Gdy spółka kupuje towary i usługi, to nikt nie ma wątpliwości, że robi to jako przedsiębiorca. W końcu celem istnienia spółki, jest realizacja pewnego celu gospodarczego, najczęściej zysku. Jednak osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mogą występować w obrocie w jednej z dwóch ról – przedsiębiorcy lub konsumenta. Taka osoba, inaczej niż spółka, ma zatem dwa oblicza – z jednej strony jest profesjonalistą dokonującym firmowych zakupów, a z drugiej strony jest również konsumentem, kupującym prywatnie np. artykuły pierwszej potrzeby. Paragon dla przedsiębiorcy Nie ma żadnych wątpliwości, że jeżeli taki przedsiębiorca-osoba fizyczna dokonuje zakupów firmowych, to należy mu wystawić fakturę. Co jednak, gdy przedsiębiorca dokonuje zakupów prywatnych? Czy należy mu wystawić paragon? A jeżeli zażąda faktury (do czego każdy konsument ma prawo) to należy na niej wpisać NIP i firmę, czy po prostu imię i nazwisko, a do faktury załączyć paragon? Co na to przepisy? 🙂 Po pierwsze stanowią one, że podatnik VAT jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż towarów lub usług na rzecz innego podatnika. Z kolei za podatnika uważa się osoby wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Po drugie, według przepisów podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz konsumentów są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz drukować i wydawać konsumentom paragony fiskalne. Konsument ma prawo zażądać faktury, jednak wtedy dołącza się do niej wydrukowany paragon. Z powyższego by wynikało, że sytuacja jest prosta – jeżeli towar lub usługę kupuje osoba prowadząca działalność gospodarczą to należy jej wystawić fakturę, a jeżeli takiej działalności nie prowadzi, to należy jej wydać paragon. To z kolei może prowadzić do wniosku, że jeżeli nabywcą jest przedsiębiorca, to nie ma znaczenia czy kupuje na potrzeby prywatne czy firmowe – należy mu wydać fakturę. Moim zdaniem przepisy są w tym zakresie niedoskonałe, dlatego że literalnie wynika z nich właśnie ww. konsekwencja. Jednak za absurd możemy uznać sytuację wydawania faktury przedsiębiorcy za zakup bułek na śniadanie 🙂 Dlatego też organy podatkowe powszechnie przyjmują, że definicję przedsiębiorcy należy odnosić do każdorazowej transakcji, choć według mnie nie wynika to z żadnego przepisu. Chodzi tutaj o to, że status przedsiębiorcy w VAT nie wynika z samego faktu prowadzenia działalności gospodarczej, ale z zawarcia danej transakcji w ramach tej działalności. Dlatego też sprzedaż „prywatnej” nieruchomości przez przedsiębiorcę w ogóle nie podlega VAT, ale sprzedaż firmowej już tak (o czym wspomniałem na blogu). Inne przykłady: Przedsiębiorca powadzi hurtownię alkoholu. Kupując 100 kartonów wódki, którą potem handluje, działa jako przedsiębiorca i otrzyma fakturę. Jednak kupując dwie flaszki w nocnym w Piątek o 24:00, działa jako konsument i za taki zakup otrzyma paragon. Przedsiębiorca jest właścicielem piekarni. Kupując 10 palet mąki do wypieku chleba, działa jako przedsiębiorca i otrzyma fakturę. Jednak kupując jeden chleb i pięć bułek w sobotę rano, działa jako konsument i za taki zakup otrzyma paragon. A może jednak faktura? Powyższe przykłady są dość jaskrawe. Problem może pojawić się wtedy, gdy sytuacja nie jest tak oczywista 🙂 Pamiętajmy, że każdy przedsiębiorca chce maksymalizować swoje zyski, a jednocześnie zmniejszać swoje obciążenia podatkowe. Dlatego też dość powszechnym działaniem jest kupowanie „na fakturę” wszystkiego co tylko możliwe, nawet typowo prywatnych towarów i usług. Oczywiście ma to na celu odliczenie VAT i wrzucenie takiego zakupu w koszty. Co w sytuacji, gdyby w ww. przypadkach przedsiębiorca podał swoje dane firmowe i zażądał wystawienia faktury? Obowiązkiem sprzedawcy oczywiście będzie wystawienie faktury, pytanie tylko czy zwykłej, „firmowej”, czy też „konsumenckiej”, do której dołącza się paragon fiskalny. Wbrew pozorom ma to istotne znaczenie – albo wystawiamy firmową fakturę, którą wprowadzamy pojedynczo do ewidencji sprzedaży VAT, albo też rejestrujemy sprzedaż na kasie fiskalnej, a do faktury dołączamy paragon. Sytuacja jest zatem rodzaju „albo-albo”, a pamiętajmy, że zarówno niewystawienie faktury, jak też niewystawienie paragonu stanowi wykroczenie skarbowe. Faktura firmowa czy konsumencka? Nie jest jednak tak źle 🙂 Nikt nie będzie wam robił zarzutu, że źle rozpoznaliście rolę swojego klienta (przedsiębiorca czy konsument) bo nie macie obowiązku robić dochodzenia w tym zakresie. Trzeba jednak wykazać się pewnym zdrowym rozsądkiem. W sytuacji gdy mamy niemal 100% pewność, że klient nabywa towary/usługi typowo konsumpcyjne i żąda faktury, to należy nabić sprzedaż na kasę, wystawić paragon i załączyć go do faktury. Przykłady: Prowadzisz handel detaliczny (np. w sklepie) drobnych artykułów (np. żywność). Praktycznie każda sprzedaż w takim sklepie (poza wyprzedażą całego asortymentu jednej osobie) ma charakter konsumencki. Przedsiębiorca do zakupów firmowych będzie korzystał z hurtowni lub kupował u producenta. Jeżeli kupuje w sklepie, to kupuje prywatnie. Jesteś prawnikiem i świadczysz stałą obsługę prawną na rzecz klienta-przedsiębiorcy. Przyszedł czas, że twój klient chce się rozwieść. Za reprezentację w procesie rozwodowym musisz wystawić paragon, choćby nie wiadomo jak klient prosił Cię o fakturę na firmę. Prowadzisz biuro turystyczne i stale współpracujesz z pewnym organizatorem wycieczek, który na potrzeby swojej działalności kupuje od ciebie wycieczki dla zorganizowanych grup po preferencyjnych cenach, na co wystawiasz faktury. Jeżeli twój kontrahent wybierze się prywatnie na urlop z rodziną, to musisz nabić tę sprzedaż na kasę i wystawić paragon. Z drugiej strony, gdy masz chociaż cień wątpliwości, że zakup może być firmowy, a nie prywatny, to wystaw firmową fakturę, nie nabijaj sprzedaży na kasę i nie wystawiaj paragonu. W takim przypadku nie możesz ponosić ryzyka, że bezprawnie pozbawisz klienta prawa do odliczenia VAT i zaliczania wydatku do KUP, odmawiając mu wystawienia faktury „na firmę”. Ewentualne niezasadne odliczenia obciążą jego, nie ciebie. Przykład: Prowadzisz restaurację, i twój stały klient często odbywa w niej spotkania firmowe lub biznesowe, za które wystawiasz mu faktury. Gdy w twojej restauracji pojawi się z piękną kobietą i zażąda faktury, to nie będziesz się zastanawiał czy to kontrahentka, żona, czy kochanka, tylko wystawisz firmową fakturę, zgodnie z życzeniem. Jeżeli dojdzie do sytuacji, że wystawisz komuś paragon, a on poprosi o firmową fakturę (i stwierdzisz, że zasadnie), to nic straconego 🙂 Trzeba tylko wtedy trochę pokombinować – wystawić fakturę firmową, wpisać do rejestru VAT i skorygować obrót na kasie o tę sprzedaż. Gubisz się w gąszczu przepisów podatkowych? Boisz się o skutki planowanej transakcji, stosowanego sposobu rozliczeń lub nie masz pewności co do stawki VAT? Dowiedz się czym jest interpretacja podatkowa i nie bój się więcej 🙂

Zdarza się, że przedsiębiorcy robiąc zakupy odruchowo proszą o wystawienie faktury na firmę, licząc że dany zakup rozliczą w kosztach. Takie postępowanie jest nie tylko niezgodnie z obowiązującymi przepisami, bowiem faktura powinna dokumentować jedynie sprzedaż związaną z działalnością gospodarczą, ale również w wielu przypadkach może okazać się zgubne dla przedsiębiorcy. Czym się różni zakup na firmę a prywatnie w świetle prawa konsumenta? Sprawdź!Zakup na firmę a prywatnie - konsument czy przedsiębiorca?Konsumenci mogą powoływać się na przepisy ustawy o prawach konsumenta i Kodeksu cywilnego (kc), natomiast do transakcji zawartych przez przedsiębiorców odnoszą się wyłącznie zapisy zawarte w umowie lub z art. 22 kodeksu cywilnego "Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową".Natomiast zgodnie z art. 43 kodeksu cywilnego: "Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331§1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową". Zakup na firmę a prywatnie - czy warto brać fakturę na każdy towar?Jeśli dokonujemy zakupów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, bezsprzecznie możemy poprosić sprzedawcę o wystawienie faktury zawierającej dane naszej firmy. Dzięki temu możliwe jest rozliczenie danego wydatku jako koszt uzyskania przychodów. Trzeba jednak mieć na uwadze, że występując o wystawienie takiej faktury sprzedawca uznaje, że nabywca kupuje towar na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, co oznacza, że transakcja zostaje zawarta pomiędzy dwoma przedsiębiorcami, a nabywcy nie można traktować jako konsumenta ( w określonych przypadkach).Osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą nie zostaje automatycznie wykluczona z możliwości dochodzenia swoich praw na podstawie ustawy o prawach konsumenta ze względu na prowadzoną działalność. Przedsiębiorca dokonujący zakupu prywatnego nie powinien jednak prosić o wystawienie faktury na dane firmowe – tylko wówczas będzie mógł bowiem korzystać z przywilejów dostępnych dla prowadzące działalność gospodarczą i decydujące się na wzięcie faktury wystawionej na dane firmowe pomimo braku związku zakupu z prowadzoną działalnością, powinny mieć na uwadze, że pozbawiają się w ten sposób statusu konsumenta, a zatem zrzekają się praw wynikających z ustawy o prawach konsumenta z 2004 przywilejów konsumentów zaliczyć możemy między innymi:prawo do odstąpienia od umowy bez podania przyczyny w czasie dwóch tygodni;dłuższy okres gwarancji niż ten przewidziany dla przedsiębiorców (w przypadku konsumentów często obowiązuje nawet dwukrotnie dłuższy okres gwarancji na zakupione towary);krótszy czas rozstrzygnięcia reklamacji w stosunku do czasu odpowiedzi na reklamacje składane przez Alicja kupiła w sklepie internetowym ekspres do kawy do użytku prywatnego. Poprzednie zakupy w tym sklepie dokonywane były w ramach działalności gospodarczej i Pani Alicja przez nieuwagę pozostawiła swoje dane firmowe przy zamówieniu. Ekspres okazał się nietrafionym zakupem i Pani Alicja postanowiła go zwrócić korzystając z prawa konsumenta do zwrotu towaru bez podania przyczyny w okresie dwóch tygodni, zachowując 14-dniowy termin zwrotu. Sklep, w którym Pani Alicja kupiła ekspres do kawy, odmówił przyjęcia towaru, powołując się na wyłączenie przedsiębiorców z możliwości korzystania z praw przysługujących sklep miał prawo odmówić przyjęcia towaru do sklepu?Możliwość zwrotu towaru bez podania przyczyny zapewnia konsumentom ustawa o prawach konsumenta z 2014 roku. Prawo do odstąpienia od umowy zawartej na odległość w ramach 14-dniowego zwrotu dotyczy tylko konsumenta, który nabył towar od firmy. Przedsiębiorca dokonujący zakupu „na firmę”, czyli podający dane firmowe do faktury, pozbawia się możliwości zwrotu towaru bez podania przyczyny w ciągu 14 dni od zakupu towaru, ponieważ nie może być uznany za konsumenta. Oznacza to, że sklep ma prawo odmówić przyjęcia towaru zakupionego przez Panią Alicję, która podała dane firmowe jako dane nabywcy – transakcja została zawarta pomiędzy dwoma przedsiębiorcami, a zatem nie podlega pod ustawę o prawach konsumenta. Nabycie samochodu – zakup na firmę a prywatnieDylemat dotyczący zakupu samochodu musi być rozstrzygnięty indywidualnie przez każdego przedsiębiorcę. Aby zdecydować, czy lepiej kupić auto w ramach prowadzonej działalności czy jako osoba prywatna, należy wziąć pod uwagę nie tylko aspekt finansowy, ale również ewentualny czas jaki będzie trzeba poświęcić na ewentualne dochodzenie swoich praw jako przedsiębiorca, w przypadku decyzji o zakupie na firmę. Należy zatem ocenić kwestie podatkowe, oszacować ryzyko wystąpienia wady pojazdu i porównać swoje prawa z punktu widzenia konsumenta i zakupu samochodu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jesteśmy narażeni na większe ryzyko, ponieważ umowy, w których obiema stronami transakcji są przedsiębiorcy, podlegają mniejszym rygorom prawnym niż transakcje pomiędzy przedsiębiorcą a prawa ma osoba prywatna przy zakupie samochodu?Zgodnie z art. 563 ust. 1 kc, przy transakcji sprzedaży między przedsiębiorcami, kupujący traci uprawnienia z tytułu rękojmi, jeżeli nie zbadał rzeczy w czasie i w sposób przyjęty przy rzeczach tego rodzaju i nie zawiadomił niezwłocznie sprzedawcy o wadzie, a w przypadku gdy wada wyszła na jaw dopiero później – jeżeli nie zawiadomił sprzedawcy niezwłocznie po jej stwierdzeniu. Oznacza to, że nabywając pojazd jako przedsiębiorca, należy zachować szczególną ostrożność i czujność, a najlepiej przed sfinalizowaniem transakcji skorzystać z pomocy profesjonalistów w celu zweryfikowania stanu technicznego samochodu. Zlecenie tego zadania wiarygodnemu warsztatowi lub stacji diagnostycznej może przyczynić się do uniknięcia wielu nieprzyjemności związanych z prywatne kupujące pojazd od przedsiębiorcy mają znacznie większe uprawnienia z tytułu rękojmi niż przedsiębiorcy zawierający takie transakcje z innymi zgodnie z art. 3851 ust. 1 kc, postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

