Wideo: Najlepsze i najgorsze filmy o uprowadzeniach przez kosmitów Wideo: The Best ALIEN Movies (Trailers) Zawartość: Czy kosmici naprawdę unoszą się nad naszym niebem, czekając, by nas porwać dla własnych, niezgłębionych celów? Odkąd przypadek amerykańskiej pary Betty i Barney Hill został szeroko nagłośniony w połowie lat 60-tych, setki ludzi wysunęły podobne twierdzenia o uprowadzeniach pozaziemskich, brakującym czasie, dziwnych badaniach lekarskich i szarej skórze istot chociaż psycholodzy i ufolodzy nie zgadzają się co do prawdziwości takich twierdzeń, temat uprowadzeń przez kosmitów był wielokrotnie podejmowany przez filmowców od późnych lat 70-tych. Jak pokazuje ta lista, wyniki takich filmów można zdecydowanie mieszać…Bliskie spotkania trzeciego stopnia (1977)Po finansowym sukcesie Szczęki, reżyser Steven Spielberg podjął ryzykowny krok i przeróbkę Firelight, mały, niskobudżetowy film, który wyreżyserował, gdy miał zaledwie 16 lat. Bliskie spotkania trzeciego stopnia, podszedł do tematu UFO i uprowadzeń przez kosmitów z powagą i poczuciem artyzmu, którego nie widziano od tamtej pory. Wyświetlanie echa przeżyć Betty i Barney Hill, obcych w Bliskie spotkania po cichu porywać ludzi z różnych środowisk, w tym pilotów myśliwców z II wojny światowej (których samoloty zostały później znalezione porzucone na pustyni Sonora) i trzyletniego chłopca (Cary Guffey).Richard Dreyfuss wciela się w inżyniera elektryka, który rozwija niezdrową obsesję na punkcie świateł na niebie, a jego wyrzeźbienie dziwacznie ukształtowanej góry z puree ziemniaczanego było od tego czasu wielokrotnie osiągając punkt kulminacyjny o niemal religijnych proporcjach, Bliskie spotkania zawiera oszałamiające efekty specjalne dzięki uprzejmości Douglasa Trumbulla (z Carlo Rambaldim zajmującym się budową obcych) i niezapomnianą ścieżkę dźwiękową Johna Spielberga, pomimo ich powtarzających się, złowrogich porwań, okazują się później łagodnymi i dziwnie dziecinnymi, a film kończy się powrotem uprowadzonych na Ziemię, a Dreyfuss wsiada na pokład przypominający katedrę statek-matkę, bez wątpienia przeznaczony na przygody gdzieś w odległej galaktyce. daleko. Lot nawigatora (1986)Coś w rodzaju juniora Bliskie spotkania, Lot Navigator była przyjazną rodzinie wersją Disneya z opowieści o uprowadzeniu przez kosmitów. 12-letni David (Joey Cramer) traci przytomność i budzi się i odkrywa, że ​​minęło osiem lat. Szybki skan mózgu ujawnia, że ​​jego mózg jest wypełniony mapami gwiazd, umieszczonymi tam przez jego obcych porywaczy, a stracone osiem lat było wynikiem szybszej niż świetlna podróży na odległą planetę jest film Disneya, Lot Nawigatora jest pełen uroczych kosmitów i mało niepokojących eksperymentów, a druga połowa filmu jest w zasadzie pretekstem dla jego młodego bohatera, aby udać się na przejażdżkę błyszczącym statkiem kosmicznym (który, nawiasem mówiąc, jest czymś więcej niż przelotnym podobieństwem do statku w klasycznym filmie Hammera z 1969 roku Quatermass And The Pit). Niezapomniany ze względu na niegdyś przełomowe przedstawienie CG błyszczącego statku latającego, Lot Nawigatora to zabawna igraszka science fiction (szczególnie jeśli byłeś dziewięcioletnim chłopcem w latach 80.), mimo że jego przewiewna druga połowa nie może się równać z intrygującą konfiguracją (1989)Christopher Walken w tej adaptacji najwyraźniej prawdziwej relacji pisarza z pozaziemskich wizyt w roli autora Whitleya Striebera w niezwykły, dziwaczny sposób z weekendowego pobytu w swojej leśnej chatce, Striebera nawiedzają wspomnienia dziwnych świateł i szarych twarzy w oknach. Szukając pomocy psychiatry, wspomina, że ​​będąc pod hipnozą, uprowadził go bladymi rękami to dziwny, często surrealistyczny film, a natura spotkań Striebera jest często niejednoznaczna. Czy przerażające efekty lalek podkreślają urojeniowy charakter pozornych wspomnień autora, czy też są one jedynie odzwierciedleniem niskich wartości produkcyjnych filmu? Pomimo gumowatych kosmitów, Komunia od czasu do czasu zdarza się