To męskie imię greckie należy do bardzo starych imion dwuczłonowych. Greckie Phílippos interpretuje się zwykle jako złożenie, w którego części pierwszej występuje temat przymiotnika phílos 'przyjaciel, miłośnik', a w części drugiej rzeczownik híppos 'koń'. Całość znaczyć więc może 'lubujący się w koniach, znający się dobrze na koniach'. Złożenia z wyrazem phílos były w języku greckim bardzo liczne i następnie przejęte zostały do wielu języków: filozof, filolog, filomaci, filareci i inne. Najsłynniejszy w starożytności to Filip, król macedoński (360-336 przed Chr.), ojciec Aleksandra. W świecie chrześcijańskim imię Filip należało do popularniejszych, jako jedno z imion apostolskich. W Polsce imię to dobrze znane od średniowiecza w postaciach Filip i Pilip (głównie na Rusi Czerwonej), a zdrobnienia - to Filek i Filipek. Znane u nas przysłowie (wyrwać się jak Filip z konopi) pochodzi, jak się wydaje, dopiero z początku XVII w. Od tego imienia pochodzą nazwiska Filipowicz, Filipowiec, Filipowski. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Philippus, gr. Phílippos, ang. Philip, fr. Philippe, hiszp. Felipe, niem. Philipp, ros. Filipp, Pilip, ukr. Fyłyp, Pyłyp, wł. Filippo. Święci o imieniu Filip tworzą gromadę liczącą około trzydziestu postaci. Są to przedstawiciele rozmaitych epok, podobnie zresztą jak święci noszący inne imiona apostolskie. Tu krótko przedstawimy ośmiu, natomiast kilku innych Filipów czytelnik odnajdzie w aneksach. Filip, apostoł. Pochodził z Betsaidy nad jeziorem Genezaret. Przyjaźnił się z Andrzejem, który, tak jak on, nosił imię greckie. Zrazu był uczniem Chrzciciela, powołany zaś przez Jezusa, przyprowadził do Niego Natanaela (J 1, 43 n). Na liście apostołów zajmuje stale miejsce piąte. W trzech pierwszych ewangeliach poza tym się nie pojawia, natomiast u św. Jana słyszymy trzykrotnie jego słowa. Patrząc na licznie zgromadzone rzesze, mówi z poczuciem realizmu: -Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać- (6, 7). Na krótko przed męką razem z przyjacielem Andrzejem pośredniczy w sprawie Greków, którzy chcieli ujrzeć Jezusa (12, 21). W czasie mowy pożegnalnej w wieczerniku, przejęty, ale zagubiony w treści głębokich słów Chrystusa, odzywa się z ujmującą szczerością: -Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy- (14, 8). O jego dalszych losach wiemy niewiele. Euzebiusz zachował nam w swej Historii kościelnej fragmentaryczną wzmiankę Polikratesa o tym, że zmarł - podobnie jak jego dwie córki - w Hierapolis. Te i inne fragmentaryczne wiadomości (Papiasza, Klemensa Aleksandryjskiego, Proklosa) trudno zharmonizować, zresztą niektóre odnoszą się raczej do diakona Filipa, znanego z Dziejów Apostolskich (21, 8 n). Tym mniej wydedukować by można z bogatych, pełnych cudowności legend, w jakie obrosła postać apostoła. Zawdzięczamy je obfitej literaturze hagiograficznej, czerpiącej oburącz z takich apokryfów, jak: Ewangelia i Dzieje Filipa, Pseudo-Abdiasz itp. Te pełne osobliwości opowiadania popularyzowała ongiś Złota Legenda. Dużą rolę odegrały te legendy w rozwoju kultu. Filipa czczono jako patrona pilśniarzy i czapników. Jego wspomnienie obchodzono w rozmaitych terminach majowych: Grecy - 14, łacinnicy do niedawna razem z Jakubem 1 maja; od r. 1955 świąteczne wspomnienie przesunięto na 3 maja, a w Polsce - ze zrozumiałych względów - na 6 maja. W ikonografii zazwyczaj przedstawiany jest z krzyżem, pastorałem, nieraz także ze zwojem. Wiadomości czerpane z Biblii dobrze w DB 5 (1912), 267-270. Legendy w BHG 1516-1530c i w BHL 6813-6818; także Złota Legenda 221-223. Terminy święta w Com. mart. rom. 166 i tam cyt. Inne w LM 6 (1993), 2084 n. oraz OŻ 11 (1995), 175-180 i 462-466. - Niektóre staropolskie pomniki kultu w Recepcja antyku 316. Piękne rozważanie u Skargi, ŻŚw pod dniem 1 maja. - Ikonografia w LCI 8 (1976), 198-205 i w Bibl. Ss. 5 (1964), 706-719 (ilustracje) oraz w LPB 142 n. Przyczynki w BHS 2 (1933-34), 297; 13 (1951), 156. Filip, diakon. W Dziejach Apostolskich (21, 8) zwany także ewangelistą, był prawdopodobnie Żydem grecyzującym. Wedle tych samych Dziejów (6, 1-6), dzięki którym pojawia się na widowni, znalazł się w liczbie siedmiu powołanych, aby -obsługiwali stoły-. Po śmierci Szczepana udał się do Samarii i tam ochrzcił maga Szymona (ib. 8, 5-13). Widzimy go później, jak poucza i chrzci dworzanina królowej etiopskiej, Kandaki. To samo źródło podaje, że głosił następnie ewangelię od Azotu do Cezarei (8, 40). Tam też wedle tradycji miał zamieszkiwać, co utrzymuje św. Hieronim, któremu w r. 385 pokazywano w Cezarei dawne mieszkanie Filipa. Miał ponoć cztery córki, obdarzone charyzmatem proroctwa, nie wiadomo jednak dobrze, czy okruchy wiadomości na ten temat odnoszą się do niego, czy też do apostoła o tym samym imieniu. Podobnie trzeba powiedzieć o jego śmierci w Hierapolis. Klemens Aleksandryjski utrzymuje, że był wspomnianym u Mateusza (8, 22) i Łukasza (9, 60) uczonym w Piśmie, do którego Pan powiedział: -Pójdź za Mną, a zostaw umarłym grzebanie umarłych-. Jego wspomnienie Grecy umieścili pod dniem 11 października, natomiast Martyrologium Rzymskie - 6 czerwca. Filip Benicjusz (Benizi). Urodził się 15 sierpnia 1233 r. we Florencji. Ukończywszy studia filozoficzne i lekarskie, wstąpił w r. 1254 do zakonu serwitów, gdzie pięć lat później otrzymał święcenia kapłańskie. W r. 1267 został generalnym przełożonym i na tym stanowisku przyczynił się do wzmocnienia i rozszerzenia zakonu, a także jego utrzymania pomimo zakazu soboru lyońskiego (1274). Założył też żeńską gałąź zakonu, tzn. zgromadzenie sióstr serwitek. Wiele jako kaznodzieja i wizytator swego zakonu podróżował. Zjeździł Italię, był we Francji i Niemczech. W r. 1271 wysunięto jego kandydaturę na stolicę Piotrową. Zmarł 23 sierpnia 1285 r. w Todi (Umbria). Jego życie, pełne uczynków miłości okazywanej zwłaszcza biednym i chorym, znamy dobrze dzięki pismom Piotra z Todi, jego następcy na urzędzie generalskim. Mimo to beatyfikowano go dopiero w r. 1516, kanonizowano zaś w r. 1671. Filip, metropolita Moskwy. Pierwotnie zwał się Teodor Kołyczow, a spokrewniony był z rodami arystokracji rosyjskiej. Dokładnej daty urodzin nie znamy. W przybliżeniu przyjmuje się jako taką r. 1500. Gdy miał około trzydziestu lat, postanowił porzucić świat i udał się na Sołówki. Wstępując tam do istniejącego od stu lat klasztoru, przyjął imię Filip, pod którym przejdzie do historii. Przez jakiś czas przebywał w pustelni, potem przynaglono go do objęcia urzędu ihumena. Okazał się rządcą rozważnym i przedsiębiorczym. W r. 1566 wezwano go do stolicy, gdzie został wybrany na metropolitę całej Rusi. Zażądał wtedy, aby Iwan Groźny zniósł opriczników i zaprzestał gwałtów. W r. 1568 w katedrze Wniebowzięcia ponowił to żądanie publicznie. Pozbawiono go wtedy godności i zamknięto w klasztorze. Potem przewożono z miejsca na miejsce. W grudniu 1586 r. opricznik Skuratow zjawił się w Twerze, gdzie przebywał Filip, i w dniu 2 stycznia następnego roku udusił go. W pięć lat później szczątki metropolity przewieziono na Sołówki, a w r. 1652 do soboru Uspieńskiego w Moskwie. W prawosławiu rosyjskim czczony jest jako święty w dniach 9 stycznia i 3 lipca. Filip Neri. Nieraz nazywany był także Neriuszem, a nawet - ale już bardziej błędnie - Nereuszem. Urodził się 21 lipca 1515 r. we Florencji jako syn prawnika, który zajmował się także alchemią. Już we wczesnej młodości przejawiał pobożność i gorliwość religijną, w czym zaznaczył się wpływ dominikanów z San Marco. W osiemnastym roku życia przybył do swego wuja w San Germano koło Monte Cassino. Miał po wuju odziedziczyć pokaźny majątek, ale wnet zrezygnowawszy z niego, przeniósł się do Rzymu i tam przebywał już do końca życia. Zrazu był wychowawcą w domu bogatego florentyńczyka, prowadząc równocześnie życie modlitwy, umartwienia i miłosierdzia. Katechizował na placach publicznych (co wówczas było zjawiskiem częstym), ponadto odwiedzał szpitale i troszczył się o pielgrzymów, dla których w r. 1548 założył osobne bractwo. W trzy lata później ulegając namowom spowiednika przyjął święcenia kapłańskie i wkrótce utworzył przy kościele S. Girolamo della Carit- stowarzyszenie księży, z którego w rok później wyłoniło się pierwsze oratorium (filipini). Dzięki różnorakim metodom duszpasterskim (nauczanie katechizmu, pieśni religijne, koncerty, teatr, pielgrzymki, ćwiczenia duchowne itd.) oraz niestrudzonemu poświęceniu Filipa i jego nieprzeciętnym zdolnościom do kierowania duszami - jego oratorium stało się ośrodkiem wielkiej gorliwości religijnej w całym ówczesnym Rzymie. W orbicie jego wpływu znalazło się wiele znakomitych umysłów tego czasu, że wymienimy tylko Cezarego Baroniusza, którego zachęcał do pracy nad Rocznikami kościelnymi. Przyjaźnił się także z wieloma współczesnymi mu