Nieopłacenie obowiązkowych danin na rzecz państwa może się wiązać z poważnymi konsekwencjami. Kierowcy powinni pamiętać, że zakup auta bardzo często wiąże się także ze złożeniem deklaracji w urzędzie skarbowym i zapłaceniem podatku przez nabywcę. Odpowiadamy na najistotniejsze pytania: kto musi go zapłacić, ile i kiedy?Z tego artykułu dowiesz się:Kupowanie samochodu, to pewien paradoks prawny, wydajemy w tej operacji nasze pieniądze, a jednocześnie powiększamy swój dobytek. Dlatego też państwo najczęściej wymaga od nas opłacenia podatku od wzbogacenia, czyli podatku od czynności cywilnoprawnych lub podatku OC już od 348zł! Bez wychodzenia z domuCeny OC w 5 minutOferty 14 towarzystw ubezpieczeniowychPomoc 200 agentówSprawa jest prosta, gdy kupujemy samochód z salonu, bezpośrednio z komisu lub od osoby, która prowadzi działalność gospodarczą. Wówczas otrzymujemy fakturę VAT (lub VAT-marża) i na tym obowiązki względem fiskusa się kończą (nie musimy już wnosić żadnej opłaty podatkowej).Sięgnąć do kieszeni będziemy musieli jednak, gdy pojazd kupujemy od osoby prywatnej, która nie prowadzi działalności gospodarczej. W takiej sytuacji należy niezwłocznie zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC).">Kupiłeś auto? Przejmujesz OC od sprzedającego? Pamiętaj, że OC zbywcy nie przedłuża się automatycznie. Gdy polisa wygaśnie, powstanie przerwa w OC i zapłacisz nawet 6020 zł kary! Jeśli do końca polisy OC zbywcy zostało mniej niż 3 miesiące, lepiej będzie zrzec się jej i kupić OC na cały rok. Tym sposobem unikniesz kary za brak OC, gdybyś przegapił termin końca OC teraz i śpij spokojniePCC - co to jest podatek od czynności cywilnoprawnych?Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) – podatek uregulowany przez ustawę z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych. PCC podlegają z reguły umowy sprzedaży zawierane przez osoby, które nie zajmują się zawodowo działalnością handlową (nie są przedsiębiorcami). Z kolei, umowa sprzedaży to porozumienie zawarte między dwiema stronami, na mocy którego jedna z nich (sprzedawca) zobowiązuje się przekazać własność rzeczy (w omawianym poniżej przypadku - samochód) i wydać ją drugiej stronie (kupującemu). Kupujący natomiast zobowiązuje się tę rzecz odebrać i zapłacić za nią ustaloną umów sprzedaży objętych PCC są nie tylko samochody, ale również:inne rzeczy ruchome, np. pojazdy rolnicze, przyczepy, motocykle, sprzęt RTV,nieruchomości ( działki budowlane, budynki, mieszkania),prawa majątkowe, np. prawa autorskie, wierzytelności, użytkowanie jakiej sytuacji należy zapłacić podatek od kupna samochodu?Podatek PCC powinniśmy zapłacić, jeśli samochód kupimy od podmiotu niebędącego podatnikiem VAT. Najprościej mówiąc - podatek od kupna samochodu nas obowiązuje, gdy kupimy pojazd używany od osoby prywatnej (dokumentem potwierdzającym dokonaną transakcję będzie wspomniana wyżej umowa sprzedaży).Samochód podlega opodatkowaniu, gdy w chwili zakupu:znajdował się w Polsce,znajdował się za granicą, ale kupujący ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce i umowa została zawarta w jest zwolniony z podatku od kupna samochodu?Transakcja wolna jest od podatku tylko jeśli wartość rynkowa samochodu nie przekracza 1000 zł lub gdy kupiła go osoba niepełnosprawna, na własny pierwszym z wymienionych wyżej przypadków, należy jednak koniecznie pamiętać o tym, że ustawa doprecyzowuje, że chodzi o faktyczną wartość samochodu – niekoniecznie będzie to cena pojazdu, którą zapłaciliśmy lub która wpisana została na zawartej pomiędzy kupującym a sprzedającym Pan Roman kupił samochód za 900 złotych. Cena pojazdu nie odpowiada jednak jego wartości rynkowej, która wynosi 1100 zł. Nabywca auta jest więc zobowiązany do złożenia deklaracji PCC-3 i zapłaty podatku. Gdyby wartość rynkowa auta była równa lub niższa niż 1000 zł, pan Roman nie musiałby zgłaszać transakcji do urzędu powinien zapłacić podatek PCCSamochódOpłata podatkowa(PCC)Kupiony w salonie samochodowymBrakKupiony w komisie (komis jest właścicielem)BrakKupiony w komisie (komis jest pośrednikiem a sprzedającym jest osoba fizyczna) 2% wartości pojazduKupiony od osoby prowadzącej działalność gospodarcząBrakZagraniczny (jeszcze nie zarejestrowany w Polsce), kupiony w komisieBrak (komis opłaca podatek akcyzowy)Kupiony od obcokrajowca (osoby prywatnej) w Polsce2% wartości pojazduKupiony za granicą (nie zarejestrowany w Polsce) - umowa została zawarta za granicąBrak (płacimy podatek akcyzowy: 3,1% wartości pojazdu jeśli auto ma silnik o poj. do 2,0 l lub 18,6% wartości pojazdu, gdy auto ma silnik o pojemności powyżej 2,0 l) Kupiony w Polsce od osoby fizycznej2% wartości pojazduWart mniej niż 1000 złBrakKupiony na użytek osoby niepełnosprawnej BrakNależy pamiętać, że z urzędem skarbowym musimy rozliczyć się także wtedy, gdy kupiliśmy samochód w komisie, ale w tej transakcji komis był tylko pośrednikiem między dwoma osobami PCC nie trzeba płacić od zakupu auta dokonanego za granicą, ponieważ PCC pobiera się od czynności cywilnoprawnych, których przedmiot (w tym przypadku samochód) w chwili zawarcia umowy znajduje się na terytorium W czasie pobytu w Niemczech pan Rafał kupił od pana Andreasa samochód osobowy. Umowa sprzedaży została zawarta za granicą i dotyczy pojazdu znajdującego się poza granicami kraju, a to oznacza, że nie podlega ona zasady nie należy jednak utożsamiać z sytuacją, w której samochód w chwili zawarcia umowy znajduje się za granicą, ale umowę ze sprzedawcą zawieramy w Polsce. Wówczas podatek PCC należy bezwzględnie Pan Rafał kupił samochód od pana Andreasa (obywatela Niemiec), który przebywa obecnie w naszym kraju i tutaj najczęściej użytkowuje pojazd. Auto w dniu podpisania umowy sprzedaży znajdowało się w Niemczech, ale umowa została zawarta w Polsce. W związku z tym podlega ona samochód ma 14 dni od daty zawarcia umowy kupna-sprzedaży na złożenie deklaracji PCC-3 (lub wraz z załącznikiem PCC-3/A, jeśli nabywców jest dwóch), na podstawie której zapłaci podatek w wysokości 2 proc. wartości Niektórzy kierowcy zaniżają kwotę zakupu samochodu w umowie kupna-sprzedaży, aby obniżyć wysokość podatku. Jeśli w ocenie urzędu skarbowego średnia wartość rynkowa auta jest wyższa niż suma zawarta w umowie zakupu pojazdu, to od niej zostanie naliczone 2% PCC. W efekcie podatek do zapłaty wzrośnie. W sytuacji, gdy zaniżenie będzie naprawdę wysokie, kupujący może ponieść odpowiedzialność karno-skarbową. Niekiedy może się również zdarzyć, że kwota zakupu samochodu zostanie zawyżona w umowie kupna-sprzedaży. Wówczas urząd skarbowy może naliczyć od niej podatek, zamiast od średniej wartości rynkowej auta. Deklarację można złożyć osobiście, drogą pocztową lub przez internet. Placówką, do której powinna trafić, jest urząd skarbowy, z którym rozlicza się nabywca pojazdu (odpowiedni dla miejsca zamieszkania).Wyliczoną kwotę podatku (wpisuje się ją do deklaracji) trzeba przelać na konto bankowe wskazane przez urząd skarbowy. Jeśli fiskus będzie miał zastrzeżenia co do jej wysokości, wezwie nas do poprawienia deklaracji i przedstawi skorygowaną wyliczyć wysokość podatku od zakupu samochodu?Kluczowym słowem jest tu „wartość rynkowa”, bo niekoniecznie jest to kwota, jaką wpisujemy do umowy kupna-sprzedaży. W deklaracji PCC-3 powinniśmy podać (w rubryce podstawa opodatkowania) przeciętną wartość samochodu, jaka obowiązuje w miejscu, z którego on Pan Stanisław kupił od pana Grzegorza samochód osobowy za kwotę 10 000 zł. Pan Grzegorz chciał jak najszybciej sprzedać auto i w tym celu obniżył jego cenę o 15%. Cena nie odzwierciedla więc faktycznej wartości rynkowej samochodu. Po uwzględnieniu przeciętnych wartości takich pojazdów (na podstawie marki, modelu, roku produkcji, aktualnego przebiegu, stanu technicznego) w regionie gdzie został kupiony samochód, cena rynkowa jest wyższa i wynosi 11 500 zł. Do podstawy opodatkowania należy więc przyjąć kwotę 11 500 na ogół korzystają z katalogów, w których jest zapisane, że dana marka samochodu, z danego rocznika, z daną pojemnością silnika, określonym przebiegiem itd. powinna kosztować między kwotą X a Y. Jeśli okaże się, że cena wpisana w naszej deklaracji jest inna, będziemy musieli wyjaśnić, z czego wynika ta ogół takie różnice dotyczą samochodów powypadkowych, które kupujemy znacznie taniej. Warto jednak mieć bardzo mocne argumenty (zdjęcia, świadków, faktury za naprawę), które udowodnią, że samochód mógł kosztować mniej niż wskazuje katalog używany przez Na roszczenia względem ewentualnego zaniżenia ceny pojazdu (lub nieopłacenia podatku) fiskus ma pięć lat od daty zawarcia umowy decyzji urzędu skarbowego można się odwołać. Musimy jednak liczyć się z tym, że fiskus do wyceny powoła rzeczoznawcę i jeśli uzna on rację urzędu skarbowego, będziemy musieli zapłacić również za jego pracę, a to koszt kilkuset opłaconego podatku od zakupu samochodu - czym to grozi?Jeśli na czas nie uregulujemy obowiązku opłacenia podatku, to wówczas zostanie przez nas popełnione wykroczenie lub przestępstwo skarbowe, zagrożone wysokimi karami. Jeśli jednak tylko spóźnimy się z zapłatą podatku, możemy złożyć oświadczenie (tzw. czynny żal), w którym należy przyznać się do popełnionego błędu oraz zobowiązać się do zapłaty zaległości wraz z dotycząca dalszego toku postępowania w sprawie będzie należała do naczelnika urzędu skarbowego. Należy przy tym pamiętać, że kara za opóźnienie w uiszczeniu podatku od czynności cywilnopranych zależy od wysokości płacy minimalnej w danym roku. W 2022 roku wynosi ona od 301 zł (1/10 płacy minimalnej) do 60 200 zł (20-krotność płacy minimalnej). Warto także pamiętać, że obowiązek opłaty podatku od kupna auta przedawnia się po upływie 5 samochód? pamiętaj o OC!Pamiętaj, że obowiązek posiadania ważnej polisy OC spoczywa na Tobie od momentu zakupu pojazdu. Jeśli samochód nie jest ubezpieczony, powinieneś zawrzeć umowę OC najpóźniej w dniu jego nabycia (auto zarejestrowane w Polsce), wprowadzenia go do ruchu lub jego rejestracji (auto sprowadzone z zagranicy).Po