prawdziwy niepokój, a co więcej, film podkreśla, jak przerażające muszą być takie spotkania dla tych, którzy ich gdy krytycy traktowali Komunia z pogardą późnych lat 80-tych, warto jednak obserwować ekscentryczne, na wpół improwizowane aktorstwo Walkena. Większość filmu spędza w dziwnych kapeluszach, mamrocząc do siebie i narzekając na obrazy, które „atakują bez prowokacji”. W rzeczywistości jest zaskakujące, że kosmici wybraliby tak przerażającego człowieka do na niebie (1993)Gdzie Komunia niejednoznacznie potraktował przeżycia swojego bohatera, pozwalając widzom na wyciągnięcie własnych wniosków, jak mówi reżyser Robert Lieberman Ogień na niebie traktuje swoje wydarzenia jako absolutny się na doświadczeniach loggera z Arizony Travisa Waltona (w tej roli D. B. Sweeney), Ogień na niebie otwiera się w listopadzie 1975 roku z Waltonem i jego współpracownikami (w tym Robert Patrick i Hancock reżyser Peter Berg) wracający do domu po całodziennej pracy w Walton wysiada z ciężarówki, aby przyjrzeć się bliżej UFO, uderza go oślepiający promień światła. Jego współpracownicy raczej samolubnie odjeżdżają i zostawiają go. Walton zostaje znaleziony pięć dni później, po traumie i nagi. Zapytany przez podejrzanego miejscowego porucznika (James Garner), Walton stopniowo przypomina sobie niepokojące wydarzenia, które najwyraźniej miały miejsce na pokładzie film o powolnym tempie, Ogień na niebie jest bardziej zainteresowany emocjonalnymi skutkami doświadczeń Waltona niż szczegółami jego uprowadzenia. W wywiadach koledzy Waltona opisują swoje poczucie winy z powodu pozostawienia przyjaciela, a szczegóły życia osobistego bohaterów są frustrująco kiedy w końcu film zagłębia się w to, co stało się z Waltonem, jest zaskakująco skuteczny. Rzeczywiście, jego opis tego, jak mógłby wyglądać statek obcych, oparty na relacjach uprowadzonych, jest jednym z najbardziej pamiętnych w kinie science fiction lat 90., a ta dziewięciominutowa sekwencja, w której Walton jest ciągnięty po wnętrzu statku i poddawany dziwnym eksperymenty, jest niezwykle Niepodległości (1996)Zawarte tutaj ze względu na kompletność, Dzień Niepodległości jest oczywiście bardziej zainteresowany wysadzaniem w powietrze słynnych zabytków niż psychologicznymi skutkami uprowadzeń przez kosmitów, ale przebój Rolanda Emmericha wykorzystuje liczne elementy z wiedzy o UFO, aby opowiedzieć swoją historię, w tym odniesienia do Strefy 51 i incydentu w Roswell z 1947 też wątek fabularny, w którym prochowiec Russell Casse (Randy Quaid) twierdzi, że został porwany przez istoty pozaziemskie, a jego doświadczenia są częstym źródłem żartów w jego lokalnym przeciwieństwie do większości uprowadzonych, Casse ma możliwość zemsty na zakończenie filmu i ostateczne, wyzywające „Up yours!” powala obcego niszczyciela w chwili ognistego (1998)Typowo lekceważący, głupi film Briana Yuzny, producenta Re-Animator i reżyser genialnie podły Społeczeństwo, Potomstwo jest przeciwieństwem filmów takich jak Bliskie spotkania trzeciego stopnia lub Ogień na przez kosmitów (Jillian McWhirter) odkrywa, że ​​zaszła w tajemniczą ciążę i że dziecko w niej nie jest całkowicie obsada, w tym Arnold Vosloo, RzeczWilford Brimley i Brad Dourif, wszyscy mierzą się z hokey, wyzyskującym założeniem z niesamowicie prostymi twarzami i PotomstwoJest pełen momentów, które - niezamierzenie lub nie - są absolutnie zabawne, w tym wiele unoszących się, nagich ciał, gumowych efektów obcych (w tym mnóstwo gumowych macek) i Vosloo krzyczącego „Nieee!” (2006)Pisarz i reżyser Projekt Blair Witch, Eduardo Sánchez, wyreżyserował ten niskobudżetowy, ale zaskakująco dobrze wykonany horror science-fiction. Lubić Dzień NiepodległościRussell Casse, ZmienionyWszyscy bohaterowie doświadczyli nieprzyjemnego porwania przez kosmitów i wszyscy mają żądzę po zęby trójka uprowadzonych zbiera się ponownie kilka lat później i w interesującym odwróceniu Blair Witch, udaj się do lasu, aby upolować ksenomorfa. Jak można było przewidzieć, ich broń nie może się równać z silnymi