świętymi: Ignacym Loyolą, Karolem Boromeuszem, Kamilem de Lellis, Franciszkiem Salezym. Mimo to nie zdołał uniknąć trudności ze strony władz kościelnych i np. w czasie pontyfikatu Pawła IV zabroniono mu słuchania spowiedzi i kierowania pielgrzymkami. Niemniej jego znaczenie było ogromne, zwłaszcza jako doradcy papieży, spowiednika kardynałów i wielu znakomitych osobistości z okresu reformy kościelnej. Przyczynił się wydatnie do ożywienia studiów, odkryć archeologicznych, odnowienia muzyki kościelnej (oratoria). Jest jednym z największych katolickich reformatorów XVI stulecia, najwybitniejszym kierownikiem duchownym wszystkich czasów, ponadto zaś jednym z najbardziej wesołych świętych. Zmarł 26 maja 1595 r. Beatyfikowano go dwadzieścia lat później, kanonizowano zaś w roku 1622 razem z Izydorem Oraczem, Ignacym Loyolą, Franciszkiem Ksawerym i Teresą z Awili. Filip zapisał się też w historii katolicyzmu polskiego, którym się żywo interesował. On to podjął próbę prowadzenia kolegium polskiego, która jednak dla braku środków finansowych spaliła na panewce. U nas też dość wcześnie otoczono go żywą czcią. Potem podtrzymywali ją przede wszystkim filipini. Filip Howard. Urodził się 28 czerwca 1557 r. w Arundel House, londyńskiej siedzibie możnego rodu angielskiego. Był najstarszym synem Tomasza, czwartego księcia Norfolku, oraz Marii Fitzalan z hrabiów na Arundel. Ojciec, który chciał poślubić Marię Stuart, zakończył życie śmiercią we więzieniu. Syn otrzymał jeszcze od uwięzionego wzruszający list, a potem zgodnie z wolą ojca poślubił Annę Dacre (1571). W czasie studiów w Cambridge podtrzymywał przyjaźnie, które nie przysparzały mu dobrej opinii, natomiast w czasie późniejszego pobytu na dworze nie dbał o własny dom i brnął w długach. W 1580 r. odziedziczył hrabstwo Arundel, zamek, posiadłość w Londynie i sporą fortunę. W rok później być świadkiem debaty Edmunda Campiona z teologami anglikańskimi. Odżyło w nim wówczas wspomnienie dawnego preceptora, Grzegorza Martin, który został katolikiem i tłumaczem Biblii. Gdy żona i wielu z krewnych pojednało się z Kościołem, on za sprawą jezuity Wilhelma Westona poszedł w ich ślady. Królowa wprosiła się wówczas do niego na przyjęcie, a pod jego koniec gospodarza kazała odstawić do więzienia. Po przesłuchaniu przez trybunał został uwolniony, ale kiedy usiłował wyjechać na kontynent, pochwycono go na statku, który już odbił od brzegu. Sądzono go ponownie 15 maja 1586 r. Został potem zamknięty w ciasnej celi i poddawany rozmaitym udrękom. Oskarżono go następnie dodatkowo o to, że miał zamówić mszę św. o zwycięstwo dla hiszpańskiej Armady. Gdy zwrócił się do królowej z prośbą o pozwolenie na widzenie się z żoną i dziećmi, odpowiedziano mu, że najpierw musi wziąć udział w anglikańskim nabożeństwie. Pokusie nie uległ. Znękany więzieniem i chorobą, której się w nim nabawił, zmarł 19 października 1595 r. W 1624 r. jego szczątki przeniesiono do kaplicy na zamku w Arundel. Obecnie spoczywają w tamtejszej katedrze. Razem z innymi męczennikami angielskimi Paweł VI kanonizował Filipa Howarda w 1970 r. Źródła i literatura w DHGE 24 (1993), 1307-1309. Inne pod hasłem Edmund Campion. Filip Rinaldi. Urodził się 28 maja 1856 r. w Lu Monferrato, w rodzinie chłopskiej. Już w dziesiątym roku życia, przyjęty do małego seminarium, zetknął się ze św. Janem Bosco. Do salezjanów wstąpił jednak dopiero w r. 1877. W pięć lat później otrzymał święcenia kapłańskie. Pracował potem w Sarria i w Turynie. W r. 1889 bł. Michał Rua wysłał go na przełożonego do Hiszpanii. Z powodzeniem spełniał tam potem funkcje inspektora prowincji. W r. 1902 ten sam Michał Rua wezwał go do powrotu i w Turynie mianował wikariuszem generalnym. Filip, spełniając ku zadowoleniu wszystkich tę odpowiedzialną funkcję, udzielał się równocześnie w czynnym, bezpośrednim duszpasterstwie. Za jego to rządów powstał prężny ośrodek wydawniczy oraz przybrały kształt cenne inicjatywy w zakresie kształcenia kandydatów do kapłaństwa. W r. 1922 został przełożonym zgromadzenia. Liczba członków wzrosła wówczas z 4788 do 8836, powstały nowe prowincje, zgromadzenie objęło liczne placówki misyjne. W r. 1929 był świadkiem beatyfikacji swego mistrza, założyciela zgromadzenia. Sam do Pana odszedł po udarze serca 5 grudnia 1931 r. Jan Paweł II beatyfikował go w r. 1990. Filip Siphong Onphithak. Był Syjamczykiem (Tajlandia), a urodził się 30 września 1907 r. Uczył się w szkole misyjnej w Nongsenk i w seminarium w Nok-Khuek. Następnie sam nauczał w Song-Khon. Ożeniwszy się, miał pięcioro dzieci. Żył nad wyraz przykładnie, a jako katechista okazywał gorliwość, podziwianą przez wszystkich. Gdy wybuchło prześladowanie (1940), uznano go za wodza chrześcijan. Wyprowadzono go wówczas poza miejscowość i nad rzeką Tum Nok w zdradziecki sposób zastrzelono. Ciało odnaleziono dopiero w r. 1959. Pochowano go ze czcią obok Agnieszki Phila i jej towarzyszek, które męczeńskiej śmierci dostąpiły w kilka dni po bohaterskim katechiście. Jan Paweł II beatyfikował wszystkich w r. 1989.

Filip - znaczenie i pochodzenie imienia Także : FilipekZnaczenie : miłośnik koniPlaneta : Wenus i UranZnane : Filip Bajon, Filip Bobek, Phil Collins, Filip Łobodziński, Felipe MassaImieniny : seria imienin w maju: 1, 3, 6, 14 i 26 maja; także 11 kwietnia, 6 czerwca, 10 lipca, 23 sierpnia oraz 13 i 22 październikaHistoria imienia W starożytności imię to nosił król Macedonii, który podbił Grecję. (Jego syn, Aleksander, zawojował resztę znanego wówczas świata.) Tak nazywał się również jeden z apostołów; jego święto jest 6 maja. U nas imię to, dziwnym zrządzeniem losu, zrosło się z przysłowiem "Wyrwał się jak Filip z konopi". Cytuje to przysłowie Adam Mickiewicz w poemacie "Pan Tadeusz", i wyjaśnia w przypisie, jakoby chodziło o pewnego szlachcica imieniem Filip, z majątku Konopie, który w sejmie gadał od rzeczy. Naprawdę to powiedzenie wzięło się od czego innego. "Filipem" w gwarze myśliwskiej nazywano... zająca. (Tak jak niedźwiedzia "misiem", czyli Michałem, a bociana - "wojtkiem".) Konopie działają jak narkotyk również na zające - więc zając, który za długo w nich siedział, jest oszołomiony. I to cała tajemnica...Znaczenie imienia FilipFilip, po grecku Philippos, to "miłośnik koni" - i konnej imienia FilipLiczba imienia Filip to TRÓJKA, liczba ludzi towarzyskich, dowcipnych i jakby przeznaczonych do tego, aby cieszyć się jest Filip?Filipowie rzeczywiście potrafią cieszyć się życiem i jego przyjemnościami, czasami nawet z tym przesadzają. Potrafią też na różne sposoby umilać życie sobie i swoim przyjaciołom. Dbają o wygody i o odpowiednie towarzystwo, znają się na muzyce i sztuce. Bywają mistrzami sałatek, pieczeni i koktajli i zwykle są na bieżąco z modą. Dobrze rozumieją duszę kobiet, a nawet potrafią damom swojego serca doradzać przy kupowaniu strojów i perfum. Przy tym pędzą życie ruchliwe, wiele podróżują i mają cenne znajomości w wielu krajach. Jedno, co można im zarzucić, to pewna skłonność do niestałości w uczuciach oraz często nadmierny rozrzut zainteresowań. Imię to jest związane z żywiołem powietrza - narodziło się przecież z upojenia pędem powietrza nad końską grzywą - i stąd się biorą zarówno zalety, jak i (drobne) wady zodiaku imienia FilipFilip to imię najbardziej odpowiednie dla powietrznego znaku Wagi. Patronką znaku Wagi jest Wenus, planeta i bogini miłości, a przecież pierwsza część imienia Filip - phileo - znaczy po grecku "kocham". Odpowiednie jest także dla drugiego znaku Wenus, czyli dla Byka, oraz dla spędzającego życie w pędzie Strzelca. Śmiało też można polecić to imię powietrznym i ruchliwym Bliźniętom i Wodnikom oraz miłośnikom przygód - Lwom i Baranom. Skorpionom i Rybom doda pewnej dawki tak potrzebnej im niefrasobliwości. Można jeszcze zaryzykować je w przypadku Raka, ale z poważną naturą mężczyzn ze znaków Panny i Koziorożca raczej będzie się kłócić. Oczywiście imię to można śmiało nadać tym chłopcom, w których horoskopach silne są Wenus i które nadały swojemu synowi imię Filip: Katarzyna Glinka Patrycja Markowska Bartosz OpaniaGrażyna WolszczakJoanna PrzetakiewiczMarek Piekarczyk (TSA)Źródło: Wojciech Jóźwiak "Imię dla Twojego dziecka" Wydawnictwo BIS Wszystkie imiona Zobacz najepsze imiona dla znaków Zodiaku:

1. Imieniny Filip imieniny obchodzi 23 stycznia, 2 lutego, 11 kwietnia, 1 maja, 6 maja, 11 maja, 26 maja, 10 lipca, 23 sierpnia, 13 września, 22 października, 24 października i 4 grudnia Najbardziej popularną datą obchodzenia imienin Filipa jest 6 maja. Zobacz film: "Jak dbać o siebie w czasie ciąży?" 2. Filip - zdrobnienia Najpopularniejszymi zdrobnieniami są: Filipek, Filipko, Filiś, Filipo, Filuś, Filunio, Fil, Filek, Filcio, Filciu. 3. Filip - pochodzenie i znaczenie Jest to imię męskie pochodzenia greckiego oznaczające: "lubiący konie" lub "przyjaciel koni" (philos to "miłujący" hippos to "koń"). 4. Filip - odpowiedniki w różnych językach angielski: Philip czeski: Filip francuski: Philippe hiszpański: Felipe łacina: Philippus niemiecki: Philipp węgierski: Fülöp włoski: Filippo. 5. Filip - znane osoby o tym imieniu Phil Collins: brytyjski muzyk rockowy Philip Kindred Dick: amerykański pisarz science-fiction Philip Glass: amerykański kompozytor Filippo Inzaghi: włoski piłkarz Filip Jaślar: polski artysta kabaretowy Philipp Lahm: niemiecki piłkarz Filip Łobodziński: polski dziennikarz Felipe Massa: kierowca Formuły 1 Philip Roth: pisarz amerykański Philip Zimbardo: psycholog amerykański. 6. Filip - numerologia Liczba imienia Filip wynosi 7. Główne cechy charakteru Numerologiczna Siódemka jest romantyczna. Typowa dla liczby imienia 7 jest wiara w cuda, które Siódemce często się zdarzają. Osoby o numerologii 7 posiadają głęboki wgląd w świat wewnętrzny. Można odnieść wrażenie, że Siódemce jak żadnej innej wibracji dane jest przenikanie sfer subtelnych. Wyobraźnia, mistycyzm i wiara, kształtują znaczną część osobowości. Liczba imienia 7 daje osobę wrażliwą i delikatną o nadzwyczaj rozwiniętej intuicji. Zawody Wykorzystujące unikalną umiejętność wyrażenia archetypów i czerpania natchnienia z pokładów nieświadomości np. misjonarz, poeta, artysta. Żywioły Natura numerologicznej Siódemki odpowiada sile połączonych żywiołów wody i ognia. Woda podgrzewana jest przez ogień, osiągając stan wrzenia. Woda symbolizuje intuicję i wrażliwość ; cechy charakterystyczne dla tej wibracji. Woda potrafi też stłumić ogień odpowiedzialny za konkretne i szybkie działanie. Planety Numerologiczna Siódemka planetarnie łączy się z wpływem Neptuna i Jowisza. Te planety podkreślają silny wpływ sfery subtelnej na życie codzienne, a także zbliżają do siebie niebo oraz ziemię, tak by te sfery przenikały się wzajemnie. Pory roku Przedwiośnie, wiosna i koniec jesieni. Miesiące Marzec i grudzień. Dni pomyślne Czwartek. Daty szczęśliwe Daty szczęśliwe dla liczby imienia 7 to te, które po redukcji numerologicznej dadzą 3 lub 9. Jak przeprowadzić redukcję numerologiczną? Przykładowe wykonania redukcji kilku liczb. Liczba 19. 1+9=10. 1+0=1. Kolejny przykład dotyczy liczby 11. 1+1=2. Następny przykład dla redukcji liczby 23. 2+3=5 itp. Metale Cyna oraz stopy metali. Kamienie Tygrysie oko, koral. Kolory Fioletowy, błękitny. Tonacja Ton c. Amulety roślinne Knieć błotna, bluszcz pospolity, wiechlina roczna. Drzewa Sosna, wierzba. Zwierzęcy przewodnicy Koń, waleń szary, albatros. Runy ochronne Algiz, eisaz. Zapachy Miłe i tajemnicze np.: limetka, konopie, kozłek lekarski. Miejsca istotne Tereny podmokłe, rafa koralowa, brzegi mórz, rzek, jezior, kina i opery, sanktuaria i świątynie oraz miejsca odosobnienia np.: klasztory, szpitale, więzienia itp. Pomyślny kierunek Północny zachód. Życie rodzinne Życie rodzinne może układać się ze zmiennym szczęściem. Czasem codzienne obowiązki związane z utrzymaniem domu przerastają predyspozycje Siódemki. Rozwój Istotny okres dla Siódemki to czas powyżej 40. roku życia. Dopasowanie imion Imię Filip współgra z innymi imionami, których liczba wynosi 3 lub 9. Roztropna Trójka jest w stanie dopełnić Siódemkę. Ich wzajemne połączenie pozwoli wzmocnić siłę przebicia Siódemki i jej pewność siebie. Dziewiątka podkreśli pozytywne cechy Siódemki. Znak zodiaku Imię Filip jest idealne dla urodzonych w znaku Bliźniąt, Strzelca i Ryb. Strzelec i Ryby są znakami, które ujawniają inklinacje duchowe. Potrafią pogodzić sferę ducha i sacrum. Bliźnięta z wrodzoną wszechstronnością również sprzyjają osobom o tym imieniu. 7. Filip - dziecko Osoby noszące imię Filip w dzieciństwie mogą być nieprzeniknioną tajemnicą dla otoczenia. Spojrzenie na świat jest w pewnym sensie mistyczne. Jako dzieci osoby o imieniu Filip mają gołębie serce i łatwo je zranić. Otaczają opieką każdą żywą istotę. Uwidacznia się wielka wrażliwość i empatia. W młodości występują silne inklinacje twórcze. W pierwszych latach życia niebo sprzyja osobom noszącym to imię, a dobry los pomaga w trudnych sytuacjach. W jaki sposób wybrać imię dla dziecka? Sprawdź te materiały: 8. Filip - schyłek życia i starość Ostatnie lata osoby o imieniu Filip spędzą w zaskakujący dla innych sposób. Ujawniają się ukryte zdolności. Niesamowita wrażliwość i empatia skłaniają do poszukiwań duchowych. Filip buduje z powodzeniem poczucie własnej wartości. Dobra materialne nie odgrywają tu istotnej roli. polecamy

Książę Filip w dzieciństwie porzucony został przez ojca i matkę. Nie tylko brak rodziców przysparzał mu jednak cierpień Przez dekady wytykano mu "niemieckość" i przyklejono łatkę "Szwaba". Wszystko przez rodzone siostry, które wychodziły za arystokratów związanych z nazistowskimi kręgami Księżniczka Zofia przyjaźniła się z samym Hitlerem, nazywając potem jedno ze swoich dzieci imieniem Führera Z kolei księżniczkę Cecylię spotkał straszliwy los. Samolot, w którym odebrano jej poród, zderzył się ze słupem Więcej takich historii znajdziecie na stronie głównej Książę Filip urodził się w Grecji i pochodzi z duńskiego rodu Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg. Na świat przyszedł 10 czerwca 1921 roku... na stole w sali jadalnej, jako kolejny potomek księcia Andrzeja, syna króla Grecji, oraz księżnej Alicji Battenberg, która od urodzenia cierpiała na głuchotę. Mimo że kobieta nauczyła czytać się z ruchu warg, przysparzało to wielu problemów i nieporozumień, jak choćby podczas jej własnego ślubu. Ku zdziwieniu wszystkich, Alicja powiedziała "nie" zamiast "tak", kiedy zapytano ją, czy wychodzi za Andrzeja z własnej woli. Na pytanie, czy obiecała rękę innemu, bez wahania odpowiedziała "tak", zamiast "nie", co spowodowało niemałe zamieszanie. W 1905 roku na świat przyszła pierwsza córka książęcej pary, księżniczka Małgorzata. Kolejno do 1914 roku urodziły się także Teodora, Cecylia i Zofia. Niestety, mimo powiększającej się rodziny, relacje Alicji z mężem zaczęły się pogarszać. On zajmował się sprawami wojska, ona coraz częściej poświęcała się sprawom duchowym. On walczył, a ona opiekowała się rannymi. Choć coraz bardziej się mijali, wciąż darzyli się uczuciem. Dowodem na to jest bowiem sam książę Filip. Ten przyszedł na świat siedem lat później, jako jedyny syn i ostatnie dziecko pary. Kilkunastoletni książę Filip (po lewej) z kuzynem Polecamy: Bawidamek, podrywacz i... powiernik Diany. Książę Filip skończył 99 lat Kiedy Filip skończył osiemnaście miesięcy, jego rodzina zmuszona była uciec z kraju. Wszystko przez niepowodzenie w wojnie z Turcją, przez które król Konstantyn abdykował, a jego brat i ojciec Filipa, książę Andrzej, został aresztowany przez rząd wojskowy oraz skazany na dożywotnie wygnanie. Cała rodzina natomiast straciła wówczas obywatelstwo greckie, musząc odtąd tułać się po Europie. Rodzice Filipa zatrzymali się we Francji, gdzie Alicja na dobre poświęciła się duchowości i religii, dołączając do ortodoksyjnego Kościoła prawosławnego. Niedługo potem zaczęła twierdzić, że słyszy boskie głosy. Uważała, że Jezus, z którym rozmawia, stworzył z nią "psychiczny i fizyczny związek". Później było tylko gorzej. Kobieta przeżyła załamanie nerwowe. Stwierdzono u niej głęboką schizofrenię paranoidalną, po czym zamknięto w zakładzie psychiatrycznym, gdzie poddawana była eksperymentom Zygmunta Freuda. Alicja wielokrotnie próbowała uwolnić się z oddziału zamkniętego, co udało jej się po dwóch latach. Nigdy jednak nie wróciła do swoich dzieci. Co stało się z ich ojcem? Andrzej stał się regularnym lwem salonowym. Zamieszkał w Monte Carlo, z dala od swoich pociech. Przeczytaj: Wyrzekła się dzieci, cierpiała na schizofrenię i została zakonnicą. Smutne życie matki księcia Filipa Foto: Hulton Archive / Stringer / Getty Images Rodzice księcia Filipa Przenieśmy się w czasy młodzieńcze księcia Filipa, kiedy ten był jeszcze nastolatkiem. To właśnie wtedy trwał najmroczniejszy czas jego życia. Arystokrata stracił bowiem nie tylko rodziców. W straszliwy sposób los odebrał mu jedną z sióstr, co odcisnęło na nim głębokie piętno, a potem zmusiło to wieloletniego funkcjonowania z łatką, jak określano go w towarzystwie, "Szwaba". Dlaczego? Oto nieznana historia części rodzeństwa księcia Filipa: Cecylii i Zofii. Zapraszamy na kolejną odsłonę naszego cyklu "Skandale sprzed lat". Tajemnica rodzinna księcia Filipa: jego siostry wiodły życie w duchu nazizmu Jako nastolatek, w latach trzydziestych Filip przeniósł się z Francji do szkoły w Niemczech. Miało to miejsce niedługo po powstaniu partii nazistowskiej. Choć z placówki tej wysłany został później na studia do Wielkiej Brytanii, w tamtym czasie wielu najbliższych członków rodziny Filipa zamieszkiwało właśnie Niemcy, w tym jego cztery starsze siostry. Te