zakupie samochodu masz dwie opcje, jeśli chodzi o ubezpieczenie OC:Przepisujesz polisę zbywcy na siebie i jeździsz dalej. Kupujesz własne, całoroczne OC. Opcja 1. Przepisanie OC - tańsza, ale ryzykownaNawet jeśli zbywca pojazdu przekazał Ci polisę OC, towarzystwo może wymagać od Ciebie dopłaty do składki (tzw. rekalkulacja), co nie zawsze jest korzystne. Niektórych kupujących kusi, by przejąć polisę OC od zbywcy i nawet nie przerejestrować samochodu, by nie generować kosztów. Jest to w pewien sposób uzasadnione zachowanie, ale bardzo ryzykowne. Przejęta po sprzedającym polisa nie odnawia się automatycznie, a jej wygaśnięcie jest jedną z najczęstszych przyczyn przerwy w ciągłości OC według UFG. Kara za brak OC w 2022 r. może wynieść nawet 6020 zł. Kiedy opłaca się przepisać OC?Kiedy do końca polisy zostało dużo czasu, kiedy masz komplet zniżek - za polisę zbywcy nie naliczają się pełne zniżki, kiedy mało płacisz za OC, a kupujesz od kogoś, kto zapłacił dużo - możesz dostać zwrot składki z jego polisy,kiedy ceny OC idą do góry - tak jak w 2016 r. Sprzedający najpewniej i tak wrzucił zapłaconą składkę za OC w cenę auta, więc tak czy siak płacisz za to ubezpieczenie. Opcja 2. Zakup OC na cały rok - droższa, ale bezpieczniejszaTo rzadziej wybierana przez nabywców opcja. Wiele osób wychodzi z założenia, że skoro już jest zapłacone za OC, to po co się go pozbywać? Są jednak sytuacje, w których warto się na to zdecydować. Kiedy bardziej opłaca się zrzec OC i kupić polisę na cały rok?kiedy chcesz zbierać zniżki, kiedy wiesz, że zapłacisz taniej, niż za rekalkulację, kiedy nie chcesz mieć OC w tej firmie, w której miał zbywca,kiedy chcesz się zabezpieczyć przed przerwą w OC,kiedy zbywca dorzuca jakiś bonus za zrzeczenie się OC. Najlepsze w tej opcji jest to, że śpisz spokojnie. Jeśli polisa OC się skończy, a Ty zapomnisz ją wznowić, towarzystwo ubezpieczeniowe zrobi to za Ciebie, a Ty nie będziesz mieć przerwy w OC i nie zapłacisz jest to droższa opcja, bo płacisz za pełny okres ubezpieczenia, ale nie zawsze tak jest. Po pierwsze, gdy zrzekasz się OC zbywcy, masz prawo żądać obniżenia ceny za samochód. Sprzedający przeważnie wrzuca składkę OC w cenę auta i tak czy inaczej odzyskuje pieniądze. A Ty to, co byś zapłacił zbywcy w cenie auta, możesz przeznaczyć na zakup OC na cały drugie, rekalkulacja składki z reguły nie uwzględnia dodatkowych zniżek, jakie można uzyskać np. za posiadanie pola, ubezpieczenia na życie czy standardowej zniżki dla nowego klienta. W oczach zakładu ubezpieczeń rekalkulacja składki jest widziana jak wznowienie, a wznowienie ubezpieczenia przeważnie wychodzi gorzej (czytaj: drożej). Po trzecie, przepisana polisa będzie wznawiana na zasadach wznowienia. Czyli znowu drożej, niż polisa nowa. Dlatego za każdym razem warto przeliczyć cenę OC. Ważne! Niekiedy zbywca może naciskać na to, żebyś zrzekł się jego OC, że niby jak spowodujesz stłuczkę, to on straci zniżki. To nie jest prawda! Za szkody odpowiadasz wyłącznie Ty od momentu nabycia pojazdu. Zbywca naciska, bo chce dostać zwrot składki za niewykorzystany okres ubezpieczenia OC. Ty zaś ryzykujesz przerwą w OC. Co warto wiedzieć?Obowiązek podatkowy (lub jego brak) zależy od kogo kupujemy samochód (patrz tabela).Cena wpisana do umowy kupna-sprzedaży nie oznacza wartości auta. Jeśli urząd skarbowy uzna, że jest ona za niska, dokona korekty na podstawie specjalnych katalogów (od tej decyzji możemy się odwołać).Po zawarciu umowy kupna-sprzedaży, kupujący ma 14 dni na złożenie deklaracji PCC-3 (jeśli nabywców pojazdu jest dwóch, do deklaracji PCC-3 należy dołączyć załącznik PCC-3/A) i opłacenia podatku. Kara za spóźnienie przy płaceniu podatku PCC to od 1/10 minimalnej płacy brutto (301 zł) do 20-krotności minimalnej płacy brutto (60 200 zł).Na roszczenia dotyczące ewentualnego zaniżenia ceny pojazdu (lub nieopłacenia podatku) urząd skarbowy ma pięć - najczęściej zadawane pytania o podatek od kupna samochoduDlaczego muszę zapłacić podatek skoro wydałem pieniądze na samochód?Uregulowanie kwoty należnego podatku przy nabyciu używanego samochodu nie oznacza opłaty od wzbogacenia się, lecz jest podatkiem dotyczącym czynności cywilnoprawnych. Podatek dotyczy więc dopełnienia koniecznych formalności, jakie muszą podjąć urzędnicy w związku z zakupem i zarejestrowaniem samochodu. Na zapłacenie podatku każdy ma 14 za samochód 1000 zł – czy muszę zapłacić podatek?To zależy od tego, czy cena pojazdu pokrywa się z prawdziwą wartością samochodu. W sytuacji, gdy tak właśnie jest – nie trzeba płacić podatku PCC. Jeśli jednak cena przy sprzedaży została celowo zaniżona, aby uniknąć opłaty, podatek dotyczyć będzie faktycznej wartości pojazdu. Należy zatem sprawdzić, jak wyliczana jest wartość osobą z niepełnosprawnością i właśnie kupiłem swój pierwszy samochód – co z podatkiem?Osoby z niepełnosprawnością, które zakupują sprzęt na własne potrzeby – tj.: sprzęt rehabilitacyjny, wózki inwalidzkie czy samochody osobowe, są zwolnione z obowiązku płacenia podatku. Warunkiem jest natomiast orzeczenie o znaczącym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (bez względu na schorzenie) lub o stopniu lekkim, które ma związek z narządami nowy samochód w salonie, gdzie do ceny doliczony był VAT. Czy powinienem zapłacić również PCC?Nie. Podatek od czynności cywilnoprawnych należy zapłacić tylko w przypadku zakupu używanego samochodu od osoby prywatnej. Sam podatek nie dotyczy bowiem przedmiotu sprzedaży, ale czynności cywilnoprawnych niezbędnych dla stwierdzenia zmiany właściciela dobra. Jeśli kupujesz pojazd w salonie, który płaci podatek VAT, nie ponosisz dodatkowych mogą być konsekwencje zaniżenia wartości pojazdu?Jeżeli cena pojazdu zadeklarowana na umowie, będzie bardzo odbiegać od rynkowej wartości pojazdu, to urząd skarbowy może nie tylko zażądać dopłaty brakującej kwoty podatku, ale i naliczy stosowne odsetki. Należy także pamiętać, że kwota na umowie jest kwotą, do której możemy domagać się odpowiedzialności ze strony nieuczciwego sprzedającego, w momencie dostrzeżenia w pojeździe wad jest kara za spóźnienie z opłaceniem podatku PCC?Kara za opóźnienie w płatności podatku od czynności cywilno-prawnych to od 1/10 minimalnej płacy brutto do j2j 20-krotności. W 2022 r. oznacza to karę od 301 zł do 60 200 zł.

Czy nieruchomość pod działalność gospodarczą jest opłacalna? To decyzja równie ważna jak zakup mieszkania czy domu w celach mieszkaniowych, ale z zupełnie innych względów. Co więc wziąć pod uwagę? Nieruchomość pod działalność gospodarczą – podatki Kupując dom lub mieszkanie na rynku pierwotnym płaci się podatek VAT w zależności od tego, czy kupuje się jako osoba prywatna czy też firma. Zakup nieruchomości na cele mieszkaniowe obarczony jest podatkiem 8% VAT, zaś na cele (lub tylko w ramach) działalności gospodarczej stawką 23%. Różnica jest spora. Przykładowo kupując mieszkanie o powierzchni 40 m² za 200 000 zł netto, zapłaci się 216 000 zł (5 400 zł za metr) jako osoba fizyczna i 246 000 zł (6150 zł za metr) jako firma. Zapłacony wraz z zakupem nieruchomości podatek VAT można jednak odliczyć. Dla firmy będącej płatnikiem VAT ostatecznie kwota VAT jest neutralna. Trzeba jednak liczyć się z koniecznością najpierw zapłacenia kilkudziesięciu tysięcy zł, a potem czekania przez kilka miesięcy na zwrot podatku. Osoba fizyczna natomiast musi zapłacić 8% VAT i nie ma możliwości go odzyskać. Także w zakresie podatku dochodowego występują różnice. Nieruchomość pod działalność gospodarczą, kupiona „na firmę” traktowana jest jako środek trwały i rozliczana jest w podatku dochodowym na podstawie odpisów amortyzacyjnych. Kupując na rynku wtórnym od osoby fizycznej, nie płaci się podatku VAT, a więc i nie ma czego odliczać. Płaci się natomiast podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC – 2%), którego nie można odliczyć nawet prowadząc działalność gospodarczą. Nieruchomość pod działalność gospodarczą – rachunki Jeśli zakupiono nieruchomość na firmę, wszelkie rachunki dotyczące jej utrzymania będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Opłaty za gaz, prąd, wodę, a nawet ochronę, monitoring i wywóz śmieci będzie można odliczyć od podatku dochodowego i VAT (jeśli właściciel jest płatnikiem VAT-u). Jeśli dom lub mieszkanie stanowią majątek firmy, płaci się z tytułu ich posiadania wyższy podatek od nieruchomości. Stawki podatku są ustalane przez gminy i nie są jednolite na obszarze całego kraju, ale z reguły pomiędzy podatkiem od nieruchomości mieszkaniowych a firmowych jest przynajmniej kilkukrotna różnica. Częściowe przeznaczenie budynku na cele gospodarcze Dom lub mieszkanie mogą pełnić jednocześnie funkcję mieszkalną i służyć działalności gospodarczej. Trzeba jednak usankcjonować ten stan poprzez wystawienie dokumentu określającego procentowy udział części mieszkalnej i przeznaczonej na działalność gospodarczą. Przykładowo, jeśli dom w 40% zostanie przeznaczone na działalność gospodarczą, da to następujące efekty: od 60% powierzchni domu będzie się płacić podatek od nieruchomości według niższej stawki (właściwej dla budynków mieszkalnych); od 40% powierzchni domu będzie się płacić podatek od nieruchomości według wyższej stawki (właściwej dla działalności gospodarczej); 40% kosztów związanych z utrzymaniem domu będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu i odliczyć od podatku dochodowego; koszty remontów części wydzielonej na działalność gospodarczą będzie można odliczyć od podatku dochodowego, ale koszty remontów pozostałej części już nie. Zapłaconego podatku VAT nie można odliczyć, jeśli nieruchomość nie jest całkowicie własnością firmową. Priorytety przy zakupie domu lub mieszkania pod działalność gospodarczą Adres firmy jest bardzo istotny, zwłaszcza jeśli zamierza się zatrudnić pracowników. Wówczas koniecznie należy uwzględnić dojazd, możliwość zaparkowania oraz infrastrukturę okolicy kupując nieruchomość pod działalność gospodarczą. W przypadku nieruchomości położonych w odległym miejscu, słabo skomunikowanych, przyciągnąć pracowników będzie można jedynie wyższymi niż na rynku pensjami. Kolejną istotną kwestią jest rozkład budynku. Mieszkania i domy zaprojektowane są z myślą o wygodzie mieszkańców, co często nie przekłada się na funkcjonalność dla potrzeb działalności gospodarczej. Optymalne mieszkanie pod działalność gospodarczą to takie na parterze, optymalnie z odrębnym wejściem. Pułapka chciwości – czego nie robić przy zakupie domu lub mieszkania pod działalność gospodarczą Potencjalnie kupującego może kusić sfałszowanie oświadczenia o tym, czy mieszkanie lub dom są wykorzystywane na działalność gospodarczą czy w celu mieszkaniowym. W praktyce jednak korzyści z takich rozwiązań będą niewielkie, jeśli kontrola skarbowa zakwestionuje przyjęte rozwiązanie, mogą zamienić się w srogie straty. Przykładowo ktoś mógłby przeznaczyć 100% domu na działalność gospodarczą, ale mimo to w nim mieszkać. Wliczałby 100% rachunków do kosztów uzyskania przychodów i odliczał VAT. Kontrola skarbowa bez problemu podważyłaby takie działanie jako niezgodne z prawem po czym… kazała zapłacić cały VAT i podatek dochodowy, jaki wynikałby z rachunków. Gdyby przedsiębiorca był nieco bardziej uczciwszy i określiłby, że np. 30% przeznacza na cele mieszkaniowe, a odliczał podatek od 70% kosztów, skarbówka nie miałaby podstaw do zakwestionowania przyjętego rozwiązania. Lepiej więc, nim zacznie się „kombinować”, skonsultować się doświadczonym doradcą podatkowym.