szczękami i czystą przebiegłością kosmity Zmieniony degeneruje się w szorstki, ponury przeoczony przez hollywoodzkich dystrybutorów w 2006 roku, Zmieniony zasługuje na ponowne odkrycie na DVD. Film koncentruje się bardziej na polowaniu na kotka i mysz między ludźmi a kosmitami niż na uprowadzeniu, ale jest dobrze napisany i nakręcony oraz zawiera niezwykły moment brutalnej wojny przeciągania liny prosto z Dzień niebo (2007)Kolejna niskobudżetowa osobliwość, reżyser Roya Knyrima Nocne niebo jest raczej mniej skuteczny w próbie poślubienia opartego na UFO science fiction i horroru niż Zmieniony był rok zainspirowany prawdziwymi masowymi obserwacjami UFO, które miały miejsce w Arizonie dziesięć lat wcześniej, film przedstawia grupę podróżujących przyjaciół (na czele z Jasonem Connery), którzy napotykają dziwne światła na niebie, a następnie całkowicie bliższe spotkanie pozaziemskich gatunków .Gra jak o wiele gorsza, bardziej sensacyjna Ogień na niebie, Nocne niebo włączanie biegu trwa zbyt długo i wpada w pułapkę poprzedniego filmu polegającą na otwieraniu filmu długimi scenami kiedy wreszcie uprowadzenie ma miejsce, nie jest ono tak pomysłowo zainscenizowane ani mrożące krew w żyłach jak Ogień na niebieS (wnętrze statku wygląda, jakby było zrobione z flaków) i pomimo kilku zaskakujących chwil, nie jest ani tak niezapomniane, ani tak dobrze wykonane jak Sánchez rodzaj (2009)Milla Jovovich występuje w najnowszej opowieści o uprowadzeniu przez kosmitów, filmie, który, podobnie jak klasyk Spielberga, bierze swój tytuł od klasyfikacji pozaziemskich spotkań legendarnego ufologa J. Alana oparte na faktycznych wydarzeniach, Czwarty rodzaj miesza udramatyzowane sekwencje z „prawdziwymi” materiałami filmowymi (faktycznie nakręconymi jako część filmu) uprowadzonych poddawanych gra doktora Abbey Tylera, psychologa mieszkającego na Alasce, którego pacjenci opowiadają o swoich przeżyciach związanych z porwaniem podczas fałszywy dokument (którym zasadniczo jest), Czwarty rodzaj jest znacznie mniej skuteczny niż podobne filmy, takie jak Aktywność paranormalna, a jego próba wywołania takiego samego strachu przed porwaniem przez kosmitów, jak ta ostatnia w przypadku poltergeistów, w większości kończy się filmu dokumentalnego oznacza również, że kosmici wyróżniają się swoją nieobecnością. W przeciwieństwie do wszystkich innych wymienionych tutaj filmów, Czwarty rodzaj jest jedynym wpisem, w którym istoty pozaziemskie są ledwo widoczne. Zamiast tego jesteśmy traktowani przez długie sekwencje ludzi leżących na łóżkach lub kanapach i wrzeszczących lub być może wrzeszczących: „To nie sowa!”Mimo to film przyniósł rozsądny zwrot ze swojego 10-milionowego budżetu, choć dyskusyjne jest, czy w kontynuacji z gotówką jest dużo kilometrów. W końcu widzowie tylko tyle razy zapłacą, żeby zobaczyć ludzi leżących na kanapach…Wniosek:Warto zauważyć, patrząc wstecz na dziewięć filmów, które tutaj omówiliśmy, w jaki sposób film o uprowadzeniu przez kosmitów najwyraźniej zmienił ton. Tak blisko Spotkania trzeciego stopnia jest największym budżetem i najbardziej okazałym wizualnie filmem tego typu, świadczy nie tylko o wpływach Spielberga, którym cieszył się w tamtym momencie w swojej karierze, ale także o tym, jak bardzo interesowała się publiczna prezentacja filmu tematem istot pozaziemskich pod koniec lat i Ogień na niebie były być może ostatnimi filmami, które poruszały ten temat z jakąkolwiek powagą (choć nawet Ogień na niebie wyhaftowane nieco na faktach ze sprawy Travisa Waltona), a porwania przez kosmitów stały się przez lata tematem szokowego horroru, którego kulminacją były dokumentalne przerażenie dorsza Czwarty chodzi o schlock, nie ma chyba nic bardziej szalonego niż niezwykły film o uprowadzeniu z 1989 roku, Alien Seed. W roli głównej Frytki„Erik Estrada, ma jeden z najlepszych zwiastunów, jakie widziałem od tamtego czasu Grindhouse. W związku z tym desperacko pragnę znaleźć kopię. Widza zalecana dyskrecja!Zobacz też:Krótka historia filmu o inwazji obcych