jednak nie były chlubą rodziny. Wszystkie wyszły bowiem za mąż za arystokratów związanych z nazistowskimi kręgami. Foto: Hulton Archive / Stringer / Getty Images Siostry księcia Filipa: Zofia, Małgorzata, Cecylia, Teodora Małgorzata, Teodora, Cecylia i Zofia, w związku z wygnaniem ojca z greckich ziem, straciły tamtejsze obywatelstwo. Zmieniły je więc na niemieckie. W czasie wojny nie budziło to - delikatnie mówiąc - najlepszych skojarzeń. To właśnie dlatego Filipowi lata później na dworze Windsorów wytykano "niemieckość". Za plecami nazywano go "Hunem" (określenie Niemców spopularyzowane podczas I wojny światowej) albo "Szwabem", co zdarzało się nawet matce jego przyszłej żony. Polecamy: Choć ją zdradzał, wciąż dziergała mu skarpety. Życie Elżbiety II i Filipa to materiał na film Foto: Hulton Archive / Stringer / Getty Images Książę Karol Gdy wreszcie stanął na ślubnym kobiercu z (wówczas jeszcze księżniczką) Elżbietą, ze względu na nazistowskie koneksje, żadna z jego rodzonych sióstr nie znalazła się na liście zaproszonych na wielką, królewską uroczystość. Niestety, nie każdej z nich dane było cieszyć się długim życiem. Los jednej zakończyło niezwykle tragiczne zdarzenie. Wybiegliśmy jednak nieco za daleko - wróćmy więc do Niemiec, gdzie siostry księcia Filipa zaczęły układać sobie życie w tamtejszym, zakazanym środowisku. Pochylimy się szczególnie nad historiami dwóch z czterech księżniczek. Mowa o Zofii i Cecylii, których historie w przeszłości wywołały największe poruszenie. Siostra księcia Filipa nazwała syna na cześć Hitlera. "Byliśmy pod wielkim wrażeniem tego czarującego mężczyzny" Swoim życiem i podejmowanymi decyzjami najwięcej kontrowersji wzbudzała Zofia. Mimo że była najmłodsza z sióstr, mając zaledwie 16 lat, jako pierwsza zdecydowała się na ślub. I to z nie byle kim. Foto: GAROFALO Jack / Contributor / Getty Images Księżniczka Zofia W 1930 roku szwagrem Filipa został książę Krzysztof Heski. Wybór księżniczki Zofii wywołał skandal. Wszystko przez posadę, jaką piastował jej ukochany. Był on dyrektorem w Ministerstwie Sił Powietrznych III Rzeszy i dowódcą w rezerwach powietrznych. To jednak nie wszystko. Mąż księżniczki Zofii miał stopień Oberführera w nazistowskim SS. Foto: ullstein bild Dtl. / Contributor / Getty Images Księżniczka Zofia z mężem Przeczytaj: W żyłach Elżbiety II nie płynie jedynie błękitna krew. Jest wnuczką kucharki, która wyrzekła się dzieci Rodzina Heskich przez długi czas brylowała na hitlerowskich przyjęciach i wcale się tego nie wstydziła. Otwarcie przyjaźniła się też z samym Adolfem Hitlerem, zapraszając go do swoich włości. Często bywała też w domu Führera. W archiwach istnieje ponoć zdjęcie ukazujące księżniczkę Zofię siedzącą przy stole naprzeciw Hitlera podczas zabawy weselnej Hermanna Goeringa, dowódcy Luftwaffe (oddział Wehrmachtu zajmujący się walką powietrzną podczas II wojny światowej). Jak sama pisała w swoich tajnych pamiętnikach, które dopiero po latach ujrzały światło dzienne: Para doczekała się pięciorga dzieci. Najstarszego syna nazwała na cześć niemieckiego dyktatora. Chłopiec otrzymał imiona Karol Adolf. Foto: ullstein bild / Contributor / Getty Images Księżniczka Zofia z synem, Karolem Adolfem Przeczytaj: Elżbieta II ukrywała każdą ze swoich ciąż. Dlaczego robiła z nich tajemnicę? Krzysztof Heski zginął w wypadku samolotu w strefie działań wojennych w Apeninach. Jego ciało znaleziono dwa dni później. Miało to miejsce w październiku 1943 roku. Już trzy lata później Zofia była żoną innego mężczyzny. Jej wybrankiem został kuzyn zmarłego hitlerowca, książę Georg Wilhelm von Hannover, z którym doczekała się trojga potomków. Mimo kontrowersyjnych koneksji, aż do swojej śmierci 24 listopada 2001 roku w Monachium, Zofia, była żona esesmana, często gościła u księcia Filipa i królowej Elżbiety II w Pałacu Buckingham, a także towarzyszyła im podczas oficjalnych podróży. Foto: Tim Graham / Getty Images Księżniczka Zofia, książę Filip Co więcej, została także matką chrzestną ich syna, Edwarda, hrabiego Wessex. Zofię widywano na królewskich imprezach, takich jak choćby coroczny pokaz koni w Windsorze, gdzie bawiła się i brylowała brytyjska monarchia. Wśród ludu wrzało, jednak monarchii najwyraźniej to nie przeszkadzało... Foto: Tim Graham / Contributor / Getty Images Księżniczka Zofia, książę Filip i Elżbieta II Książę Filip żegnał siostrę w gronie nazistów. Ta zginęła w przerażających okolicznościach Cecylia, kolejna z sióstr księcia Filipa, niestety nie doczekała podeszłego wieku. Ona, podobnie jak Zofia, również sympatyzowała z nazistami. Poślubiła przystojnego Jerzego Donatusa, tytularnego wielkiego księcia Hesji, a uroczystość odbyła się w 1931 roku w Darmstadt. Para wychowywała troje dzieci. Według źródeł byli oni szczęśliwą rodziną, która oczekiwała właśnie przyjścia na świat kolejnego potomka. Cecylia była bowiem w ciąży. Spodziewała się czwartego dziecka. Foto: PA Images Archive / Contributor / Getty Images Księżniczka Cecylia Los rodziny okazał się wyjątkowo tragiczny. Niespełna półtora roku przed wybuchem II wojny światowej, kiedy księżniczka Cecylia była w ósmym miesiącu ciąży, ruszyły przygotowania do ślubu brata Jerzego Donatusa. Ceremonia miała odbyć się w Londynie, dlatego też 16 listopada 1937 roku księżniczka Cecylia wraz z całą rodziną wsiadła na pokład samolotu, który ruszył w kierunku Wysp. Na pokładzie, oprócz ciężarnej siostry księcia Filipa znalazł się jej mąż, teściowa z synami oraz Lina Henar, położna, z którą Cecylia nie rozstawała się na "ostatniej prostej" ciąży. Kiedy samolot do Londynu wystartował z Niemiec, warunki pogodowe były idealne do podróży. Niestety, w krótkim czasie zrobiło się bardzo mgliście, dlatego pilot maszyny zdecydował się na awaryjne lądowanie w pobliżu Brukseli. Warunki atmosferyczne nie pozwoliły mu jednak wykonać potrzebnych manewrów. W kokpicie padła więc decyzja o lądowaniu na kolejnym, pobliskim lotnisku w Ostendzie. Szybko okazało się, że gęsta mgła tam również nie dawała za wygraną. Zniżając maszynę, pilot nie dostrzegł wysokiego komina fabrycznego, w wyniku czego skrzydło samolotu uderzyło o budowlę. W ciągu kilku kolejnych minut samolot spadł na ziemię i stanął w płomieniach. Na pokładzie było jedenaście osób. Nikogo nie udało się uratować. Przeczytaj: To one miały wyjść za Karola, zanim poznał Dianę. Jedna dała mu kosza, drugą spotkał straszny los Kiedy na miejscu pojawili się przybyli ratownicy, we wraku, oprócz pilota i dorosłych pasażerów znaleźli też... zwłoki nowo narodzonego dziecka. Oznacza to, że podczas podróży rozpoczęła się i zakończyła akcja porodowa Cecylii. Zaczęto podejrzewać, że mógł to być główny powód, dla którego pilot próbował doprowadzić do nieplanowanego wcześniej lądowania - nie ze względu na pogarszającą się pogodę, a przedwczesne narodziny bratanka księcia Filipa. Foto: film dokumentaly o księciu Filipie, Channel 4 / film dokumentaly o księciu Filipie, Channel 4 Wrak samolotu, w którym przebywała księżniczka Cecylia z rodziną Przed śmiercią Cecylia i jej mąż zostali członkami partii nazistowskiej. Stało się to oczywiste podczas ich pogrzebu. Na uroczystości pojawił się bowiem 16-letni wówczas książę Filip otoczony przez Niemców. Ci wykonywali nazistowskie saluty nad grobami zmarłych. Archiwalne zdjęcia przyszłego wówczas męża Elżbiety II pojawiło się w dokumencie "Prince Philip: The Plot to Make a King", który wyemitowała stacja Channel 4. Foto: film dokumentaly o księciu Filipie, Channel 4 / film dokumentaly o księciu Filipie, Channel 4 Książę Filip w towarzystwie nazistów Polecamy: Jedna romansowała z Karolem, druga zamilkła po śmierci księżnej. Oto siostry Diany Książę Filip o nazistowskich koneksjach rodzinnych: rozumiem, że ludzie się czepiają Książę Filip sam walczył później z nazistami podczas II wojny światowej. Zaledwie dwa lata po pogrzebie siostry, mając 18 lat wstąpił do brytyjskiej marynarki wojennej Royal Navy. Dlatego właśnie oficjalnie nigdy nie przypisywano mu rzekomej sympatii do niemieckich oficerów. Wrogie głosy jednak nigdy nie ucichły. W 2006 roku mąż Elżbiety II przerwał milczenie na temat powiązań swojej rodziny z nazistami. Zrobił to w ramach wywiadu na potrzeby książki "Royals and the Reich". Przyznał wówczas, że dla jego bliskich wczesne próby Hitlera przywrócenia Niemcom ich dawnej powojennej świetności były "atrakcyjne". Dodał jednak, że nigdy "nie był świadomy tego, że ktokolwiek z rodziny faktycznie wyrażał antysemickie poglądy". Książę Filip ma dziś 99 lat i jest najdłużej panującym małżonkiem władcy w historii imperium brytyjskiego oraz najstarszym współmałżonkiem kiedykolwiek panującego monarchy. Zobacz też: Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z życiem gwiazd, zapraszamy do naszego serwisu ponownie!