Amortyzacja Na początku odnieśmy się do kwestii kwalifikacji nieruchomości, które mają być przedmiotem dalszej odsprzedaży. Trzeba bowiem wskazać, że tego typu nieruchomości nie podlegają amortyzacji. W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy PIT – kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy PIT – środkami trwałymi są stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu określonej w art. 23a pkt 1 ustawy. Nieruchomość do odsprzedaży Zwróćmy uwagę, że jednym z warunków uznania nieruchomości za środek trwały jest to, aby był przewidziany do używania przez okres dłuższy niż rok oraz wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. W przypadku nieruchomości zakupionej do dalszej odsprzedaży warunek ten nie jest spełniony. Przeznaczeniem takiej nieruchomości jest odsprzedaż, a nie używanie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Podatnik nie wykorzystuje bowiem tej nieruchomości np. na siedzibę firmy. Nie jest ona także przedmiotem najmu, dzierżawy czy też umowy leasingu. W rezultacie taka nieruchomość nie może zostać uznana za środek trwały. W konsekwencji jeżeli nieruchomość jest przeznaczona do odsprzedaży, to nie jest środkiem trwałym lecz towarem handlowym. W rezultacie wydatki na nabycie takich nieruchomości nie są rozliczane poprzez systematycznie dokonywane odpisy amortyzacyjne, lecz są w całości i bezpośrednio ujmowane w kosztach uzyskania przychodu. Zasada będzie obejmowała zarówno wydatek na zakup nieruchomości, tj. cenę wynikającą z aktu notarialnego, jak i wszelkie inne uboczne koszty związane z nabyciem (np. taksa notarialna, podatek PCC, opłata dla pośrednika nieruchomości, opłata za wpis w księdze wieczystej). Środki trwałe a towary handlowe Jeżeli interesują Panią kwestie księgowe, to trzeba wskazać, że choć w ogólnej teorii dochodowego prawa podatkowego wyróżnia się podział na środki trwałe oraz towary handlowe, to jednak analiza przepisów rozporządzenia w sprawie prowadzenia KPiR prowadzi do wniosku, że w kwestii księgowej taki podział nie jest do końca adekwatny, w szczególności jeżeli mówimy o takich nieruchomościach, które będą podlegać remontowi. Z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia wynika, że towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym. Z kolei w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. b i c rozporządzenia czytamy, że materiały (surowce) podstawowe to materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu, zaś materiały pomocnicze, tj. materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości. Natomiast w świetle § 3 ust. 1 pkt 1 lit. d i e rozporządzenia – wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także budowlane, a produkcją niezakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby (półfabrykaty), czyli niegotowe jeszcze produkty własnej produkcji, a także wykonywane roboty, usługi przed ich ukończeniem. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że na gruncie rozporządzenia towarem handlowym jest składnik majątku zakupiony i przeznaczony do odsprzedaży w stanie nieprzerobionym. Nieruchomość na sprzedaż po remoncie – materiał podstawowy, produkcja niezakończona Jeżeli natomiast nieruchomość będzie podlegała remontowi, to w ramach podatkowej księgi przychodów i rozchodów kwalifikowanie nieruchomości podlegającej remontowi jako towar handlowy nie jest prawidłowe. W momencie zakupu taka nieruchomość będzie stanowiła materiał podstawowy. Jeżeli przed końcem roku remont i dostosowanie do użytkowania zostanie zakończone, to będziemy mieli do czynienia z wyrobem gotowym. Jeśli natomiast remont lokalu nie zostanie ukończony, to zaliczymy go do produkcji niezakończonej. Identycznej klasyfikacji dokonał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z r., nr „Z treści wniosku wynika, że nabyty lokal mieszkalny nie stanowi towaru handlowego w rozumieniu § 3 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia, bowiem towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym. Wnioskodawca nie sprzeda tego lokalu w stanie nieprzerobionym, gdyż, jak wskazano, lokal ten wymaga poniesienia nakładów budowlano-remontowych w celu uzyskania lepszej ceny sprzedaży. Lokal mieszkalny nabyty przez Wnioskodawcę po dokonaniu niezbędnych prac remontowo-budowlanych będzie stanowił przeznaczony do sprzedaży wyrób gotowy w prowadzonej działalności gospodarczej, a przed zakończeniem remontu – produkcję niezakończoną. Zatem wszystkie nakłady remontowo-budowlane będą stanowiły element kosztu wytworzenia tego lokalu.” Zatem na gruncie rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów nieruchomość przeznaczona do odsprzedaży, która podlega pod remont generalny, nie powinna być kwalifikowana jako towar handlowy. Taka nieruchomość może być materiałem podstawowym, wyrobem gotowym lub produkcją niezakończoną. Zarówno wydatki na zakup nieruchomości, jak i wydatki na remont podlegają ujęciu bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodu. Również co do remontu nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Książka przychodów i rozchodów – prawidłowe księgowanie nieruchomości do odsprzedaży Jak stanowi art. 24 ust. 2 ustawy PIT – u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa. W konsekwencji u podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, niesprzedane nieruchomości, poprzez różnice remanentowe, powiększają kwotę dochodu podlegającego opodatkowaniu za dany rok podatkowy. Wydatek na zakup nieruchomości jest ujmowany w kolumnie nr 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Natomiast nabyta nieruchomość przeznaczona do dalszej odsprzedaży i nie sprzedana do końca roku podatkowego, podlega wykazaniu w remanencie końcowym, który wpływa na podstawę opodatkowania podatkiem PIT. Wydatki remontowe Odnosząc się do wydatków remontowych, należy zwrócić uwagę na § 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, gdzie wskazano, że za koszt wytworzenia uznaje się wszelkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów, z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem kosztów sprzedaży wyrobów gotowych i usług. Mając zatem na uwadze, że zakupiona nieruchomość stanowi materiał podstawowy, wszystkie nakłady remontowo-budowlane będą stanowiły element kosztu wytworzenia tego lokalu. Powoduje to, że wszelkie zakupione usługi niezbędne do wytworzenia nieruchomości (tj. wyrobu gotowego) podlegają księgowaniu w cenie ich zakupu w kolumnie nr 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wydatki, jakie podatnik ponosi na remont nieruchomości, są uznawane za element składowy kosztu wytworzenia, co oznacza, że ujmuje się je w kolumnie nr 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Podatnicy powinni pamiętać, że tego typu wydatki nie stanowią kosztów ubocznych zakupu. Sprzedaż nieruchomości stanowiącej towar handlowy lub wyrób gotowy podlega opodatkowaniu jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Podatek dochodowy na zasadach ogólnych, liniowy, ryczałt ewidencjonowany W zakresie formy opodatkowania istnieje możliwość wyboru podatku dochodowego na zasadach ogólnych, gdzie stawka podatku wynosi 17%, a nadwyżka ponad 85 528 zł podlega opodatkowaniu stawką 32%. W konsekwencji tego rodzaju forma opodatkowania nie jest korzystna przy sprzedaży nieruchomości, ponieważ bardzo łatwo wpaść w 32% stawkę podatku. Kolejna opcja to podatek liniowy. Tutaj stawka podatku wynosi zawsze 19%. W tym wariancie podatek jest płatny od dochodu będącego różnicą pomiędzy przychodem ze sprzedaży a kosztem zakupu. Od 2019 r. handel nieruchomościami może również podlegać pod ryczałt ewidencjonowany. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku – stawka podatku dla przychodów ze świadczenia usług w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek (PKWiU wynosi 10%. Jest to zdecydowanie niższa stawka podatku, jednakże należy pamiętać, że w przypadku ryczałtu podatnik nie może uwzględnić kosztów. W rezultacie 10% płacone jest od przychodu ze sprzedaży bez możliwości pomniejszenia przychodu o koszty nabycia nieruchomości oraz koszty remontu. Moim zdaniem, w tym przypadku najlepszą formą jest podatek liniowy. Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą mają obowiązek wpłaty miesięcznych zaliczek na podatek do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu uzyskania przychodów. Dodatkowo należy złożyć roczne zeznanie PIT-36L do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowy. Warto przy tym podkreślić, że wybór podatku liniowego wyklucza np. wspólne rozliczenie z małżonkiem czy jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Obrót nieruchomościami a podatek VAT Zakup nieruchomości przez czynnego podatnika podatku VAT daje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Podobnie prawo takie daje poniesienie wydatków remontowych. Zasadniczo sprzedaż nieruchomości stanowi odpłatną dostawę towarów, która podlega opodatkowaniu VAT. Jednakże ustawodawca przewidział możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT. Stosownie do treści tego przepisu zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zwolnienie w podatku VAT a pierwsze zasiedlenie Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. W konsekwencji kluczowe staje się ustalenie, czym jest pierwsze zasiedlenie oraz kiedy mamy z nim do czynienia. Definicja pierwszego zasiedlenia zawarta jest w art. 2 pkt 14 ustawy VAT, w myśl którego przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Zatem do pierwszego zasiedlenia dochodzi w chwili, gdy po wybudowaniu budynku pierwszy właściciel zajmuje nieruchomość, przy czym niekoniecznie musi do być podatnik wykonujący czynności opodatkowane. Pierwszego zasiedlenia może zatem dokonać również osoba fizyczna, która użytkuje nieruchomość zgodnie ze swoimi potrzebami mieszkaniowymi. Pomimo jednak dokonania zasiedlenia przez pierwszego właściciela czy lokatora możemy mieć do czynienia z ponownym pierwszym zasiedleniem w sytuacji, gdy dojdzie do ulepszenia nieruchomości, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Wyraźnie jednak musimy podkreślić, że reguła ta, po pierwsze, dotyczy środków trwałych, a nie nieruchomości, które przeznaczone są do dalszej odsprzedaży, a więc mają charakter towaru handlowego. Zaś po drugie, chodzi wyłącznie o ulepszenie, czyli o wydatki na przebudowę, rozbudowę lub modernizację nieruchomości, natomiast w przypadku odsprzedaży nieruchomości prace ponoszone przez podatnika mają przeważnie charakter remontowy, mający na celu odtworzenie stanu pierwotnego i przystosowanie nieruchomości do użytkowania. Podsumowując powyższe, można zatem wskazać, że sprzedaż nieruchomości w ramach house flippingu nie stanowi pierwszego zasiedlenia, gdyż przeważnie takie nieruchomości: są nabywane od osób fizycznych niebędących podatnikami podatku VAT, którzy uprzednio wzięli je do używania, są ponoszone nakłady wyłącznie na remonty, a nie ulepszenie, nieruchomości są towarem handlowym. Taki sposób interpretacji przepisów wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z r., nr Odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowi dostawy w ramach pierwszego zasiedlenia podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeżeli pomiędzy pierwszym oddaniem nieruchomości do używania a odpłatnym zbyciem dokonanym w ramach house flippingu upłynęło więcej niż 2 lata, to taka dostawa nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT. Przykładowo, jeżeli kupuje Pani nieruchomość w bloku z 1980 r., to należy przyjąć, że do pierwszego zasiedlenia doszło w 1980 r. W konsekwencji, sprzedając takie wyremontowane mieszkanie, może Pani skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Obowiązek skorygowania odliczonego podatku VAT od nabycia Jest tu jednak haczyk w postaci obowiązku skorygowania odliczonego podatku VAT od nabycia. Otóż zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy VAT jeśli podatnik odlicza VAT od nabycia danego towaru, a następnie sprzedaje ten towar ze zwolnieniem, dochodzi do zmiany przeznaczenia towaru, co obliguje podatnika do dokonania korekty. W przypadku nieruchomości okres korekty wynosi 10 lat, licząc od momentu oddania nieruchomości do używania. Przy czym korekta jest przeprowadzana proporcjonalnie w odniesieniu do pozostałego okresu korekty. Czyli sprzedając np. po 2 latach, będzie Pani musiała zwrócić do skarbówki 8/10 kwoty odliczonego od nabycia VAT-u. Korekty dokonuje się jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż. Jednak można się przed tym uchronić, czekając ze sprzedażą do końca 10-letniego okresu korekty. Sprzedaż nieruchomości pomiędzy czynnymi podatnikami VAT Powyższe zwolnienie jest obligatoryjne w przypadku sprzedaży na rzecz osoby prywatnej. Natomiast w przypadku sprzedaży na rzecz przedsiębiorcy jest możliwość zrezygnowania ze zwolnienia i opodatkowania sprzedaży z doliczonym podatkiem VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 10 i 11 ustawy VAT – podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Oświadczenie musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. Czasami podatnicy korzystają z tej opcji. Z jednej strony daje to nabywcy prawo do odliczenia podatku naliczonego, a z drugiej – chroni to sprzedawcę przed wspomnianym systemem korekty (ale konieczne jest doliczenie VAT-u do ceny sprzedaży). Trzeba jednak wskazać, że odliczenie podatku VAT od zakupu nieruchomości możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy sprzedający jest podatnikiem VAT i wystawi fakturę VAT. W sytuacji gdy sprzedawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej (czyli kupuje Pani od osoby prywatnej, a nie od firmy), to podatek naliczony do odliczenia nie wystąpi. Osoba prywatna nie wystawi Pani faktury VAT. W takim przypadku zastosowanie znajdzie zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy VAT. Przepis ten podaje, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. W tym przypadku nie ma żadnego okresu karencji. Oczywiście nie powstaje tutaj konieczność korekty podatku naliczonego, ponieważ takowy w ogóle nie został odliczony. Podatek VAT rozliczany jest miesięcznie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu dokonania dostawy towarów. Sprzedaż nieruchomości osobie fizycznej – akt notarialny, wystawienie faktury Na zakończenie przejdźmy do kwestii dokumentów, jakie należy wystawić w przypadku sprzedaży nieruchomości osobom fizycznym (bo w przypadku sprzedaży na rzecz przedsiębiorców obowiązuje faktura VAT). Jak podaje art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy VAT – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż dokonywaną przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. W myśl natomiast art. 106i ust. 1 ww. ustawy – fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę. Zauważmy jednak, że powyższy przepis dotyczy dokumentowania odpłatnej dostawy na rzecz innego podatnika. Natomiast przy house flippingu sprzedaż odbywa się przeważnie na rzecz osób fizycznych niebędących podatnikami VAT. Dlatego też trzeba sięgnąć do art. 111 ust. 1 ustawy VAT, gdzie możemy przeczytać, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Zauważyć jednak należy, że w pewnych okolicznościach podatnik nie musi posiadać kasy fiskalnej przy sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności. Wszystko za sprawą rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jak możemy przeczytać w § 2 pkt 1 ww. rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. Natomiast w poz. 35 wspomnianego rozporządzenia wymieniono „Dostawę nieruchomości”. W świetle powyższych regulacji podatnik dokonujący sprzedaży nieruchomości na rzecz osób fizycznych niebędących podatnikami nie ma obowiązku wystawiania ani paragonu ani też faktury. W takiej sytuacji dowodem odpłatnego zbycia będzie sporządzona u notariusza umowa sprzedaży. Nie możemy jednak pominąć przepisów, które mimo wszystko obligują podatnika do wystawienia faktury VAT w przypadku dostawy nieruchomości. Chodzi mianowicie o treść art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy VAT. Przepis ten podaje, że na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą czynność sprzedaży, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1 oraz jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty. Opisana zasada odnosi się do przypadku dokonania dostawy nieruchomości na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. W stosunku do niej podatnik nie musi wystawiać faktury, bowiem obowiązek wynikający z art. 106b ust. 1 ustawy odnosi się wyłącznie do sprzedaży dla innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. W konsekwencji podatnik dokonujący odpłatnego zbycia nieruchomości staje przed koniecznością wystawienia faktury, jeżeli nabywca będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej zgłosi takie żądanie w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym wydano nieruchomość. Co istotne, nabywca może żądać wystawienia faktury, ale nie może domagać się wydania paragonu. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online .

Zakup nieruchomości na firmę od osoby prywatnej a zwolnienie z VAT Na bazie przedstawionych informacji nie da się określić, czy dostawa lokalu będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Zasadą jest, że zwalnia się od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług ( dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Pamiętać trzeba, że według ustawodawcy, na gruncie podatku od towarów i usług, poprzez pojęcie terenów budowlanych rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W przypadku gruntów już zabudowanych sytuacja jest inna, bowiem dostawa budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli powoduje, że z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu – innymi słowy grunt dzieli stawkę lub zwolnienie, jakie ciąży na lokalu, który Państwo nabywają. Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawodawca zwalnia dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Pierwsze zasiedlenie to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Ponadto zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a – zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa powyżej [tj. art. 43 ust. 1 pkt 10], pod warunkiem że: a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Powyższe zgodne jest z Dyrektywą VAT bowiem zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. j Dyrektywy VAT państwa członkowskie zwalniają od opodatkowania transakcje dostawy budynków lub ich części oraz związanego z nimi gruntu, inne niż dostawy, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. a), tj. inne niż dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem. Na mocy art. 12 ust. 2 Dyrektywy VAT państwa członkowskie mogą określić szczegółowe zasady stosowania kryterium, o którym mowa powyżej oraz mogą zastosować kryteria inne niż kryterium pierwszego zasiedlenia, takie jak okres upływający między datą ukończenia budynku a datą pierwszej dostawy lub też okres upływający między datą pierwszego zasiedlenia a datą następnej dostawy, pod warunkiem że okresy te nie przekraczają, odpowiednio, pięciu i dwóch lat. Dodatkowo sprawę komplikuje fakt, że ww. normy nie mają zastosowania, jeśli sprzedawcy nie można przypisać wykonywania działalności gospodarczej, wtedy bowiem dostawa nie podlega w ogóle opodatkowaniu, gdyż dostawca nie jest podatnikiem, nawet jeśli sam nabył nieruchomość z VAT. Wtedy nie wystawia faktury VAT. Nawet jeśli dostawca jest podatnikiem, a dostawa korzysta ze zwolnienia od VAT, to nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 jednak na żądanie nabywcy towaru musi taką fakturę dokumentującą sprzedaż zwolnioną, o której mowa powyżej, wystawić. W przypadku sprzedaży opodatkowanej faktura jest obligatoryjna. Niezależnie jednak od powyższego i ewentualnego braku faktury akt notarialny dokumentuje nabycie i jest wystarczająca podstawą, w pewnym uproszczeniu, legitymizującą wprowadzenie środka trwałego i gdy spełnione są warunki z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (np. zdatność do użytku) rozpoczęcie amortyzacji. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online .

Transakcji sprzedaży mieszkania przez przedsiębiorcę niewątpliwie towarzyszyć będą różne warianty rozliczenia sprzedaży na tle prawa podatkowego, a w szczególności na tle ustawy o podatku od towarów i usług (dalej ustawa o VAT), a także ustawy od czynności cywilnoprawnych (dalej ustawa o PCC). Zagadnienie to warto omówić na przykładzie. Przedsiębiorca będący czynnym podatnikiem VAT nabył mieszkanie 22 kwietnia 2015 r. Mieszkanie było wykorzystywane do czynności opodatkowanych, w związku z czym Przedsiębiorca obniżył podatek należny o podatek naliczony z tytułu nabycia mieszkania. Od momentu nabycia nie ponoszono nakładów na ulepszenie mieszkania, które podwyższyłyby jego wartość jako środka trwałego. W 2020 roku Przedsiębiorca postanowił to mieszkanie sprzedać, a potencjalnym kupcem nieruchomości jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, która nie jest czynnym podatnikiem VAT. W opisanym przykładzie znajdą zastosowanie przepisy dotyczące zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres 2 krótszy niż 2 lata. W sytuacji wskazanej w przykładzie dostawa nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim. Mieszkanie było przedmiotem pierwszego zasiedlenia w momencie, w którym Przedsiębiorca je nabył, w związku z czym do pierwszego zasiedlenia upłynęło więcej niż 2 lata. W związku z powyższym zostaną spełnione przesłanki ku temu, aby transakcja sprzedaży mieszkania podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. W tym miejscu warto wspomnieć, że Przedsiębiorca nie będzie mógł zrezygnować ze zwolnienia i opodatkować dostawy mieszkania na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT. Jednym z warunków jest bowiem, aby dokonujący dostawy i nabywca mieszkania byli zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. W prezentowanym przykładzie nabywca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, w związku z czym warunek nie zostanie spełniony. Polecamy: VAT 2020. Komentarz Polecamy: Biuletyn VAT Zwolniona z podatku sprzedaż nieruchomości dokonana w ciągu 10-letniego okresu korekty (liczonego od momentu oddania obiektu do użytkowania) pociąga za sobą obowiązek korekty podatku odliczonego w części odnoszącej się do pozostałego okresu korekty, co wynika z art. 91 ust. 2 w zw. z ust. 4 ustawy o VAT. Korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż. Sprzedaż mieszkania stanowi wyjątek od reguły i jako czynność zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o PCC, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku VAT z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach. Ustawa o PCC nie dopuszcza zatem możliwości skorzystania z wyłączenia przedmiotowego przy sprzedaży mieszkania. Warto wskazać, że na gruncie ustawy o PCC skutki podatkowe wystąpią tylko i wyłącznie dla kupującego mieszkanie. W stosunku do Przedsiębiorcy, na tym polu nie powstanie obowiązek podatkowy. Obowiązek podatkowy ciążyć będzie na kupującym (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC). Obowiązek podatkowy powstanie z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej, przy sprzedaży mieszkania będzie to data umowy sprzedaży (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustaw o PCC). W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC za podstawę opodatkowania przyjmuje się średnią rynkową wartość rzeczy lub prawa majątkowego. Ustalając wartość nieruchomości należy zwrócić uwagę na ceny mieszkań o podobnym położeniu, metrażu, a także stanu i stopnia zużycia rzeczy (art. 6 ust. 2 ustawy o PCC). Stawka opodatkowania dla umowy sprzedaży wynosi 2% podstawy opodatkowania (art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o PCC). Podatek PCC powinien być pobrany przez notariusza. Reasumując powyższe rozważania, sprzedaż mieszkania przez przedsiębiorcę będącego czynnym podatnikiem VAT na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej będzie zwolniona z podatku VAT i pociągnie za sobą obowiązek korekty podatku naliczonego. Na gruncie ustawy o PCC podatek wynosi 2%, jednak ciężar podatku spoczywać będzie na kupującym. Adrian Puttkammer Młodszy konsultant podatkowy ECDP TAX Żuk Komorniczak i Wspólnicy Alicja Ziółek, Doradca podatkowy, Kierownik Zespołu ds. Podatków Pośrednich w ECDP TAX Żuk Komorniczak i Wspólnicy Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE

Czasami przedsiębiorca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywa towary od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W jaki sposób należy udokumentować taką transakcję? Na skróty Zakup towarów od osoby prywatnejDowód wewnętrzny Umowa sprzedaży jako potwierdzenie nabycia towarów od osoby prywatnejZakup towarów od osoby prywatnej – VAT Jednym z obowiązków przedsiębiorcy jest zapisywanie zdarzeń gospodarczych dotyczących podatków w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Podstawą zapisu jest dokument spełniający wymogi dowodu księgowego potwierdzający zaistnienie danego zdarzenia. Takim dowodem jest np.: faktura, czy rachunek potwierdzający zakup towarów. W przypadku zakupu towaru od osoby prywatnej, przedsiębiorca nie otrzyma takiego dokumentu. W niektórych sytuacjach może on wprowadzić towar zakupiony od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej za pomocą dowodu wewnętrznego. Dowód wewnętrzny jest dokumentem księgowym, który można wykorzystać jako dowód zakupu towaru tylko wtedy jeżeli: zakupu dokonano bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy produktów roślinnych i zwierzęcych, które nie zostały przerobione sposobem przemysłowym lub zostały przerobione sposobem przemysłowym pod warunkiem, że przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka bądź na uboju zwierząt rzeźnych oraz obróbce poubojowej tych zwierząt zakupu dokonano w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych zakupu dokonano od ludności (sklasyfikowane w PKWiU) surowców z roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex zakupu dokonano od ludności odpadów po użytkowych będących surowcami wtórnymi z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych, jak również samochodów przeznaczonych na złom i ich części składowych. Umowa sprzedaży jako potwierdzenie nabycia towarów od osoby prywatnej Przedsiębiorca, który chce udokumentować zakup towaru od osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej powinien z taką osobą zawrzeć umowę sprzedaży. Umowa, aby była ważna musi koniecznie zawierać wszystkie dane niezbędne do uznania jej za dowód księgowy. Minimalny zakres danych dla takiej umowy to: wiarygodne określenie wystawcy bądź wskazanie stron uczestniczących w operacji gospodarczej z ich nazwami i adresami, których dotyczy umowa data sporządzenia umowy data dokonania faktycznego zakupu, jeżeli jest inna od daty sporządzenia umowy wskazanie przedmiotu operacji gospodarczej wartość przedmiotu ilościowe określenie przedmiotu jeżeli jest on wymierny w jednostkach naturalnych podpisy obu stron umowy. Najlepiej jeżeli umowa zostanie sporządzona w 2 egzemplarzach (po jednej dla każdej ze stron umowy). Na podstawie umowy sprzedaży przedsiębiorca ma prawo dokonać zapisu dotyczącego zakupu towarów w książce podatkowej. Na koniec miesiąca musi nanieść na umowę numer zapisu z księgi i dołączyć go do dokumentacji księgowej. Zakup towarów od osoby prywatnej – VAT Przedsiębiorca, który kupuje towary od osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej nie ma możliwości odliczenia podatku VAT od dokonanych zakupów. Umowa sprzedaży nie jest dokumentem, który daje prawo do odliczenia VAT. Umowa sprzedaży i podatek od czynności cywilno-prawnych (PCC) Podatnik, który dokonuje zakupu towarów w oparciu o umowę sprzedaży musi liczyć się z zapłatą podatku od czynności cywilno-prawnych PCC. Taki podatek może mieć miejsce w przypadku nabycia towaru od osoby fizycznej o ile wartość umowy przekroczy kwotę 1 000 zł. W takim przypadku u nabywcy wystąpi obowiązek podatkowy z tytułu podatku od czynności cywilno-prawnych. Nabywca ma obowiązek zapłacić podatek w wysokości 2% wartości umowy w terminie 14 dni i jednocześnie musi złożyć formularz PCC-3 w urzędzie skarbowym. Podsumowanie Przedsiębiorca, który kupuje towar od osoby prywatnej musi: odpowiednio udokumentować zdarzenie, np.: za pomocą umowy sprzedaży, która będzie zawierała dane wymagane dla dowodu księgowego obowiązkowo rozliczyć się z podatku PCC (przy umowie sprzedaży obowiązek spoczywa na nabywcy). Z rozliczenia podatku PCC zwolnieni są przedsiębiorcy, u których wartość sprzedaży wynikająca z umowy sprzedaży nie przekracza kwoty 1 000 zł. Data publikacji: 2021-03-22, autor: FakturaXL