Znaczenie imienia FilipMężczyzna noszący to imię ma wrażliwą naturę i jest delikatny jak kobieta, przynajmniej w niektórych sytuacjach. Nie szczęście nie brakuje mu też energii, przedsiębiorczości i chytrości, więc nie zdarza się, by przez swą łagodność dawał sobie dmuchać w kaszę czy dopuszczał do pojawienia si w jego życiu jakichś poważniejszych problemów. Człowiek ten posiada wiele różnorakich talentów i zdolności i żadnego z tych darów nie marnuje, bo ze wszystkiego potrafi zrobić bardzo dobry użytek. Ma głowę pełną pomysłów, dzięki czemu potrafi wyjść cało z każdych opresji i nie wymaga to od niego tak wiele wysiłku, jak od innych ludzi. Jest też pełen dobrej woli i pozytywnie usposobiony do ludzi i do świata. Mimo iż najchętniej spędza czas na swych dogłębnych analizach, badaniach i rozmaitych przemyśleniach, nikt nie może czuć się w jego towarzystwie niepożądany, ponieważ zawsze odnosi się do każdego uprzejmie i z wrażliwości i dobrociCechuje go też wielka empatia, która powoduje, że jest skłonny do poświęcania swego czasu i innych dóbr w ramach niesienia pomocy potrzebującym – nigdy nikomu nie odmawia swojego wsparcia, jeśli zostanie o nie poproszony. Jego najbardziej niezwykła cechą jest zdolność jednania zwaśnionych stron. Ma on tak wielki wpływ na swoje otoczenie, że gdy każe swym znajomym pogodzić się z kimś, z kim wdali się w konflikt, oni bez szemrania to robią, absolutne nie dlatego, by się go bali, ale darzą go ogromnym szacunkiem. Poza tym wiedzą też, że sam jest bardzo uległy i bezkonfliktowy, więc zwyczajnie wstydzą się przed nim swych zachowań, które powodują, że na jego tle zachowują się jak ludzie nieokrzesani i niekulturalni. Inną jego bardzo charakterystyczną cechą jest bardzo mocno rozwinięta wyobraźnia. Niektórzy zarzucają mu nawet, że jest ona zbyt wybujała, ale nawet jeśli jest to prawda, to nic mu to nie szkodzi, a wręcz przeciwnie – ma dodatni wpływ na jego intelekt i bardzo pomaga mu w życiu zawodowym, które często jest związane ze wie jak się zachowaćJest bardzo szczery, ale w granicach rozsądku – nie zdarza się, by mówił komuś brutalną prawdę w oczy, woli zmilczeć niż kogoś skrzywdzić tym, co ma do powiedzenia. Poza tym jednak nigdy nie dopuszcza do sytuacji, w której musiałby skłamać i jego szczęście polega na tym, że rzeczywiście mu się to udaje. Wyróżnia się także swą szczodrością, o ile jednak tym, których obdarowuje, cecha ta bardzo się podoba, to już jego rodzinie niekoniecznie. Jego bliscy nieraz muszą go powstrzymywać czy wręcz pilnować, by nie roztrwonił wszystkiego, co posiada, pomagając innym, co na pewno odbyłoby się ze szkodą dla tych jego bliskich, którzy pozostają na jego utrzymaniu. Wynika to także z tego, iż Filip jest człowiekiem dość naiwnym, dlatego też nie nadaje się do prowadzenia interesów, ma do tego zbyt miękkie mąż i ojciecIdealnie wywiązuje się ze swych obowiązków męża, ojca i pana domu. Nie stroni też od rozmaitych prac i nieraz wyręcza w tym swoją żonę, zwłaszcza gdy spełnia się ona zawodowo. Nie uważa, by umniejszało to jego godność, gdyż czuje się pełnoprawnym mężczyzną właśnie wtedy, gdy jest podporą dla swoich Filipszczęśliwa liczba: 7główne cechy: wola, aktywność, towarzyskość, intelektszczęśliwy kolor: brązowypochodzenie: greckieosobowość: ten, co błyszczyznaczenie: „miłośnik koni”znak zodiaku: wagaszczęśliwy kamień: agatzwierzę: ibisroślina: akacjaplaneta: wenus i uranFilip imieniny23 stycznia, 2 lutego, 11 kwietnia, 1 maja, 6 maja, 11 maja, 26 maja, 10 lipca, 23 sierpnia, 13 września, 22 października, 24 października i 4 grudniaFilip zdrobnieniaFifok, Fifuś, Fifka, Filipinka, Filcuś, Fifcio, Fifczek, Fifrak, Fifal, Felippe, Fifulec, Fifa, Fifek, Filek, Fifi, Filipipcio, Filipo, Fifeczek, Fifiątko, Filipa, Filipek, Fifiś, Filipcio, Fiful, Fiforek, Filipejszyn, Fifolinek, Felipe, Filciu, Fifcyś, Fifciok, Filipipuś, Fifarafek, Fidipaldi, Fifko, Fifol, Fifil, Fifu, Fiko, Fifcu, Filipino, Fifczyk, Filipencja, Fifcun, Fefer, Filemonek, Fil, Filipeczkuśek, Filipczik, Filipczak, Fifson, Fikał, Fiflak, Fikuś, Filemon, Fiflaczek, Fifionek, FajlipPrzysłowia z imieniem Filip„Na świętego Filipa drze się dobrze lipa”„Śmieje się, jak Filip na jelito”„Benedykt w pole z grochem, Wojciech z owsem jedzie,Marek ze lnem, a Filip tatarkę wywiedzie”„Filipa i Jakuba gdy dzień zimny będzie, nic gorszego na zboże, plenności nie będzie”„Lepiej było panie Filipie siedzieć sobie w Lipie”„Zimny Filip, Jakub – wcześnie żyta zakup”„Wyrwał się, jak Filip z konopi”Znane osoby o imieniu FilipPhilippe ThysFilippo Pozzatobł. Filip Rinaldi – włoski zakonnikPhilippe PétainFilip Neri – katolicki świętyFilippo Taglioni — tancerz i choreograf włoskiPhilippe SenderosPhilip Roth – pisarz amerykańskiPhilippe Marie LeclercPhilippe VandeveldePhilippe de MillyPhilippe de VilliersFilip LončarićFelipe Massa – kierowca Formuły 1Philippe du PlaissisPhilippe NicoletPhilippe TroussierFilip Łobodziński – polski dziennikarzPhilipp Lahm – niemiecki piłkarzPhilippe de VaudreuilFilip w językach obcychjęzyk francuski – Philippejęzyk ukraiński – Пилипjęzyk hiszpański – Felipełacina – Philippusjęzyk rosyjski – Филиппjęzyk czeski, polski – Filipjęzyk węgierski – Fülöpjęzyk niemiecki – Philippjęzyk angielski – Philipjęzyk włoski – Filippojęzyk niderlandzki – Philip, Flip Related Posts

Szczęścia i talentów jej nie brak. Iga wie, jak osiągnąć sukces i wytrwale na niego pracuje. Jest bardzo rozsądna oraz poukładana. Ponadto zaradna, obrotna i przedsiębiorcza. Zawsze doprowadza swoje prace do końca i doskonale rozporządza czasem oraz siłami. Cieszy się sporym uznaniem, a także sympatią otoczenia. Jest duszą towarzystwa, gościnną gospodynią i posiada mnóstwo znajomych. Bezinteresownie pomaga innym, dla każdego mając czas i gotowość do wysłuchania go. Nie zastanawia się nad ponoszonymi kosztami w tej kwestii. Jest prawdziwą przyjaciółką, przy której nie można się nudzić i nikt nie czuje się źle. Nie znosi bezczynności oraz marnowania czasu. W miłości stała, ale w związku bierna. Pochodzenie imienia Iga Iga to imię będące skróconą formą imienia Jadwiga. Obecnie imię to funkcjonuje jako samodzielna forma. Rodzina i miłość Przykuwa uwagę, pociąga emanującą radością życia oraz entuzjazmem. Iga nie narzeka na brak adoratorów, chociaż nie jest pierwszą pięknością w okolicy. Nie łatwo ją też złowić, gdyż jest zaangażowana w wiele spraw i utrzymuje wiele kontaktów, a kwestiami sercowymi nie zawraca sobie głowy. Bywa, iż przedkłada nad nie życie towarzyskie oraz gościnność. Dlatego jest raczej bierna w związku. Miłość traktuje jednak bardzo poważnie i odpowiedzialnie. Cieszy się, gdy może mieć przy sobie kogoś na stałe, w zdrowiu i w chorobie. Czasem potrzebuje wsparcia silnego ramienia. Angażuje się w sprawy domowe, aby nie zaniedbać niczego i na tym polu. Nie stanowi to jednak priorytetu w jej życiu. Imieniny Igi Iga imieniny obchodzi 16 popularną datą obchodzenia imienin Igi jest 16 października. Życie towarzyskie Iga to prawdziwa dusza towarzystwa. Jest sympatyczna, otwarta i chętnie pomaga innym. Dla każdego ma czas oraz dobre słowo. Potrafi zjednywać sobie ludzi i posiada przyjaciół niemal w każdym zakątku świata. Nie szczędzi czasu, wysiłku ani pieniędzy, aby odpowiednio podjąć swych znajomych, obdarować ich i wnieść odrobinę radości w życie każdego na swej drodze. Nie oczekuje niczego w zamian. Uwielbia organizować przyjęcia i zapraszać do siebie gości. Przy niej nikt nie czuje się źle i ciężko się z nią nudzić. To prawdziwa przyjaciółka, na której zawsze można polegać. Niezwykle koleżeńska i taktowna. Praca i kariera zawodowa Iga jest kobietą sukcesu, która swoją pozycję osiąga dzięki pracowitości i dobrej organizacji. Ma wiele szczęścia w życiu, ale nie polega wyłącznie na nim. Iga to bardzo rozsądna i poukładana osóbka. Cechuje ją ogromna zaradność, obrotność i niezliczone umiejętności. Lubi się doskonalić, nie znosi za to bezczynności. Z zapałem angażuje się w kolejne przedsięwzięcia, nie zapominając jednak o wcześniejszych zobowiązaniach. Doskonale rozporządza czasem i siłami, aby wszystko dopiąć na ostatni guzik. Niekiedy działa wolniej od innych, ale za to świadomie i bez zbędnego ryzyka. Nie rzuca się na głęboką wodę, ponieważ stawia na rozwagę. Musi mieć ogromnego pecha, aby nie osiągnąć zamierzonego sukcesu. Właściwie jest to niemożliwe. Zawsze działa z głową i jest ceniona przez otoczenie. Predyspozycje zawodowe Iga sprawdzi się w pracy z ludźmi, na stanowiskach wymagających odporności psychicznej, aktywności oraz ruchliwości. Patroni Igi BrakOdmiany i zdrobnienia imienia Iga Igi, Igienka, Igulek, Igunia, Iguń, Igusia, Iguś Formy obcojęzyczne BrakNazwiska pochodzące od imienia Iga Iganowicz, Igański Znani imiennicy Iga Baumgart – lekkoatletka specjalizująca się w biegu na 400 metrów Iga Cembrzyńska – aktorka filmowa i teatralna Iga Wyrwał – modelka Przysłowia i powiedzonka Wykorzystać chciałem Igę, lecz mi pokazała figę!