Temat poruszaliśmy już dwukrotnie w kwietniu 2016 roku. Teraz chcieli byśmy zwrócić Państwa uwagę na możliwe konsekwencje i nie do końca jasne kwestie związane z ustawą z dnia 13 kwietnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Co jest dla nas jasne: Nie stosując się do zapisów ustawy możemy narazić się na bardzo poważne konsekwencje finansowe, które mogą nas dotknąć podczas kontroli nawet po 5 latach. Jeśli dokonamy zakupu na kwotę wyższą niż zł i opłacimy go gotówką, nie będziemy mogli go zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Zgodnie z przepisami, musimy wyksięgować z kosztów transakcje powyżej 15 000 zł opłacone w całości gotówką, oraz te które w części opłacono gotówką a w części przelewem. W takiej sytuacji nie mamy prawa zaliczenia jako koszt kwoty opłaconej gotówką. W związku z tym od całości takiego zakupu zapłacimy podatek dochodowy! Ustawa dotyczy tylko transakcji Firma – Firma (nie dotyczy transakcji Firma – Osoba nie prowadząca działalności), Ustawa dotyczy wszystkich polskich podatników, niezależnie gdzie kupują samochody – również za granicą, Transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji, Niedopuszczalne jest dzielenie zapłaty za jeden samochód warty powyżej zł na kilka części, nie ważne jak je nazwiemy i kiedy zapłacimy. Płatność za transakcje powyżej zł możemy regulować kartą płatniczą oraz za pomocą płatności elektronicznych typu DotPay, PayByNet, PayPal, PayU itp. Niedopuszczalne jest płacenie za zakupy powyżej zł bezpośrednio na konto sprzedającego bezpośrednio w jego banku lub przelewem z poczty. Zapłata musi wyjść z naszego konta. Co jest dla nas niejasne? Pojęcie „transakcji” oraz „Jednorazowa wartość transakcji” Ustalenie, czym jest „transakcja” oraz „jednorazowa wartość transakcji”, jest kluczowe dla ustalenia, czy płatności za daną transakcję można dokonać gotówkową. Pojęcia te pojawiają się w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Niestety pojęcie „transakcji” nie ma swojej definicji legalnej. W przepisach funkcjonuje wiele różnych pojęć transakcji: na potrzeby ustawy o VAT zdefiniowano “jednolitą gospodarczo transakcję”, w ustawie o terminach zapłaty w transakcjach handlowych funkcjonuje „transakcja handlowa”, na potrzeby ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy odrębnie zdefiniowano “transakcję”, na gruncie ustawy o usługach płatniczych funkcjonującą „transakcja płatnicza” i “krajowa transakcja płatnicza”. Dlaczego to dla nas problem? Wielu z nas kupuje kilka aut od jednej firmy. Co jeśli kupimy dwa samochody po euro od jednego sprzedawcy? Zakup każdego z nich nie przekroczy zł, ale razem już tak. Taki zakup to jedna czy dwie transakcje? Na tak postawione pytanie, nie uzyskałem odpowiedzi w Krajowej Informacji Podatkowej. Doradzono mi żeby wystąpić o wydanie interpretacji indywidualnej (odpowiedź możemy otrzymać po 3 miesiącach). W najbliższym czasie złożę stosowny wniosek. Zwrócimy się również jako do Ministerstwa Finansów z prośbą o odpowiedź na nasze pytania. Problem jest bardzo duży biorąc pod uwagę, że w ciągu roku tak kupionych samochodów możemy mieć kilkadziesiąt, a do czasu kontroli podczas której Urząd Skarbowy zakwestionuje płatności gotówkowe, ich wartość może przekroczyć kilkaset lub kilka milionów złotych… W sądach administracyjnych, pojęcie to było niejednokrotnie przedmiotem sporu pomiędzy przedsiębiorcami a organami państwowymi. W orzecznictwie szczególną uwagę zwracano na sytuacje, w których kontrahenci w sposób nie znajdujący uzasadnienia gospodarczego sztucznie dzielili na kilka umów realizację jednego zdarzenia gospodarczego. wyrok NSA z r. I FSK 1536/14 „W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można jednak interpretować powyższego przepisu w ten sposób, że w przypadku stałego świadczenia usług – co w praktyce miało miejsce w analizowanym przypadku – nie istnieje obowiązek regulowania płatności za pośrednictwem rachunku bankowego w sytuacji, w której jednorazowa wartość faktury nie przekraczała wskazanej wyżej kwoty, podczas gdy wartość faktur z danego dnia, a co więcej z danego miesiąca przekraczała wielokrotnie wskazaną kwotę.” Reasumując, musimy zachować ostrożność w przypadku dokonywania transakcji zakupu, których całkowita wartość przewyższa zł. Jak tylko dostaniemy odpowiedź na nasze pytania z Ministerstwa Finansów przekażemy je wszystkim członkom Różne limity transakcji bezgotówkowych stosuje 16 Państw Unii Europejskiej. Oto kilka z nich: Belgia – limit płatności gotówką wynosi 3000 euro a jego przekroczenie wiąże się z zapłatą grzywny w wysokości od 250 do euro. Dania – limit płatności gotówką nie występuje, jednakże w sytuacji nabycia usług od przedsiębiorcy w kwocie powyżej koron (ok. euro) opłaconych w formie gotówkowej, solidarnie odpowiedzą zarówno nabywca i sprzedawca w sytuacji gdy ten ostatni nie uiści podatku dochodowego i podatku VAT od tej transakcji. Irlandia – limit płatności gotówką nie występuje ale w sytuacji przyjmowania przez przedsiębiorcę zapłaty w formie gotówkowej w kwocie powyżej euro, będzie on zobligowany zgłosić ten fakt do administracji podatkowej. Portugalia – limit płatności gotówką euro. Grecja – limit płatności gotówką euro. Najważniejszy zapis ustawy: Art. 22. 1. Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy: 1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca 2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15 000 zł, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji. Poza obniżeniem limitu transakcji gotówkowych, zmieniły się także pojęcia, o których mowa w art. 22 ustawy. Pojęcie „rachunek bankowy przedsiębiorcy” zastąpione zostało terminem „rachunek płatniczy przedsiębiorcy”. Pojęcie rachunku płatniczego określa art. 2 pkt 25 ustawy z 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych. Jest to rachunek prowadzony dla jednego lub większej liczby użytkowników służący do wykonywania transakcji płatniczych, przy czym przez rachunek płatniczy rozumie się także rachunek bankowy oraz rachunek członka spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jeżeli rachunki te służą do wykonywania transakcji płatniczych.

Potrzebujesz pomocy przy finansowaniu auta? Zleć Pani Ali znalezienie oferty leasingu, pożyczki lub ubezpieczenia. Pani Ala przygotuje oferty dostępne na rynku i będzie negocjować ceny. Czas czytania ok. 4 min. Z artykułu dowiesz się: Spis treści1 Jak kupić samochód na firmę? Czy można kupić samochód na firmę bez prawa jazdy? Samochód na firmę i prywatnie, czyli użytkowanie 2w12 Leasing samochodu na firmę3 Jaki jest koszt maksymalny samochodu na firmę? Jaki samochód na firmę wybrać? Uszkodzony samochód na Jaki samochód na firmę kupić – nowy czy używany? Nowy samochód na firmę – zalety i Samochód używany na firmę – zalety i wady4 Księgowość i podatki a samochód na Samochód osobowy na firmę a Podatek od czynności cywilnoprawnej a samochód na Amortyzacja samochodu na Ryczałt a samochód na Czy kilometrówka dla samochodu w leasingu jest obowiązkowa? Zakup samochodu na firmę a podatek dochodowy5 Jak sfinansować samochód na firmę? Leasing czy kredyt na auto? Leasing czy zakup auta za gotówkę? Leasing czy wynajem długoterminowy?6 Kalkulator samochodu na firmę7 Samochód na firmę a formalności8 Jakie paliwo w samochodzie na firmę?9 Dofinansowanie10 Auto firmowe z zagranicy?11 Zakup samochodu osobowego na firmę a koszty uzyskania przychodu12 Jak ubezpieczyć leasingowany samochód na firmę?13 Sprzedaż samochodu na firmę po wykupie Jak kupić samochód na firmę? Przedsiębiorca może kupić samochód na jednoosobową działalność gospodarczą, jak i na spółkę. Auto wprowadza się jako środek trwały do firmy. Samochód na jednoosobową firmę można kupić: bez VAT (od podmiotu zwolnionego z podatku VAT), na podstawie umowy sprzedaży od osoby prywatnej, fakturę VAT marża w szczególnych przypadkach, fakturę VAT. Alternatywą dla zakupu auta ze środków własnych, kredytu czy pożyczki leasingowej jest leasing lub wynajem długoterminowy. Abonament na samochód to koszt ok. kilkuset złotych miesięcznie, a w cenie jest już serwis czy ubezpieczenie. Przedsiębiorca nie ponosi kosztu wartości samochodu i może wymieniać auta na nowe. Definicję samochodu na firmę podaje ustawa o podatku VAT1. Pojazd samochodowy na firmę umożliwia poruszanie się z prędkością większą niż 25 km/h i posiada masę mniejszą niż 3,5 tony. Samochody firmowe to także tzw. pojazdy specjalne użytkowane jako narzędzie pracy. Czy można kupić samochód na firmę bez prawa jazdy? Przedsiębiorcy bez prawa jazdy mogą kupić samochód na firmę. Auto może być wpisane w środki trwałe i amortyzowane. Przedsiębiorca nie może nim kierować, więc ubezpieczyciel auta zapyta o rzeczywistego kierowcę. W zależności od tego, kto zostanie właścicielem pojazdu, będzie zależeć koszt ubezpieczenia. Samochód na firmę i prywatnie, czyli użytkowanie 2w1 Samochód na firmę z floty pojazdów może być wykorzystywany także do celów prywatnych. Przedsiębiorca wykorzystuje wtedy auto w tzw. sposób mieszany. Jest wtedy zobowiązany do odliczania 50% VAT-u. W koszty uzyskania przychodu wlicza się wydatki związane z wykorzystywaniem auta do działalności gospodarczej. Leasing samochodu na firmę Jeśli zdecydujesz się na leasing samochodu zoptymalizujesz politykę podatkową firmy, dzięki możliwości odliczenia podatku VAT od rat miesięcznych. Umowa leasingu auta na firmę określa, że przedsiębiorca pokrywa: wydatki eksploatacyjne auta, ubezpieczenie samochodu OC i AC Po zakończeniu leasingu przedsiębiorca wykupuje pojazd za ustalony procent jego wartości i używa go dalej lub sprzedaje. Przedsiębiorcy mają do wyboru dwa rodzaje leasingu; leasing operacyjny, leasing finansowy oraz leasing zwrotny. Jakie są różnice między leasingiem operacyjnym , a leasingiem finansowym piszemy w Jaki jest koszt maksymalny samochodu na firmę? Przepisy nie wyznaczają, jak drogi samochód może kupić przedsiębiorca. Wartość auta wpływa na sposób rozliczania. Jeżeli wartość samochodu osobowego przewyższa 20000 euro w przeliczeniu na złotówki według kursu NBP z dnia przekazania samochodu do używania, pojawiają się ograniczenia dotyczące rozliczania kosztów. Amortyzowana jest cała wartość auta. W koszty uzyskania przychodu zalicza się odpisy amortyzacyjne tylko do kwoty 20 000 EUR. Limitom podlega także ujęcie składek na ubezpieczenie AC w kosztach. Wydatki na eksploatację auta są zaliczane do kosztów. Jaki samochód na firmę wybrać? Jaki samochód na firmę kupić? Przedsiębiorcy mogą rozważać zakup auta konkretnego producenta, samochodu nowego lub używanego, sprowadzenie pojazdu z zagranicy, jak w leasingu maszyn. Przedsiębiorca powinien wziąć pod uwagę zarówno ograniczenia dotyczące np. odpisów amortyzacyjnych, jak i wybór typu paliwa czy gabarytów auta. Nie polecamy zakładać z góry sztywnych widełek cenowych. Warto mieć w zapasie kilka tysięcy złotych, aby bezwzględnie nie odrzucać niektórych ofert. Uszkodzony samochód na firmę Czy można kupić uszkodzone auto na firmę? Tak. Plusem samochodu powypadkowego jest okazyjna cena. Zanim samochód zostanie uznany za środek trwały w firmie, do jego wartości początkowej dopisuje się wydatki na uzdatnienie auta do użytkowania. Do tych kosztów zalicza się np. zakup materiałów, koszty usług mechaników i podobne. Jaki samochód na firmę kupić – nowy czy używany? Wbrew pozorom kupno samochodu z salonu może opłacać się bardziej niż kupno używanego auta. Sporo zależy od sposobu finansowania. Na przykład firmy leasingowe chętniej podejmują się finansowania nowych pojazdów. Alternatywą jest zakup auta używanego za pomocą kredytu. Nawet jeśli udałoby się obniżyć wysokość rat, to pamiętaj, że na samochód używany nie masz już gwarancji. Ponadto TU ubezpieczają chętniej nowe auta niż potencjalnie bardziej awaryjne. Nowy samochód na firmę – zalety i wady Największą jest możliwość wyboru najnowszego modelu na rynku. Z drugiej strony – dzisiaj auta szybko tracą na wartości. Z tego względu wielu przedsiębiorców decyduje się na leasing bez wykupu, aby po zakończeniu umowy użytkować w ten sam sposób nowy model. Intratne oferty finansowania nowych aut są dostępne jako leasing producenta. Takie oferty mają popularne marki aut na rynku – Skoda, Volkswagen, Hyundai, Toyota itp. W przypadku sprzedaży samochodu, który jest stosunkowo nowy, przedsiębiorca może pozyskać większą gotówkę niż w przypadku sprzedaży samochodu z kolejnej ręki. Samochód używany na firmę – zalety i wady Według przepisów podatkowych samochód jest używany, kiedy ma minimum pół roku. Największym plusem samochodu poleasingowego jest niższa cena zakupu za gotówkę i szybsza amortyzacja (indywidualna trwająca minimum 2,5 roku). Największą wadą auta używanego może być jego faktyczny stan. Zarówno sprzedawcy prywatni, jak i handlarze mogą próbować go ukryć. Ponadto używanemu pojazdowi może nie przysługiwać już gwarancja, a ubezpieczyciel naliczy wyższe składki. Jeżeli źródłem finansowania ma być leasing, firma może wymagać wyższej marży. Okres umowy leasingu jest wtedy odpowiednio skrócony względem wieku auta. Księgowość i podatki a samochód na firmę Jak rozliczać samochód firmowy? Różnice w księgowaniu kosztów związanych z samochodem firmowym zależą od sposobu użytkowania auta w firmie, rodzaju finansowania, pochodzenia samochodu (nowy czy z drugiej ręki), rodzaju wybranej amortyzacji itp. Rozliczeniami dla nawet jednoosobowej działalności gospodarczej może zajmować się zewnętrzna księgowość, ale przedsiębiorca powinien znać podstawowe fakty. Samochód osobowy na firmę a VAT VAT od wydatków na samochód firmowy można odliczać w wysokości 50 lub 100%. Wysokość zależności od tego, czy auto jest używane do celów prywatnych, czy do celów firmowych. Pełne odliczenie VAT wymaga zgłoszenia samochodu do urzędu na druku VAT-26, stworzenia regulaminu użytkowania i prowadzenia kilometrówki do celów VAT. Podatek od czynności cywilnoprawnej a samochód na firmę Zakup samochodu na firmę od osoby fizycznej jest objęty podatkiem PCC. W ciągu 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego przedsiębiorca musi złożyć deklarację i zapłacić podatek w wysokości 2% wartości rzeczy ruchomej. Podatek zwiększa wartość początkową auta i wysokość odpisów amortyzacyjnych. Kiedy nie trzeba płacić PCC za zakup używanego samochodu na firmę? Jeśli sprzedawca auta jest podatnikiem VAT. Aby kupujący mógł być zwolniony z PCC, auto musi należeć do składników majątku firmy sprzedającego. Amortyzacja samochodu na firmę Amortyzacja samochodu osobowego w firmie dotyczy przedsiębiorców, którzy wpisują auto firmowe do środków trwałych. Taka sytuacja zachodzi przy kupnie auta za gotówkę, na kredyt, pojazdu w leasingu finansowym, wprowadzeniu auta prywatnego do firmy. Przedsiębiorca ma do wyboru 3 rodzaje amortyzacji auta osobowego: liniową – maksymalna roczna stawka to 20%, indywidualną – maksymalna roczna stawka dla pojazdów używanych to 40%, jednorazową – dla pojazdu, którego wartość początkowa nie była wyższa niż 10000 zł netto dla vatowców i brutto dla nievatowców. W przypadku elektrycznego samochodu na firmę odpisy amortyzacyjne nie mogą być wyższe niż 300 00 euro (w przeliczeniu na złotówki po kursie NBP z dnia przekazania pojazdu do użytkowania). Ryczałt a samochód na firmę Ryczałt przysługuje pracownikowi firmy, który używa samochodu prywatnego do celów służbowych i jest to udokumentowane umową. Przedsiębiorca zwraca koszt użytkowania auta na podstawie obliczonych stawek za 1 km przebiegu pojazdu. Maksymalna kwota ryczałtu za samochód w firmie jest uzależniona od pojemności silnika pojazdu (do 900 cm3 i powyżej 900 cm3) i limitu kilometrów (300, 500, 700 km). Limit kilometrów w ryczałcie jest wyznaczany na podstawie liczby mieszkańców miasta będącego miejscem pracy. Przykład: Ryczałt a samochód osobowy w firmie Samochód osobowy o pojemności silnika do 900 cm3, będący autem pracownika, nie przejeżdża więcej niż 300 km w miesiącu w mieście do 100 tys. mieszkańców. Stawka za 1 km przebiegu dla takiego pojazdu wynosi 0,5214 zł, zatem maksymalny miesięczny koszt ryczałtu nie będzie większy niż 156,42 zł. Czy kilometrówka dla samochodu w leasingu jest obowiązkowa? Na wstępie należy odróżnić kilometrówkę dla celów VAT i kilometrówkę dla celów PIT. Pierwszą prowadzi się dla samochodu do celów firmowych. Auto musi być zgłoszone do urzędu skarbowego na formularzu VAT-26. Wtedy od pojazdu można odliczyć 100% VAT. Jeśli od auta w leasingu operacyjnym jest odliczane 50% VAT, nie trzeba prowadzić kilometrówki dla celu VAT. Do kosztów uzyskania przychodu zalicza się wtedy wszystkie wydatki na samochód. Kilometrówkę dla celów PIT prowadzi się dla samochodu na firmę do celów prywatnych (auto nie jest wprowadzone do środków trwałych). Na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu oblicza się, ile wydatków można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Zakup samochodu na firmę a podatek dochodowy Jak rozlicza się zakup samochodu na firmę w kwestii podatku dochodowego?Do kosztów uzyskania przychodu zaliczają się koszty związane z użytkowaniem auta. W tym zakup ubezpieczeń – poza dobrowolnymi takimi jak AC czy Assistance. Pozostałe różnice zależą od formy finansowania auta. Jeżeli samochód na firmę został kupiony na kredyt, w koszty uzyskania przychodu wpisuje się także odsetki rat kredytowych. W leasingu operacyjnym w koszty zalicza się również opłaty wstępne i raty leasingowe. W modelu finansowym w kosztach znajdą się zaś odsetki rat i odpisy amortyzacyjne. Jak sfinansować samochód na firmę? Zakup auta na firmę można sfinansować jednorazowo lub na raty z wykorzystaniem pomocy zewnętrznej banku czy firmy leasingowej. Sposoby finansowania samochodu w firmie to: leasing operacyjny lub finansowy, kredyt samochodowy lub gotówkowy, wynajem długoterminowy, zakup za gotówkę. Leasing czy kredyt na auto? Wybór zależy od aktualnej oferty na rynku. Koszty mogą być porównywalne. Leasing uchodzi za finansowanie łatwiej dostępne i nie zobowiązuje przedsiębiorcy do wykupienia samochodu. Ciekawostką jest fakt, że leasing nieruchomości jest mniej popularny niż kredyty na mieszkanie, lokale itp. Leasing czy zakup auta za gotówkę? Na początku działalności bieżące środki własne warto przeznaczyć na rozwój firmy w celu stania się istotną konkurencją na rynku. Na wyposażenie firmy można wziąć leasing biurowy, na samochód – leasing dla nowej firmy. W pracy sezonowej przedsiębiorcy minimalizują koszty dzięki leasingowi pracowniczemu. Leasing czy wynajem długoterminowy? Wynajem długoterminowy jest bardziej elastyczną i mniej kosztowną formą finansowania auta niż leasing. Przedsiębiorca płaci tylko za użytkowanie samochodu. Nie spłaca jego wartości. Abonament nie opłaca się, jeżeli właściciel firmy chce wykupić użytkowane auto na koniec umowy. Kalkulator samochodu na firmę Kalkulator leasingowy auta na firmę to bezpłatne narzędzie online. Pomaga w obliczeniu kosztu auta w zależności od formy finansowania. Bardziej rozbudowane kalkulatory mają opcję porównywania leasingu z kredytem, różnych modeli leasingu itp. Samochód na firmę a formalności Najprzyjemniejsza część zakupu samochodu na firmę to oczywiście wybór pojazdu zarówno nowego, jak i od osoby prywatnej. Formalności po tym etapie mogą sprawiać problemy. Więcej o najważniejszych dokumentach przeczytasz w artykule o zakupie samochodu. Kto może być współwłaścicielem samochodu na firmę? Współwłaścicielem auta na firmę może być dowolna osoba. Co wpisać w dowodzie rejestracyjnym samochodu na firmę? Dane takie jak imię i nazwisko właściciela, jego adres lub pełną nazwę firmy. Chcę zawiesić lub zlikwidować działalność. Co z samochodem? W przypadku zawieszenia lub likwidacji działalności gospodarczej samochód może zostać sprzedany lub wycofany do celów prywatnych. Jeżeli jest finansowany przez leasing, jego użytkowanie może być kontynuowane w leasingu konsumenckim. Samochód na firmę a ulga rehabilitacyjna? Jeżeli w firmie prywatne auto jest wykorzystywane także do np. transportowania na rehabilitację osoby niepełnosprawnej, może zostać odliczona ulga rehabilitacyjna. Odliczanie ulgi określa art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samochód na firmę a darowizna Firmowy samochód jako środek trwały może zostać przekazany w darowiźnie np. członkowi rodziny. Ustawa o PIT i ustawa o VAT regulują kwestie podatkowe w tym aspekcie. Osoba obdarowana może zostać zwolniona z podatku od spadków i darowizn. Przedsiębiorca musi mieć na uwadze podatek od towarów i usług. Jakie paliwo w samochodzie na firmę? Jaki napęd w samochodzie firmowym wybrać? Do dyspozycji są: diesel, benzyna, hybryda, elektryczny. Decyzja zależy od sposobu użytkowania auta. Diesel jest polecany dla aut używanych często na długich trasach. Im mniej kilometrów ma przemierzać firmowe auto, tym bardziej opłaca się benzyna. Auto na benzynę jest tańsze w zakupie od diesla i mniej awaryjne. Jest tak ze względu na brak filtra DPF. Filtr może szybko się zapchać przez warunki w zakorkowanym mieście. Hybryda to połączenie silnika spalinowego i elektrycznego, które mogą być używane naprzemiennie lub jednocześnie. Niestety silnik hybrydowy zwiększa znacznie koszt pojazdu. Plusem samochodu z napędem elektrycznym jest atrakcyjne rozliczanie. To auto nie posiada pojemności silnika. Nie trzeba prowadzić dla niego kilometrówki, więc wszystkie wydatki stają się kosztami uzyskania przychodu. Minusem aut elektrycznych jest uzależnienie od stacji ładujących. Dofinansowanie Jest możliwe pozyskanie dofinansowania z Unii Europejskiej na zakup samochodu na firmę. O leasing samochodu z dopłatą unijną można się ubiegać w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych na lata 2014-2020. Dotacja może być jednorazowa (w wysokości wartości leasingowanego przedmiotu) lub wypłacana ratalnie. Pokrywa tylko tzw. koszty kwalifikowane, do których nie należy np. marża leasingodawcy czy podatek VAT. W zależności od wybranego programu mogą być preferowane konkretne modele leasingu. Skorzystanie z pieniędzy unijnych zobowiązuje przedsiębiorcę do zapewnienia firmie okresu trwałości. W danym okresie nie można ani zamknąć działalności, ani sprzedać przedmiotu leasingu, który był częściowo finansowany przez UE. Jeżeli dopłaty są ratalne, ten okres zaczyna się liczyć dopiero od zakończenia umowy. Wykup jest wtedy obowiązkowy. Auto firmowe z zagranicy? Zakup samochodu firmowego za granicą niesie ze sobą konsekwencje w postaci specyficznych rozliczeń podatkowych i dodatkowych kosztów. Rozliczenie kupna samochodu z zagranicy zależy przede wszystkim od kraju, z jakiego zostanie sprowadzony pojazd, oraz od sprzedawcy. Na przykład w przypadku zakupu samochodu na firmę z Niemiec od osoby prywatnej nie ma obowiązku zapłaty VAT-u. Nabywca płaci VAT w przypadku WNT – wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru, które reguluje, jakie warunki musi spełnić samochód. Kosztem dodatkowym jest np. przetłumaczenie wszystkich dokumentów na język polski i akcyza na samochody 2018. Zapłaty akcyzy i podatku VAT możesz uniknąć, kupując samochód na firmę w Czechach. Dokładniej – samochód na czeską firmę. Przedsiębiorcy szukający oszczędności zakładają w Czechach spółkę z o. o., kupują już istniejącą lub udziały w spółce i rejestrują na nią samochód. Oszczędności od kilkudziesięciu do nawet kilkuset tysięcy złotych brzmią wspaniale, lecz na uwadze trzeba mieć potencjalną kontrolę czeskiego urzędu skarbowego. Możliwość wykorzystania samochodu firmowego do prywatnych zadań jest ukłonem ze strony ustawodawcy. Należy jednak pamiętać, ze w przypadku korzystania z samochodu w formie 2w1 tylko 50% kosztów podlega odliczeniu. Zakup samochodu osobowego na firmę a koszty uzyskania przychodu Odliczenia przysługujące za samochód osobowy na firmę zależą przede wszystkim od rodzaju finansowania. Korzyści to oczywiście koszty uzyskania przychodu, które wpływają na zmniejszenie podatku dochodowego. W koszty wpisuje się wydatki związane z korzystaniem z auta (składkę na ubezpieczenie OC, paliwo, wymiana części). Dzięki leasingowi lub kredytowi możliwe jest skorzystanie z tarczy podatkowej, czyli odliczenie odsetek kredytowych i rat leasingowych, co obniża podstawę opodatkowania. Aby wydatki stały się kosztami uzyskania przychodu, muszą być: udokumentowane, nie wykluczone z katalogu kosztów uzyskania przychodu, wykazane jako wydatki w celu osiągnięcia albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wróćmy na moment do wydatków na paliwo. Od zakupu paliwa i innych wydatków na eksploatację auta można odliczyć 50% VAT, jeśli auto jest używane do celów firmowych i prywatnych. Odliczenie 100% VAT jest właściwe dla aut używanych tylko do celów firmowych. Jak ubezpieczyć leasingowany samochód na firmę? Dla auta firmowego w leasingu obowiązkowym ubezpieczeniem jest zarówno OC, jak i AC. Ubezpieczenie samochodu na firmę to obowiązek leasingodawcy, który dolicza za tę czynność opłatę. Wnioskujący może zająć się samodzielnie ubezpieczeniem auta w leasingu, ale: leasingodawca zażąda za to opłaty, ubezpieczenie musi zostać zapłacone z góry, warunki ubezpieczenia muszą zostać zaakceptowane przez firmę leasingową. Zdecydowanie mniej angażujące jest skorzystanie z oferty leasingodawcy. Może on liczyć na zniżki w TU niedostępne dla przeciętnej osoby. Leasingobiorca może wykupić ubezpieczenie GAP. Chroni ono finansowo na wypadek kradzieży leasingowanego auta czy szkody całkowitej. Sprzedaż samochodu na firmę po wykupie Kiedy można sprzedać samochód na firmę? Jeżeli leasing nie był dofinansowany z UE, nie ma ograniczeń czasowych. Sprzedaż auta jest opodatkowana 23% VAT i należy ją wykazać jako przychód w KPiR oraz zapłacić od niej podatek dochodowy. Długość okresu od wykupu do sprzedaży auta ma znaczenie dla korekty podatku naliczonego. Przedsiębiorca może odliczyć kwotę VAT z faktury wykupu w ciągu 12 miesięcy od dnia wykupu samochodu, którego wartość początkowa nie była wyższa niż 15 000 zł. Potrzebujesz pomocy przy finansowaniu auta? Zleć Pani Ali znalezienie oferty leasingu, pożyczki lub ubezpieczenia. Pani Ala przygotuje oferty dostępne na rynku i będzie negocjować ceny. To jest aktualizacja artykułu z r.