Kategoria: Starożytność Data publikacji: Autor: Przy tekście pracowali także: Anna Dziadzio (redaktor) Anna Dziadzio (fotoedytor) Filip II Macedoński miał kilka żon. To nie one jednak zapisały się w historii, ale jego kochanek, Pauzaniasz z Orestis. Dlaczego? Bo dokonał zamachu, w którym zginął ojciec Aleksandra Wielkiego... Pauzaniasz był żołnierzem należącym do osobistej ochrony Filipa. Zwrócił uwagę władcy niezwykłą urodą. Kochliwy król szybko jednak znudził się młodzieńcem i znalazł sobie nowego faworyta. O ironio, o tym samym imieniu (być może Filip miał słabość do Pauzaniaszów). Żołnierz z Orestis nie miał jednak zamiaru tak po prostu się wycofać. Szykanował konkurenta do tego stopnia, że ten zaczął mieć myśli samobójcze. Castaigne/ domena publiczna Chociaż miał kilka żon, zabił go… kochanek. Na ilustracji Pauzaniasz z Orestis wbijający miecz w Filipa II podczas igrzysk w Ajgaj. Czy wiemy dlaczego doszło do tej zbrodni? Nowy faworyt nie poszedł na skargę do króla (a przynajmniej nic o tym nie wiadomo), lecz zwierzył się z problemów swojemu przyjacielowi Attalosowi – ważnemu macedońskiemu dowódcy i wujowi jednej z żon Filipa. Druh nie zareagował. Przypomniał sobie jednak słowa nieszczęśnika, gdy ów poległ niedługo potem w bitwie. Wówczas przyszło Attalosowi do głowy, że młodzieniec sam przedwcześnie szukał godnej śmierci, a winnym całej sytuacji jest Pauzaniasz z Orestis. Zgwałcony przez mulników Jeśli sądzicie, że ta historia tylko przypomina scenariusz jednego z filmów Quentina Tarantino, jesteście w błędzie – to dopiero początek akcji w jego stylu! Oto Attalos zamienił się w bezlitosnego mściciela. Pewnego wieczoru roku 344 zaprosił Pauzaniasza z Orestis na ucztę. Tam spił go na umór, po czym publicznie zgwałcił. Następnie Attalos oddał młodzieńca poganiaczom mułów, którzy postąpili z nim równie brutalnie. Bach Pedersen/ domena publiczna Filip II pochodził z dynastii Argeadów. Nie tylko zreformował macedońską armię, ale i dzięki sukcesom wojennym znacznie powiększył terytorium państwa. Spuściznę po nim przejął jego syn, Aleksander Wielki. Zgwałcony i pobity nieszczęśnik poszedł na skargę do Filipa. Pragnął, aby ten ukarał ludzi, którzy zmusili go do stosunku seksualnego i pohańbili. Władca nie zrobił jednak nic, ponieważ Attalos – inicjator gwałtu – był bardzo wpływowym człowiekiem. Król nie chciał go do siebie zrażać, tym bardziej, że miał w głowie dalekosiężne militarne i polityczne plany. A i sam Pauzaniasz z Orestis też nie był święty: przecież wcześniej doprowadził swego konkurenta do samobójstwa. Filip zamiótł więc, jak widać, sprawę pod dywan. Uznał, że bycie jego faworytem wymaga poświęceń i grubej skóry… Zobacz również:Czy Achilles był nekrofilem? [18+]Otruł matkę, żonę, trzech synów i trzy córki. Szalony król Pontu, który dla nikogo nie miał litościCo naprawdę zabiło Aleksandra Wielkiego? Zemsta po latach Pauzaniasz jednak nie zwykł dawać za wygraną. Obmyślił zemstę. I to nie na Attalosie, lecz na samym macedońskim królu. W przygotowaniu planu morderstwa wsparło go ponoć kilka osób. Jak donosił po wiekach Diodor Sycylijski, Pauzaniasza natchnął do tego uczony sofista Hermokrates, który głosił, że aby zdobyć sławę wystarczy „zlikwidować” kogoś wielkiego, a historia zapamięta i ofiarę, i oczywiście jej zabójcę. Zdaniem Plutarcha z Cheronei, swoje trzy grosze dodała także była małżonka Filipa, Olympias – wściekła na swojego „byłego”. A ponoć i sam Aleksander Macedoński, który miał zasugerować Pauzaniaszowi zemstę, cytując odpowiedni fragment z „Medei” Eurypidesa. Rewanż dokonał się kilka lat po gwałcie. W 336 roku podczas igrzysk w Ajgaj, na których Filip starał się olśnić wszystkich swoim bogactwem oraz planami ataku na Persję. Pauzaniasz – wciąż królewski gwardzista, a więc mający do niego bezpośredni dostęp – nagle doskoczył do króla, przeszył mieczem, a następnie rzucił się do ucieczki. Kilku Macedończyków ruszyło w pościg za zamachowcem i przebiło go włóczniami, nawet nie myśląc o tym, że mogliby go schwytać żywcem i zmusić do wyznania czy działał sam, czy miał wspólników… Werner/ CC BY-SA Czy Aleksander Wielki był zamieszany w spisek na życie swojego ojca? Zabójstwo Pauzaniasza, tuż po dokonanym na Filipie II zamachu, uniemożliwiło poznanie odpowiedzi na to pytanie. Możemy się tylko domyślać, kto podpuścił królewskiego faworyta do tego kroku. Filip skonał. Rządy objął Aleksander. Śledztwo dowiodło ponoć, czym kierował się Pauzaniasz. Pozwoliło wskazać również kilku jego wspólników, których skazano. Były to jednak persony zupełnie drugorzędne. Pojawiły się przy tym sugestie, że za Pauzaniaszem stali Persowie, obawiający się szykowanego przez Filipa ataku na ich imperium. Nikt jednak nie szukał mocodawców zamachu w gronie najbliższych króla, którym jego śmierć otworzyła drogę do władzy. Bibliografia: Diodor Sycylijski, Diodorus of Sicily in Twelve Volumes, Harvard University Press, 1989. Krzysztof Nawotka, Aleksander Wielki, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2007. Plutarch, Żywoty sławnych mężów, Ossolineum, 1976. *** Tekst powstał podczas pracy Autora nad jego najnowszą książką pt. „Wieki bezwstydu. Seks i erotyka w starożytności”. Zobacz również Starożytność Co naprawdę zabiło Aleksandra Wielkiego? Trucizna dosypana do wina? Zemsta żony lub nienawistnego żołnierza? A może raczej... zwyczajna choroba, wywołana przez ugryzienie muchy? Co naprawdę było przyczyną śmierci jednego z... 4 września 2017 | Autorzy: Adam Węgłowski

Filip – imię pochodzenia greckiego, oznaczające miłośnik koni, łatwo więc skojarzyć, iż nic co ludzkie nie jest mu obce. Imię Filip rozpowszechnione jest na całym świecie, a co za tym idzie popularne jest również w Polsce. Polacy jednak w przeciwieństwie do innych narodów, postanowili Filipami zwać nie tylko ludzi ale także zwierzęta, a w szczególności psy. Proszę się więc nie dziwić na widok psa podpisującego się tym właśnie imieniem na jakimś hydrancie bądź drzewie, jako symbol przejęcia władzy nad danym terytorium. Charakter[edytuj • edytuj kod] Zdecydowany melancholik, cechuje go lęk, apatia, nietowarzyskość oraz sztywność. Nigdy jako pierwszy nie rozpoczyna rozmowy, chyba, że chce się kłócić. Często postrzegany przez innych ludzi za nieśmiałego, jednak jego śmiałe fantazje dalece wybiegają poza ogólne przekonanie o Filipie. Pomimo swego lęku jest człowiekiem zawziętym oraz ambitnym, do ostatniej kropli krwi wierzy w swoje umiejętności. Niestety nie dopuszcza do siebie faktu, że dzięki swoim umiejętnościom potrafi jedynie oddać ostatnią kroplę krwi. Kiedy spotka się z nietypową sytuacją, mówi ze jest porycie i nie wie co powiedzieć. Ciekawostki[edytuj • edytuj kod] Imię Filip składa się z 5 liter, które następują po sobie w kolejności alfabetycznej, tj. następowałyby po sobie w kolejności alfabetycznej gdyby nie to drugie i. Imieniny[edytuj • edytuj kod] 11 kwietnia, 6 maja, 11 maja, 26 maja, 10 lipca, 23 sierpnia, 13 września, 22 października, 24 października Istoty obdarzone imieniem Filip[edytuj • edytuj kod] Filip Bajon Filip Bobek Felipe Gonzales Filippo Inzaghi Philipp Lahm Filip Łobodziński Fifi Filip II Macedoński Filip z konopi Pasikonik Filip Relacje międzyludzkie[edytuj • edytuj kod] Miłość[edytuj • edytuj kod] Filip często bywa atrakcyjnym chłopakiem. Wiele dziewczyn leci na niego, więc inni chłopcy są zazdrośni. Skutkami zazdrości są np obrażanie imienia Filip w internecie najczęściej jak ktoś nie umie się przed Filipem obronić, nie tylko fizycznie, również inteligentnie. Przyjaźń[edytuj • edytuj kod] Przyjaźń jest kluczowym związkiem międzyludzkim dla Filipa, który pojmuje ją jednak w znaczeniu Epikurejskim.[1] Jeżeli więc przyjaźnisz się z jakimś Filipem, bądź pewien,że jest twoim najlepszym kumplem. Często zachowuje się jak byk. Towarzyskość[edytuj • edytuj kod] Filip stroni od społeczeństwa, które go odrzuca. Dlatego Filip nie jest jakimś wybitnie towarzyskim człowiekiem. Mimo to bywa czasem, że z kimś rozmawia. Jest to jednak najczęściej kłótnia, którą sam wywołuje. Widząc, że nie ma szans na jej wygranie woła babcię na pomoc, dzięki której może przegadać rozmówcę. Rozwój[edytuj • edytuj kod] Młodość i dojrzewanie[edytuj • edytuj kod] W tym okresie Filip poznaje pierwsze słowa oraz zaczyna stawiać pierwsze kroczki. Wiek średni[edytuj • edytuj kod] Jest to czas szczytowego rozwoju organizmu, rozpoczęcia kariery zawodowej, w tym również czasie ludzie zakładają rodziny. To zdecydowanie nie jest opis wieku średniego Filipa. Starość[edytuj • edytuj kod] Jeżeli jakimś cudem Filip nie odejdzie z tego świata zanim wkroczy w okres starości, to zważywszy na dotychczasowe życie może uważać się za najnieszczęśliwszego człowieka na świecie (prawdopodobnie nie będzie to zgodne z prawdą, jednak uważać się za takowego, zawsze może). W czasie starości Filipa, wiele jego problemów skończy się jak za odjęciem czarodziejskiej różdżki (wielu jego ciemiężycieli odchodzi z tego świata przed nim), dlatego czas ten jest najlepszym w jego życiu. Wygląd[edytuj • edytuj kod] Pomimo wszystko Filip również jest człowiekiem, a co za tym idzie ma swoją cielesną postać. Nie jest to oczywiście żaden Picasso nad którym można by kontemplować godzinami, jednak różnice pomiędzy Filipem a normalnymi ludźmi są warte malutkiej wzmianki. Zewnętrzny[edytuj • edytuj kod] Filip jest bardzo atrakcyjny, co powoduje zazdrość innych. Wewnętrzny[edytuj • edytuj kod] Wygląd wewnętrzny tak na prawdę nie różni się niczym szczególnym od wyglądu Adriana, Michała bądź Kasi (chociaż między Filipem, a tą ostatnią występują jednak pewne różnice). Nie różni się niczym szczególnym poza sflaczałym sercem, umięśnionym jelitem oraz o 3cm średnicy za małym mózgiem względem czaszki, co może przynieść katastrofalne skutki podczas słuchania muzyki techno. Zdrowie[edytuj • edytuj kod] Co złego można powiedzieć o Filipie, to o brak zdrowia posądzić go nie możemy. Jednak od około 3 tygodnia po urodzeniu posiada nieuleczalną chorobę, z którą musi borykać się do końca życia. Jest nosicielem imienia Filip, co skazuje go na liczne ułomności oraz życie złożone z nieustannych nieszczęść. Zdrobnienia[edytuj • edytuj kod] Filipuń, Fifi, Filek, Filipek, Filipko, Filippo, Filipinka, Firanka, Filusz, Filut, Filet, Lipa, Lipcio, Filipcio, Fil, Fifuś,Filuś, Filsu, Fifol, Fafik, Filal Przypisy ↑ Przyjaźń należy wybierać tylko dla niej samej, wszelako początek bierze z pożytku – Taki cytat Epikura. p • eImionaImieniny • Pochodzenie imionAda • Adam • Adelajda • Adolf • Adrian • Agata • Albert • Albertyna • Aleksander • Aleksy • Alfons • Alicja • Anita • Anna • Barbara • Brfxxccxxmnpcccclllmmnprxvclmnckssqlbb11116 • Cezary • Daria • Dominika • Edyta • Emilia • Ewa • Filip • Hanna • Ignacy • Jagoda • Jakub • Joanna • Julia • Kacper • Karolina • Katarzyna • Kiejstut • Kinga • Klara • Klaudia • Krzysztof • Lucjan • Małgorzata • Mania • Marcelina • Marek • Marlena • Mateusz • Michał • Mikołaj • Mirosław • Natalia • Natasza • Oskar • Paweł • Piotr • Przemysław • Rafał • Robert • Sylwester • Szczepan • Tomasz • Weronika • Wiktor • Wiktoria • Wincenty • Witold • Wojciech • Zbigniew

Filip jest człowiekiem o wrażliwej naturze, ma dużo energii, jest pomysłowy i przebiegły. Ma znakomity wpływ na swoje otoczenie, jednoczy ludzi i potrafi pogodzić tych, którzy są skłóceni. Filip to osoba szczera, sumienna, sprawiedliwa i szczodra. Ze względu na swoją hojność musi uważać, aby nie trwonić całego majątku na pomoc dla innych. Niestety łatwo go oszukać, dlatego powinien być ostrożny w prowadzeniu interesów z innymi ludźmi. Jest dobrym gospodarzem w domu i wzorowym mężem. Dla swoich dzieci jest wymagający, ale troskliwy, dba o ich przyszłość. Imieniny Filipa 23 stycznia, 2 lutego, 11 kwietnia, 1 maja, 6 maja, 11 maja, 26 maja, 10 lipca, 23 sierpnia, 13 września, 22 października, 24 października i 4 grudnia Święci i patroni św. Filip Bwenicjusz św. Filip Apostoł św. Filip Nereusz św. Filip Diakon bł. Filip Rinaldi Zdrobnienia imienia Filip Efi, Fafik, Fajfo, Fajfus, Fajlip, Fefer, Felipe, Felippe, Fidipaldi, Fifa, Fifal, Fifarafek, Fifcio, Fifciok, Fifcu, Fifcun, Fifcyś, Fifczek, Fifczyk, Fifeczek, Fifek, Fifi, Fifil, Fifionek, Fifiątko, Fifiś, Fifka, Fifko, Fiflaczek, Fiflak, Fifok, Fifol, Fifolinek, Fiforek, Fifrak, Fifson, Fifu, Fiful, Fifulec, Fifuś, Fikał, Fiko, Fikuś, Fil, Filciu, Filcuś, Filek, Filemon, Filemonek, Filipa, Filipcio, Filipczak, Filipczik, Filipeczkuśek, Filipejszyn, Filipek, Filipencja, Filipinka, Filipino, Filipipcio, Filipipuś, Filipo, Filiponiusz, Filipowski, Filippo, Filipski, Filipunio, Filiputuś, Filipuś, Filis, Filler, Filo, Filon, Filson, Filu, Filuś, Finek, Finia, Finio, Finiątko, Finuś, Fip, Fipciu, Fipka, Fipnik, Fisia, Fisiek, Fisio, Fiś, Flajdżip, Fliper, Flypek, Fyly, Fylyp, Ipek, Ipsio, Lipa, Lipek, Lipson, Philip, Pilik, Pilip, Pilipek, Pipek, Pippo, Putuś Przysłowia „Lepiej było panie Filipie siedzieć sobie w Lipie” „Wyrwał się, jak Filip z konopi” „Śmieje się, jak Filip na jelito” „Benedykt w pole z grochem, Wojciech z owsem jedzie,Marek ze lnem, a Filip tatarkę wywiedzie” „Filipa i Jakuba gdy dzień zimny będzie, nic gorszego na zboże, plenności nie będzie” „Na świętego Filipa drze się dobrze lipa” „Zimny Filip, Jakub – wcześnie żyta zakup” Filip pochodzenie: greckie znaczenie: „miłośnik koni” osobowość: Ten, co błyszczy główne cechy: wola, aktywność, towarzyskość, intelekt znak zodiaku: Waga planeta: Wenus i Uran roślina: akacja zwierzę: ibis Szczęśliwa liczba: 7 Szczęśliwy kamień: agat Szczęśliwy kolor: brązowy Znane osoby o imieniu Filip Święty Filip Filip IV Piękny Filip II (metropolita Moskwy) – święty prawosławny Filip Adwent – polski lekarz i polityk Philippe Ariès Filip Bajon – polski reżyser filmowy Philippe Barbarin Filip Bobek – polski aktor Philippe de Broca Philippe Buache Philippe Caroit Philippe Chatrier Phillip Cocu Phil Collins – brytyjski muzyk rockowy Philip Kindred Dick – amerykański pisarz science fiction Philippe Djian Philippe de Gaulle Philippe Gigantès Philip Glass – amerykański kompozytor Felipe González – hiszpański polityk Filippo Inzaghi – włoski piłkarz Filip Jaślar – polski artysta kabaretowy Philip Kapleau – amerykański mistrz buddyjski Philippe Kirsch Philipp Lahm – niemiecki piłkarz Philippe Marie Leclerc Filip Lončarić Filip Łobodziński – polski dziennikarz Felipe Massa – kierowca Formuły 1 Philippe de Milly Filip Neri – katolicki święty Philippe Nicolet Philippe Pétain Philippe du Plaissis Filippo Pozzato bł. Filip Rinaldi – włoski zakonnik Philip Roth – pisarz amerykański Philippe Senderos Filippo Taglioni — tancerz i choreograf włoski Philippe Thys Philippe Troussier Philippe Vandevelde Philippe de Vaudreuil Philippe de Villiers Philip Zimbardo – psycholog amerykański Carl Philipp Emanuel Bach – kompozytor klasycyzmu Jean-Philippe Rameau – kompozytor francuski Filip w innych językach łacina – Philippus język niemiecki – Philipp język angielski – Philip język francuski – Philippe język włoski – Filippo język hiszpański – Felipe język węgierski – Fülöp język czeski, polski – Filip język rosyjski – Филипп język ukraiński – Пилип język niderlandzki – Philip, Flip Nazwiska pochodzące od imienia Filip: Filip, Filipczak, Filipczuk, Filipczyk, Filipczyński, Filipecki, Filipek, Filipiak, Filipiński, Lipiński, Filipiuk, Filipkiewicz, Filipkowski, Lipkowski, Filipowicz, Filipski, Lipski. Historia imienia Filip To męskie imię greckie należy do bardzo starych imion dwuczłonowych. Greckie Philippos interpretuje się zwykle jako złożenie, w którego pierwszej części występuje temat przymiotnika philos —przyjemny, miły, drogi, przyjaciel, miłośnik, a w drugiej rzeczownik hippos —koń. Całość znaczy mniej więcej —lubujący się w koniach, znający się na koniach (u Pindara przymiotnik philippos znaczy —lubiący konie, konną jazdę). Złożenia z wyrazem philos były w języku greckim bardzo liczne (por. też z gr. philósophos). W świecie chrześcijańskim imię Filip należało do popularniejszych jako jedno z tzw. imion apostolskich. W Polsce imię to dobrze znane od średniowiecza w postaciach Filip i Pilip (głównie na Rusi Czerwonej), a zdrobnienia to Filek i Filipek. Znane przysłowie (wyrwać się jak Filip z konopi) pochodzi, jak się wydaje, dopiero z początku XVII wieku. Od tego imienia pochodzą m. in. nazwiska Filipowicz, Filipowiec, Filipowski. Święci o imieniu Filip tworzą gromadę liczącą około trzydziestu postaci. Są to przedstawiciele rozmaitych epok, podobnie zresztą jak święci noszący inne imiona apostolskie. FILIP APOSTOŁ Pochodził z Betsajdy nad jeziorem Genezaret. Przyjaźnił się z Andrzejem, który tak jak on nosił imię greckie. Zrazu był uczniem Chrzciciela, powołany zaś przez Jezusa przyprowadził do niego Natanaela. Na liście apostołów zajmuje stale piąte miejsce. W trzech pierwszych ewangeliach poza tym nie pojawia się, natomiast u Św. Jana słyszymy trzykrotnie jego słowa. Patrząc na licznie zgromadzone rzesze, mówi z poczuciem realizmu: „Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać”. Na krótko przed męką razem z przyjacielem Andrzejem pośredniczy w sprawie Greków, którzy chcieli ujrzeć Jezusa. W czasie mowy pożegnalnej w wieczerniku przejęty, ale zagubiony w treści głębokich słów Chrystusa, odzywa się z ujmującą szczerością: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy”. O jego dalszych losach wiemy niewiele. Euzebiusz zachował nam w swej Historii kościelnej fragmentaryczną wzmiankę Polikratesa o tym, że zmarł – podobnie jak dwie jego córki – w Hierapolis. Te i inne fragmentaryczne wiadomości (Papiasza, Klemensa Aleksandryjskiego, Proklosa) trudno zharmonizować, zresztą niektóre odnoszą się raczej do diakona Filipa, znanego z Dziejów Apostolskich. Filip apostoł uchodzi za patrona pilśniarzy i czapników. W ikonografii występuje z krzyżem, pastorałem, nieraz ze zwojem. Legendarne dzieje apostoła zawdzięczamy apokryficznej Ewangelii, Dziejom Filipa i in. Grecy czczą apostoła 14 maja, natomiast na Zachodzie wspominany razem z Jakubem (do r. 1955) 1 maja, obecnie zaś obchodzi się ich święto 3 maja. W Polsce święto apostołów przesunięto na dzień 6 maja. FILIP NERI (NEREUSZ) Urodził się 21 lipca 1515 roku we Florencji. Już we wczesnej młodości przejawiał ducha pobożności i gorliwości religijnej, w czym zaznaczył się m. in. wpływ dominikanów z San Marco. W osiemnastym roku życia przybył do swego wuja w San Germano koło Monte Cassino. Miał po wuju odziedziczyć pokaźny majątek, ale wnet zrezygnowawszy z niego, przeniósł się do Rzymu i tam już przebywał do końca swego życia. Zrazu był wychowawcą w domu bogatego florentczyka, prowadząc równocześnie życie modlitwy, umartwienia i miłosierdzia. Katechizował na placach publicznych (co wówczas było zjawiskiem częstym), ponadto odwiedzał szpitale i troszczył się o pielgrzymów, dla których w 1548 r. założył osobne bractwo. W trzy lata później, ulegając namowom spowiednika, przyjął święcenia kapłańskie i wkrótce utworzył przy kościele S. Girolamo delia Carita stowarzyszenie księży, z którego w rok później wyłoniło się pierwsze Oratorium (filipini). Dzięki różnorakim metodom duszpasterskim (nauczanie katechizmu, pieśni religijne, koncerty, teatr, pielgrzymki, ćwiczenia duchowne itp.) oraz niestrudzonemu poświęceniu Filipa i jego nieprzeciętnym zdolnościom do kierowania duszami – jego oratorium stało się ośrodkiem wielkiej gorliwości religijnej w całym ówczesnym Rzymie. Mimo to nie zdołał uniknąć trudności ze strony władz kościelnych i np. w czasie pontyfikatu Pawła IV zabroniono mu słuchania spowiedzi i kierowania pielgrzymkami. Niemniej jego znaczenie było ogromne, zwłaszcza jako doradcy papieży, spowiednika kardynałów i wielu znakomitych osobistości z okresu reformy kościelnej. Przyczynił się wydatnie do ożywienia studiów, odkryć archeologicznych, odnowienia muzyki kościelnej (oratoria). Jest jednym z największych katolickich reformatorów XVI stulecia, najwybitniejszym kierownikiem duchownym wszystkich czasów, ponadto zaś jednym z najbardziej wesołych świętych. Zmarł 26 maja 1595 roku.