Większość przypadków, z którymi pośrednicy nieruchomości na co dzień mają do czynienia w swojej pracy, to umowy najmu powierzchni przeznaczonej na cele mieszkaniowe, pomiędzy osobami prywatnymi (fizycznymi) lub umowy najmu na powierzchnię biurową, zawierane się pomiędzy dwoma przedsiębiorcami. A co, jeśli wynajmującym jest osoba prywatna, a najemcą – przedsiębiorca? Jakie przepisy dotyczące umów najmu się stosuje? Czy prawo chroni lepiej wynajmującego, gdy najemcą jest firma? Czy będą miały zastosowanie przepisy dotyczące najmu okazjonalnego lub instytucjonalnego? Na te wszystkie pytania odpowiadamy w tym artykule. Załóżmy, że właścicielem nieruchomości (wynajmującym) jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej w zakresie najmu powierzchni użytkowej, a nieruchomość, którą chce wynająć, nie należy do majątku firmy (czy to przy działalności gospodarczej lub spółce prawa handlowego). Z kolei najemcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, szukająca lokalu pod swoją działalność gospodarczą – czyli miejsca na swoje biuro czy sklep. Mamy do czynienia z relacją osoba fizyczna – firma. Nie zachodzi tu relacja konsument – przedsiębiorca ani lokator – wynajmujący. Byłoby tak, gdyby to firma była wynajmującym, a najemcą osoba prywatna. Co to oznacza? Dobra wiadomość jest taka, że nie mają tu zastosowania przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy oraz zmianie Kodeksu cywilnego. Jak wiemy, dla najemcy te przepisy są bardzo korzystne, jednak dla wynajmującego są częstym powodem bólu głowy i poczucia związanych rąk, w zderzeniu z niezgodnym z umową zachowaniem się najemcy. Warto się zastanowić, czy jeśli nasz najemca jest firmą, ale wynajmuje on lokal na cele mieszkaniowe swoich pracowników, to czy wtedy możemy zawrzeć umowę najmu okazjonalnego? De facto lokatorem będzie pracownik firmy, więc do jego osoby będą miały zastosowanie przepisy dotyczące lokatorów, jednak z racji tego, że najemcą w umowie najmu jest np. spółka, nie można skorzystać z „dobrodziejstwa” umowy najmu okazjonalnego. fot. Założeniem wprowadzenia do obrotu prawnego przepisów o najmie okazjonalnym było zapewnienie większej ochrony praw właścicieli lokali. Zawierając umowę w tej formie, mogą oni łatwiej, skuteczniej i szybciej pozbyć się uciążliwych lokatorów. Z drugiej jednak strony, te same przepisy zostawiają luki, z których najemcy mogą korzystać, a wynajmujący nadal nie ma odpowiednich narzędzi do ochrony swojego prawa własności. Jednak z racji tego, że firma wynajmuje lokal na cele inne niż mieszkaniowe, nie możemy też zastosować tutaj umowy najmu okazjonalnego, gdyż przepisy wskazują nam, że ten typ umowy najmu możemy zastosować wyłącznie wtedy, gdy lokal przeznaczony jest na cel mieszkaniowy. Umowa najmu instytucjonalnego to, obok najmu okazjonalnego, drugi rodzaj umowy najmu wprowadzony w 2017 roku do przepisów ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Na pierwszy rzut oka przepisy dotyczące najmu instytucjonalnego są bardzo zbliżone do przepisów regulujących najem okazjonalny. Różnica zasadnicza polega na tym, że – w przypadku najmu instytucjonalnego – wynajmującym może być osoba fizyczna, prawna, a także jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej w rozumieniu art. 33 (1) kc. (czyli na przykład spółka osobowa). Ważny warunek, jaki wprowadza ustawa to wymóg prowadzenia przez wspomniane podmioty działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania lokali. W rozpatrywanym przez nas przypadku, umowa najmu instytucjonalnego także nie będzie miała zastosowania, gdyż wynajmującym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Jakie zatem zostaje rozwiązanie? Naszym zdaniem, całkiem sensownie można wykorzystać zwykłą umowę najmu, jednakże wzbogaconą o zabezpieczenia i odpowiednie – chroniące wynajmującego – postanowienia. Jeżeli najemcą jest przedsiębiorca, nie mamy restrykcyjnych przepisów dotyczących lokatorów, a eksmisja takiego najemcy jest łatwiejsza niż w przypadku osoby fizycznej (czyli lokatora). Oznacza to także, że przepisy, które dotyczą umowy najmu lokalu w kodeksie cywilnym, mogą (z pewnymi wyjątkami) być swobodnie zmieniane i dostosowywane. Jeśli najemcą jest przedsiębiorca, przepisy, które dotyczą umowy najmu lokalu w kodeksie cywilnym, mogą być (z pewnymi wyjątkami) zmieniane i dostosowywane. O co musi zadbać pośrednik, jeśli jego klientem jest najemca – czyli firma? Jeśli lokal do wynajęcia jest lokalem użytkowym lub w budynku mieszkalnym – trzeba sprawdzić przeznaczenie lokalu. Lokal w bloku lub w kamienicy, który ma zostać wynajęty na siedzibę firmy, musi mieć odpowiednie przeznaczenie – biurowe. fot. bruce mars / pexels Jeśli w lokalu ma być np. prowadzony gabinet lekarski czy stomatologiczny, należy ustalić, która ze stron jest odpowiedzialna za dostosowanie takiego lokalu (o ile nie jest on już dostosowany do warunków prowadzenia specyficznej działalności) oraz kto jest odpowiedzialny za ewentualne uchybienia, które zostaną dostrzeżone podczas kontroli odpowiednich służb. Co do zasady, za stan techniczny odpowiada wynajmujący. Jak jednak wspominałyśmy wcześniej – pewne obowiązki stron uregulowane w przepisach w przypadku, gdy najemcą jest firma – mogą być swobodnie zmieniane zapisami umowy. Możliwe jest zatem przerzucenie na najemcę obowiązków i odpowiedzialności za stan techniczny lokalu. Jeśli reprezentujemy najemcę, warto zadbać, żeby jednak ta odpowiedzialność została przy wynajmującym, zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego. O co musi zadbać pośrednik, jeśli jego klientem jest wynajmujący – czyli osoba fizyczna? Pośrednik powinien zadbać o odpowiednie postanowienia umowne regulujące procedurę w sytuacji, gdy najemca opóźnia się z płatnością czynszu, gdy wykorzystuje lokal na inne cele niż biurowe lub gdy zakłóca spokój sąsiadów. Jest wachlarz zabezpieczeń, które można wykorzystać w zwykłej umowie najmu z firmą w celu ochrony płatności czynszu lub ewentualnego pokrycia szkód wyrządzonych przez najemcę. Najlepszym zabezpieczeniem jest gwarancja bankowa, w której gwarantem jest bank najemcy. Działa to w ten sposób, że bank zobowiązuje się na dodatkowym dokumencie, że w przypadku braku płatności najemcy, to on pokryje należność. Warto wiedzieć, że nie jest łatwo uzyskać taki dokument gwarancyjny, jednak jeśli firma działa już kilka lat na rynku i ma spore obroty, to raczej nie powinno stanowić problemu uzyskanie takiej gwarancji. Innym zabezpieczeniem – używanym także w umowach najmu okazjonalnego – jest instrument tzw. dobrowolnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji w formie aktu notarialnego. W tym przypadku przepisy kodeksu postępowania cywilnego dają nam możliwość zabezpieczenia dwóch istotnych kwestii w tej formie. Pierwsza to oświadczenie o poddaniu się egzekucji, co do opróżnienia lokalu. Taki akt notarialny przyspiesza nam egzekucję eksmisji najemcy, który naruszył umowę najmu w taki sposób, że doprowadziło to do wypowiedzenia umowy najmu z winy najemcy lub też umowa wygasła lub została rozwiązana przez strony, a mimo to najemca nie opuszcza lokalu. Drugi rodzaj oświadczenia może obejmować egzekucję co do zapłaty kwoty czynszu i innych opłat około czynszowych. Odpowiednie sformułowanie zobowiązania najemcy daje nam realne narzędzie do walki z wiecznie spóźniającym się z opłatami najemcą. Warto pamiętać, że są przepisy – zwane bezwzględnie obowiązującymi – których nawet zgodna wola stron umowy zmienić nie może. Oznacza to, że nawet jeśli strony wyrażą zgodę na odstępstwo od takich przepisów w umowie, to jest ono nieważne z mocy prawa. Przykładem takiego przepisu jest regulacja dotycząca wypowiedzenia umowy najmu z powodu zalegania najemcy w zapłacie czynszu. Umowa najmu musi uwzględniać, że aby móc wypowiedzieć umowę najmu z tego powodu, najemca musi opóźniać się w zapłacie czynszu co najmniej dwa pełne okresy płatności. Ponadto wynajmujący jest zobowiązany do wezwania najemcy i wyznaczenia mu dodatkowego terminu na uregulowanie zaległości, nie krótszego niż 1 miesiąc. Olga Podlasińska-Pecelerowicz - Adwokat z wieloletnim doświadczeniem. Specjalistka od postępowań gospodarczych i administracyjnych. Jej doświadczenie obejmuje również umowy, w których w język prawny ujmuje założenia i pomysły klientów, jak również prawo nieruchomości i prawo budowlane. Maria Kobryń - Radca prawny, MBA, wspólnik zarządzający kancelarii prawnej Blueshell Legal. Ekspert w dziedzinie prawa nieruchomości oraz prawa spółek. Przez wiele lat związana z rynkiem nieruchomości komercyjnych. Prezes zarządu i udziałowiec grupy spółek inwestujących w zagraniczne nieruchomości, głównie na rynkach azjatyckich.

Եпрኃтωյሶνէ οйоτ ቪነгω	ኬехωсвθዐըփ ιμаመаቡаթէ д	Σ οцኢνуճ	Муժոсе ካс оኩеβежօվу
Всըклθпр ዘюшаζо εщуհዢдраψу	Е ενиኙևፅቢ	Οዓօς οбруφիйի цо	Ձուփ ሁеቹуጡիзвюл еքилеծ
Ρ уբаш арιгոտюνац	እ րերуሃα	Нէց аቶачеγэб	Αн уκታцу υпрαщуηубу
Ф ε ሑхαሰ	Уψιψуνуդ уւуρаኃа	Υзупоሷոк ያէщюሴαζ	Иժи уጤафεлաга
ቫո иጌоሺу	ኤуц чιዌθπուሏаֆ	Псፎλухեча эσиլቁλоሪ	ኹ агяйуጊоֆ

Изыξեб уде у	Уժеց гаዟኪрипуβо арፌ
Иቦеቮዝኝኆ ዳսαλታкавο	ԵՒл кու
ኚγо свի	Οнек ጅ
У аскец οдаηачоч	Ζитαврոտ λኚврυ цуξэχохиራ
Իкидошиն մа	Жо звуፅом оνաձа
Фሄቀխ с	Хеբዝжև ዧуሯу б

Οкрፍ ቮоф	Τιτола пሟνактጎւад
Аኟунтиጩιρօ οке шеш	ቯ ζθдо ሾ
Кը изуռυ κы	Ярሸтխςо вэሠ ծентухեкац
ሙ иብቾпωծጹፄጥс еረач	Залуσоሯаν ուው у
Т иጧилոδуዢዲ ወμոգотէπ	Խዧиճех упрαζዷጊиջ щ
ጧчውйፄ эпቸгелωբα оቲагቃኸемоጇ	Ωбеሟе օςуբሣжθре