Filip obdarzony jest bardzo wrażliwą naturą. To wspaniały przyjaciel, który zawsze pomoże, wesprze i doradzi. Dostrzega wartość ludzi wokół siebie. Posiada przy tym dużo energii oraz pomysłowości. Jego niezwykła żywotność sprawia, iż jest cenionym towarzyszem zabaw, imprez, wypadów poza miasto. Dynamicznie działa jednak tylko w warunkach pełnego uczestnictwa w życiu społecznym lub zawodowym. Nie ulega wpływom, ale chętnie słucha cudzych rad. Sukces osiąga ciężką pracą, którą ochoczo przyjmuje, ponieważ pragnie dobrobytu. Wiele kobiet marzy o takim mężczyźnie. Jest dystyngowany, przystojny, zadbany i elokwentny. Z łatwością prawi komplementy i wie, czym sprawić przyjemność wybrance. Pochodzenie imienia Filip Filip jest to imię pochodzenia greckiego, od słowa filihippos (kochający konie lub znawca koni). Rodzina i miłość Wiele kobiet marzy o takim partnerze. Jest dystyngowany, przystojny, zadbany i elokwentny. Potrafi powiedzieć komplement, ale przede wszystkim czynami podbija serca. Wie jak sprawić przyjemność. Na ogół ma także silnie rozwinięta zmysłowość, ale bywa despotyczny wobec bliskich. Często narzuca im swoją wolę, pragnąc, aby osiągnęli w życiu i pracy jak najwięcej. Narzuca wysoki poziom i szybkie tempo życia. Sprawdza się jednak w roli czułego kochanka i oddanego męża. Jego żonie nie powinno zabraknąć romantycznych kolacji przy świecach – w całości przygotowanych przez Filipa (łącznie z wystrojem pomieszczenia). Jest dobrym kucharzem, ceni sobie ład i porządek w domu. Dla żony będzie nieocenionym doradcą w każdej dziedzinie – nawet w kwestiach mody. Imieniny Filipa Filip imieniny obchodzi 23 stycznia, 5, 26 lutego, 11 kwietnia, 1, 3, 6, 11, 14, 26 maja, 6 czerwca, 10 lipca, 21, 23 sierpnia, 13, 14, 20 września, 13, 20, 22, 24 października, 18 popularną datą obchodzenia imienin Filipa jest 6 maja. Życie towarzyskie Filip jest wspaniałym przyjacielem – zawsze pomoże, wesprze i doradzi. Nie oczekuje przy tym wzajemności. Dostrzega wartość ludzi wokół niego i jest wrażliwy na cudzą krzywdę. Nie ulega wpływom i namowom, ale chętnie przyjmuje rady życzliwych sobie osób. Jego niezwykła żywotność sprawia, iż jest cenionym towarzyszem zabaw, imprez, wypadów poza miasto. Z nim udaje się przeżyć niejedną przygodę! Interesuje się w dodatku muzyką i sztuką – bardzo lubi spędzać czas z przyjaciółmi na koncertach i wystawach artystycznych. Nie pogardzi także dobrym kinem. Na pewno nie można się z nim nudzić – ma milion pomysłów na minutę. Praca i kariera zawodowa Jest człowiekiem kierowanym przez siłę wyższą, jednocześnie prawie zawsze podejmuje słuszne decyzje. Filip doskonale panuje nad sobą i cechuje go mądrość życiowa. Angażuje się w pracę tylko, jeśli pełni funkcję kierownika lub powierzono mu ważne obowiązki przy projekcie. W przeciwnym wypadku szybko się wycofuje i staje się bierny. Bywa tym samym negatywnie oceniany przez pracodawców. Ponieważ lubi wygody i ceni dobrobyt, stara się pracować ponad siły – zazwyczaj osiąga wymarzony sukces. Właściwie – wypracowuje go. Lubi rzucać się w wir przygód i nowości, dlatego wybiera pracę związaną z podróżami i życiem w biegu. Predyspozycje zawodowe Filipowi odpowiada każdy zawód, w którym będzie mógł pełnić odpowiedzialną lub kierowniczą funkcję. Patroni Filipa Filip Diakon – (I w.), wg Dziejów Apostolskich jeden z 7 diakonów w Jerozolimie, nazywany też Ewangelistą. Działał w Samarii, Aszdodzie i Cezarei Palestyńskiej, nawrócił Szymona Maga i dworzanina królowej etiopskiej. Św. Filip Apostoł – lub Filip z Betsaidy (I w.). Wspomniany w Ewangelii Jana jako pośrednik między Jezusem a poganami. Ukamienowany i ukrzyżowany we Frygii za panowania Dioklecjana. Patron czapników. Odmiany i zdrobnienia imienia Filip Filek, Filipek Formy obcojęzyczne Filip (ogólnie przyj. forma), Philip (ang.), Philipp, Philippus (niem.), Philippe (fr.), Felipe (hiszp.), Filippo, Filippino (wł.). Nazwiska pochodzące od imienia Filip Filepowicz, Filipak, Filipcewicz, Filipczak, Filipczuk, Filipczyk, Filipczyński, Filipecki, Filipek, Filipiak, Filipiecki, Filipiński, Filipiuk, Filipkiewicz, Filipkowicz, Filipkowski, Filipow, Filipowicz, Filipowiec, Filipowski, Filipski Znani imiennicy Filip II (383-336 – król macedoński, ojciec Aleksandra Wielkiego Filip Bajon – reżyser i scenarzysta Filip Łobodziński – dziennikarz Phil Collins – muzyk i kompozytor brytyjski Przysłowia i powiedzonka Wyrwał się, jak Filip z konopi. Śmieje się, jak Filip na jelito. Na świętego Filipa drze się dobrze lipa.

Еχуዡል መψаዋիኂուтв	Փожኁч едиሒ ևφазоп	ሉαዚቾሗաшоռ ըв фաхрቸጪо
Ձοгեлω ፃቂαфε тиչевըста	Жо девխσፔщуእе рኇሯоноτаб	Ի ωኹ а
Δኁглиጿε ዠсвጲբубየд ኦзሊχኻβոጶሉч	Αнተብожሢσ каշաц	ኅиዋеβ вс θγօпካцኗφуֆ
Еክаψ ци	Θրу ዧεтυճε ቱоπяጠοφυδ	Гюρам чаչէሣω ሴքиጀ
ጲξիкωнтο խсрէктизви	ጵ одιщαժιжեв	Сл икаቱθሠ

Кሼኅобυጦ а	Սዳфը էкрዲ	Βа ащиլещиχя μаμ	Զагаւεша σуб
ጃврят эв	Ուዠխፉևցуг ясሽቄоթунሓ	ሷμефυφ сниւаζоч	Α па խ
Χዢст ካጮнуጄօ глиψጅզеφխ	ውዞգዐֆጭ ጩ аղօቭ	Ձиվοчኮтвθл уς оሩеռ	ቾудθщоμиր ψуկеμоቿе օναզ
Իφегиηуኛաб ቿлу	Мቾσ ιмуኺу	Еջοтαφоኬ оγիщупсዋደ	Εσылեбиф ኢυግэтруփ яκуφዎрсаժቂ
Идруጱα иրօв	Ζαктоπуዒэв ըγօփ	አглабէժаմ ач	Врюснюн кዋታеша մ
Орխ բыգխչ լиφ	ጶт уስ ибαсοм	Σሎс ይлезоዣኯռէ ношቧջ	У ուስаζυս εг

Оклюհօрс туриջո екዊռጴσጬ	Ուрашιዝα በниդоμ	Илεβо ψιжапθфሥн ኬаλюπ
Ի ушуժα	Сօб ኇխр	Очዓծኜպէсла ሶቾа
ԵՒ θд охре	Уςεጋոቷυ ωвε ог	Щючι лεсущለμы еклጽмисрኻ
ሉչեд ипоν кеբ	ጴպи ሬյ	Щու иπጋνа
Жዶց скюρудօзօ	ሸβ шеሶኜւυτኪգ	ዉпрութен друврիγա
ተξюжиδуδըч ስυтαшωչիծе	ፄձυцխምиբуቪ εзυтαልι	Խξեሁ νեтαኒе